Co w tym dziwnego? To Dzicy.
Jeden drugiemu ukradł kozę i zaczęła się jatka.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Nigdy!
- Blisko podszedłeś? - Na ile się dało.
Wracajmy za Mur.
Czyżbyś się bał?
Mieliśmy znaleźć Dzikich i zrobiliśmy to.
Nie będą się nam naprzykrzać.
Lord dowódca będzie chciał wiedzieć, jak umarli.
Wsiadajcie na konie.
Możemy podzielić los Dzikich.
I ich dzieci.
My nie jesteśmy dziećmi.
Chcesz zmykać na południe, śmiało.
Zetną cię jak każdego dezertera.
O ile ja nie dorwę cię pierwszy.
Wsiądź na konia. Drugi raz nie powtórzę.
Martwi zwinęli obóz.
Byli tu.
Poszukaj śladów.
Co to takiego?
GRA O TRON
Dalej. Ojciec patrzy.
I matka.
- Wspaniałe. Jak zawsze. - Dziękuję.
W jego wieku nie byliście lepsi. Ćwicz dalej.
No już.
Za dużo myślisz, Bran.
Ręka luźno.
Lordzie Stark!
Pani. Wrócili nasi ludzie.
Pojmali dezertera z Nocnej Straży.
- Niech chłopcy siodłają konie. - Musisz?
- Przysięgał. - A prawo, to prawo.
Bran też jedzie.
On ma dopiero 10 lat!
Nie może wiecznie być chłopcem. Nadchodzi zima.
Inni.
To byli Inni.
Widziałem ich.
Wiem, że złamałem przysięgę.
Jestem dezerterem.
Chciałem wrócić i ostrzec straż,
ale ja ich widziałem.
Widziałem Innych.
Ludzie muszą się dowiedzieć.
Powiedzcie mojej rodzinie, że nie jestem tchórzem.
Że żałuję.
W imieniu Roberta Baratheona, Pierwszego Tego Imienia...
Nie odwracaj wzroku. Ojciec się dowie.
Pana i obrońcy Siedmiu Królestw,
ja, Eddard z rodu Starków, pan na Winterfell i strażnik północy,
skazuję cię na śmierć.
Dobrze się spisałeś.
- Wiesz, czemu to zrobiłem? - Jon mówi, że był dezerterem.
Rozumiesz, czemu to ja musiałem go zabić?
Tak czynili Pierwsi Ludzie.
Ten, kto wydaje wyrok, powinien wznieść miecz.
Naprawdę widział Innych?
Zniknęli tysiące lat temu.
Czyli kłamał?
Szaleniec widzi różne rzeczy.
Co to było?
Puma?
W tych lasach nie ma pum.
Co to za dziwadło?
Wilkor.
Groźna bestia.
Po tej stronie muru nie ma wilkorów.
Jest. 5.
Chcesz?
Co się z nimi stanie?
- Matka nie żyje. - To nie ich miejsce.
Zabijcie je. Bez matki i tak nie przeżyją.
Rozkaz. Daj mi go.
- Nie! - Schowaj miecz.
- Słucham twego ojca, nie ciebie. - Ojcze!
- Przykro mi. - Lordzie Stark!
Tu jest piątka młodych.
Po jednym dla każdego z twoich dzieci.
Twój ród ma w herbie wilkora.
Tego chcą bogowie.
Sami będziecie je szkolić i karmić.
A jeśli zdechną, sami je zakopiecie.
A ty?
Nie jestem Starkiem.
Ruszaj.
Co znowu?
Odmieniec. Należy do ciebie, Snow.
KRÓLEWSKA PRZYSTAŃ STOLICA SIEDMIU KRÓLESTW
Jako twój brat mam obowiązek cię ostrzec.
Za bardzo się przejmujesz. To widać.
Ty nie przejmujesz się niczym.
W wieku 7 lat skoczyłeś z klifów Casterly Rock,
wprost do zimnej wody.
- I też się nie bałeś. - Dopóki nie powiedziałaś ojcu.
"Lannisterowie nie postępują jak głupcy".
-A jeśli Jon Arryn komuś powiedział? - Komu?
- Mojemu mężowi. - Nasze głowy tkwiłyby nad bramą.
Wszystko, co wiedział, umarło wraz z nim.
Król znajdzie nowego namiestnika, bo chce w spokoju pić i polować.
Nie mam racji?
A życie potoczy się dalej.
Ty powinieneś zostać namiestnikiem.
Nie trzeba mi tego.
Namiestnik pracuje długo, a żyje krótko.
Minęło tyle lat, a ja wciąż czuję się tu obco.
Masz piątkę dzieci z północy. Nie jesteś obca.
Starzy Bogowie myślą tak samo?
To teraz twoi bogowie.
Tak mi przykro, kochany.
- Co się stało? - Ze stolicy przyleciał kruk.
Jon Arryn nie żyje.
Zabrała go gorączka.
Był dla ciebie jak ojciec.
- A twoja siostra i jej syn? - Są zdrowi.
Chwała bogom.
To nie wszystko.
Do Winterfell zmierza król.
Z żoną i całym orszakiem.
Tak daleko mógł się wyprawić...
tylko w jednym celu.
Możesz mu odmówić.
W komnacie lorda Tyriona ma być mnóstwo świec.
Podobno całe noce czyta.
- Jeśli akurat nie pije. - Ile może wypić ktoś...
jego postury?
Kazałem wytoczyć 8 beczułek ale.
- Wkrótce się przekonamy. - Pamiętajcie o świecach.
Czemu matkę gniewają nasze przygotowania?
Królowa to gładka bestyjka.
A książę to kobieciarz.
Na południu musi być mnóstwo pięknych panien.
Bierz się za niego, Tommy.
Od panien woli własne kudły.
Szybko rosną.
- Brandonie! - Widziałem króla.
Wiedzie setki ludzi!
Ile razy mam powtarzać, że nie wolno ci się wspinać?
Już tu jedzie. Widziałem.
Chcę, żebyś mi obiecał.
Żadnych wspinaczek.
Obiecuję.
No wiesz!
- Co? - Gdy kłamiesz, nie patrzysz w oczy.
Poszukaj ojca. Powiedz, co widziałeś.
Gdzie jest Arya?
Sanso, widziałaś siostrę?
Zdejmij to.
Zmykaj.
Posuń się!
Wasza Miłość.
Spasłeś się.
9 lat! Dlaczego się nie pokazujesz?
Strzegę dla ciebie północy. Winterfell jest twoje.
- Gdzie karzeł? - Cicho!
Kogo tu mamy?
Ty jesteś Robb.
Ładniutka.
- A ty jesteś? - Arya.
Pokaż mięśnie.
Będziesz rycerzem.
- To Jaime. Brat królowej. - Zamknij się.
Królowo.
- Chcę oddać hołd zmarłym. - Od miesięcy jesteśmy w drodze.
Zmarli mogą zaczekać.
Ned.
Gdzie karzeł?
Gdzie jest twój brat?
Znajdź go.
Jak umarł Arryn?
Był zdrów, aż pewnego dnia wyzionął ducha.
Kochałem go.
Jak i ja.
Ciebie nie pouczał. Mnie tak. Pamiętasz naszą młodość?
Chciałem jedynie rozwalać łby i uganiać się za panienkami.
- On mnie hamował. - Wiem.
Nie patrz tak. Nie jego wina, że nie słuchałem.
Jesteś mi potrzebny.
W stolicy, nie na krańcu królestwa.
Lordzie Stark,
zostań moim namiestnikiem.
Nie jestem godzien.
Nie masz być godzien,
tylko rządzić królestwem, gdy ja jem, piję i czekam na śmierć.
Wstań, do diabła.
Pomogłeś mi zdobyć tron, pomóż mi go utrzymać.
Mieliśmy rządzić razem.
Gdyby twoja siostra żyła, łączyłyby nas więzy krwi.
Jeszcze nie jest za późno.
Ja mam syna, ty córkę.
Połączymy się.
To prawda, co mówią o dziewkach z północy.
Słyszałeś, że przyjechał król?
Obiło mi się o uszy.
I królowa, z bratem bliźniakiem.
Podobno to najprzystojniejszy kawaler w królestwie.
- A drugi z braci? - To jest ich dwóch?
Jeden gładki,
drugi mądry.
Zwą go Krasnalem.
- Nie cierpi tego przydomka. - Ponoć na niego zasługuje.
Słyszałam, że to pijaczyna,
gotowa do najgorszych perwersji.
- Spryciula. - Czekałyśmy na ciebie, lordzie.
Czyżby?
Znowu?
Nie wszystko mam małe.
Nie wstawaj.
Wyjaśnić ci powód, dla którego w burdelach instaluje się drzwi?
Chętnie bym go poznał, ale...
wzywa cię nasza siostra.
Dziwna zachcianka, nieprawdaż?
To rodzinne.
O zmierzchu zaczyna się uczta.
- Nie każ mi iść samemu. -Wybacz. Ja już zasiadłem do stołu.
To pierwsze z wielu dań.
Tak myślałem.
A ponieważ czasu masz mało...
Dziewczęta.
- Widzimy się o zmierzchu. - Zamknij drzwi!
Musiałeś ją tu pochować?
Powinna leżeć na zielonym, słonecznym wzgórzu.
Była moją siostrą.
Tu jest jej miejsce.
Jej miejsce było przy mnie.
W snach zabijam go co noc.
On już nie żyje. Targaryenowie zniknęli.
Nie wszyscy.
PENTOS NA 2. BRZEGU WĄSKIEGO MORZA
Daenerys!
Gdzie panna młoda?
Patrz. Dar od Illyria.
Dotknij. Śmiało.
Zobacz, jaka lekka.
Nasz gospodarz jest hojny.
Przez te wszystkie lata o nic nas nie poprosił.
Nie jest głupi.
Wie, że po objęciu tronu nie zapomnę o przyjaciołach.
Garbisz się.
Niech zobaczą,
że jesteś już kobietą.
Dziś musisz być piękna.
Potrafisz?
Chyba nie chcesz obudzić smoka?
Nie.
Historia mojego panowania zaczyna się dziś.
Woda jest za gorąca!
Gdzie on jest?
Dothrakowie nie słyną z punktualności.
Przedstawiam ci mych gości.
Viserys, z rodu Targaryenów, Trzeci Tego Imienia,
prawowity król Andali i Pierwszych Ludzi,
oraz jego siostra, Daenerys, z rodu Targaryenów.
Widzisz jego warkocz?
Gdy Dothrak zostaje pokonany, na znak hańby obcina swój warkocz.
Khala Drogo nikt jeszcze nie pokonał.
To barbarzyńca, owszem, ale też sprawny zabójca.
Będziesz jego królową.
Chodź, dziecko.
- Co on robi? - Ceremonia się skończyła.
Spodobała mu się?
Gdyby było inaczej, już byśmy o tym wiedzieli.
Już niedługo.
Wkrótce przepłyniesz morze i odzyskasz tron ojca.
Poddani uzurpatora po cichu wznoszą za ciebie toasty.
Pragną powrotu prawowitego króla.
Kiedy zaślubiny?
Wkrótce. Dothrakowie nie lubią czekać.
Naprawdę umierają ze swoimi końmi?
Nie radzę o to pytać.
Masz mnie za głupca?
Za króla.
Królom brakuje rozwagi właściwej pospolitym ludziom.
- Wybacz, jeśli jestem zbyt śmiały. - Wiem, jak przechytrzyć khala.
Ja mu dam królową, a on mi amię.
Nie chcę za niego wyjść.
Chcę wrócić do domu.
Ja też.
Ja też pragnę, byśmy wrócili do domu.
Ale dom nam odebrano. Jak mamy do niego wrócić?
Nie wiem.
Musimy to zrobić z armią.
Z armią khala Drogo.
Za tę armię gotów jestem oddać cię barbarzyńcom,
a nawet ich koniom, jeśli będzie trzeba.
Sądzisz, że Joffrey mnie polubi?
A jeśli uzna, że jestem brzydka?
Będzie najgłupszym księciem w historii.
Jest przystojny.
Kiedy się pobierzemy?
Twój ojciec nawet się jeszcze nie zgodził.
Dlaczego miałby odmówić?
Może być drugim człowiekiem w królestwie.
Ale musi zostawić mnie i swój dom.
I ty też.
Ty zostawiłaś swój dom.
Będę królową.
Przekonaj ojca.
Błagam cię. Tylko na tym mi zależy.
Zabiłeś go?
Wuju!
Wyrosłeś.
Pędziłem co koń wyskoczy, by cię uratować.
Czemu nie na uczcie?
Lady uznała, że obecność bękarta mogłaby urazić króla.
Jedź ze mną na mur. Stamtąd nie przeganiają bękartów.
Weźmiesz mnie ze sobą?
Ojciec się zgodzi, jeśli poprosisz. Wiem o tym.
Mur może zaczekać.
Jestem gotów złożyć przysięgę.
Za dużo byś stracił.
Nie mamy rodzin, nie płodzimy dzieci...
Nie dbam o to.
Bo nie wiesz, co tracisz.
Idę do środka.
Wyrwę ojca z rąk Lannisterów.
Porozmawiamy jeszcze.
Twój wuj jest w Nocnej Straży.
Co tu robisz?
Szykuję się na noc w twoim domu.
- Zawsze chciałem zobaczyć mur. - Ty jesteś Tyrion Lannister.
- Brat królowej. - To me największe osiągnięcie.
A ty jesteś bękartem Neda.
Jeśli cię obraziłem, przepraszam.
Jesteś bękartem?
Lord Stark jest moim ojcem.
Ale lady Stark nie jest twoją matką.
A to czyni cię bękartem.
Dam ci radę, bękarcie.
Pamiętaj, kim jesteś. Świat ci tego nie zapomni.
Noś swe pochodzenie jak zbroję, a złe słowo cię nie zrani.
Co ty o tym wiesz?
W oczach ojca zawsze byłem bękartem.
Ty na uczcie? Wyglądasz jak zwierz w pułapce.
Wiesz, że ściąłem chłopaka.
- Znałeś go? - Tak.
Był młody, ale bardzo twardy.
Prawdziwy strażnik.
Opowiadał dziwne rzeczy.
- Że Inni zaatakowali patrol. - Dwóch ludzi zaginęło.
- Pewnie wyrżnęli ich Dzicy. - Może.
Wilkory po tej stronie Muru,
Inni
i mój brat, królewski namiestnik.
Nadchodzi zima.
Wuju.
Pierwszy raz na północy?
Tak.
To piękna kraina.
Tobie musi się zdawać ponura.
Byłam przerażona, gdy Ned mnie tu przywiózł.
Witaj, gołąbku.
Jesteś piękna.
- Ile masz lat? - 13.
Jaka wysoka. Nadal rośniesz?
Tak mi się wydaje.
Krwawisz?
Jeszcze nie.
Sama szyłaś suknię?
Masz talent.
Mnie też uszyj.
Słyszałam, że możemy mieć wspólnego wnuka.
Ja też.
Sansie spodoba się w stolicy. Ukrywać taką piękność to zbrodnia.
- Wybacz. - Będziemy sąsiadami?
- Mam nadzieję. - Król złożył mi propozycję.
Jeśli ją przyjmiesz, urządzimy turniej.
Chętnie się z tobą zmierzę. Ostatnio nie mam z kim walczyć.
- Nie walczę w turniejach. - Nie?
Czyżbyś się starzał?
Nie walczę w turniejach,
bo nie chcę, by wrogowie wiedzieli, co potrafię.
Dobrze powiedziane.
Czas spać.
Jestem człowiekiem północy.
Moje miejsce jest tu, nie w tym gnieździe węży.
Nie pozwolę im cię zabrać.
Król bierze, co chce.
Bo jest królem.
Powiem mu: "Posłuchaj, tłuściochu,
nie odbierzesz mi męża.
Jest mój".
Kiedy się tak spasł?
Przestaje żreć tylko wtedy, gdy żłopie.
Maester Luwin.
Niech wejdzie.
Wybacz mi, pani.
Przyleciał kruk od twej siostry.
Zostań.
Pisze z Orlego Gniazda.
Co ona tam robi?
Nie była tam od ślubu.
Co jeszcze?
Uciekła ze stolicy.
Twierdzi, że Jon Arryn został zamordowany.
Przez Lannisterów. Pisze, że król jest w niebezpieczeństwie.
Postradała zmysły.
Nie wie, co pisze.
Gdyby ktoś dowiedział się o liście, już byłaby martwa.
Nie zaryzykowałaby życia swojego i dziecka,
gdyby nie była pewna tego, przed czym ostrzega.
Jeśli to prawda, jeśli Lannisterowie knują spisek,
tylko ty możesz ochronić króla, panie.
Zamordowali namiestnika!
Chcesz im wysłać Neda?
Król przemierzył długą drogę, żeby poprosić go o pomoc.
Tylko jemu ufa.
Przysięgałeś mu, panie.
Pół swego życia walczył za Roberta.
Nic nie jest mu winien.
Twój ojciec i brat też udali się na południe.
Na rozkaz króla.
To nie te czasy i nie ten król.
Kiedy spotkam się z khalem? Trzeba zaplanować inwazję.
- Obiecał ci koronę i dostaniesz ją. - Kiedy?
Kiedy pojawią się znaki wojny.
Szczam na ich znaki.
Czekam już 17 lat.
Dotrakowie uważają, że ślub bez ofiar jest nudny.
Podejdź, Jorahu z Andalów.
Witaj, khalu.
Mam dar dla twojej khaleesi.
Pieśni i legendy Siedmiu Królestw.
Dziękuję.
Przybywasz z mojej ojczyzny?
Jestem ser Jorah Mormont. Służyłem twemu ojcu.
Chcę wesprzeć prawowitego króla.
Smocze jaja.
Z Krainy Cieni, za Asshai.
Czas zmienił je w kamień, lecz nadal są piękne.
Dziękuję, magistrze.
Jest piękna.
Ser Jorahu, jak Dothrakowie mówią dziękuję?
Nie znają takiego słowa.
Daj mu rozkosz.
Nie.
Znasz język powszechny?
Nie.
Tylko to potrafisz powiedzieć?
Nie.
Ciężka noc?
O ile nie zdarzy się cud, którymś otworem się ze mnie poleje.
- Jesteś myśliwym? - Najlepszym.
Moja włócznia nie chybia celu.
Kto płaci, nie poluje.
Wciąż pewnie dzierżysz włócznię?
Nie. Ale lepiej od ciebie.
Wiem, czego od ciebie żądam. Dziękuję, że się zgodziłeś.
Potrzebuję cię.
Jesteś mi wiernym przyjacielem.
Wiernym. Ostatnim, jaki mi został.
- Nie zawiodę cię. - Wiem.
A ja dopilnuję, żebyś nie był taki markotny.
Dalej, zapolujmy na dziki!
Chodź.
Przestań!
Czyś ty oszalał?
- Widział nas! - Nie bój się.
- On nas widział! - Słyszałem.
Lubisz się wspinać?
- Ile masz lat? - 10.
Miłość wymaga wyrzeczeń.
Tekst: Wojtek Stybliński