ИГРА НА ТРОНОВИ
Мора да пиеш, чедо.
И да јадеш.
Нема ништо друго?
Дотраките имаат две работи во изобилие,
трева и коњи. А, луѓето не можат да јадат трева.
Велат дека во Сенишните земји зад Ашаи
има полиња сенишна трева со стракови бели како млеко,
што светат ноќе. Ја убива сета друга трева.
Дотраките веруваат дека еден ден ќе прекрие се
и дека тогаш ќе дојде крајот на светот.
Ќе стане полесно.
Калиса.
Уште не сме далеку од Пентос.
Магистерот Илирио уште ви нуди гостопримство.
Таму би ви било поудобно. -Не ме интересира удобноста.
Ќе останам со Дрого додека не го исполни договорот за круната.
Како сакате, ваша милост.
Мормонт, овој живот можеби е тежок,
но подобар е отколку да сте без глава.
Зошто Старк да сака да ве убие? Сте купувале робови?
Продавав еднаш. Фатив ловокрадци во својата земја.
Под мојата власт нема да бидете казнети за таква глупост.
Бидете сигурен во тоа.
Поубави кучки одошто оние на кои си навикнал, вујко?
Мајка ми те бара. Денеска заминуваме за Кралебран.
Пред заминувањето ќе им искажеш сочувство на Старкови.
Каква полза имаат од моето сочувство? -Никаква.
Но тоа се очекува од тебе. Веќе е забележано моето отсуство.
Момчето не ми значи ништо. И не поднесувам женски цивкања.
Кажи уште нешто и пак ќе те плеснам! -Ќе те кажам на мама!
Оди! Кажи и! Но првин ќе одиш кај кнезот и кнегињата.
Ќе паднеш на колена пред нив и ќе кажеш дека многу ти е жал,
дека си им на услуга и дека се молиш за нив. Разбра? -Не може...
Разбра?
Принцот ќе го запомни тоа, мал господару. -Се надевам.
Ако заборави, биди добро куче и потсети го.
Време е за појадок.
Леб и оние двете мали риби. И кригла темно пиво за да лизга.
И црно запечена сланина.
Братче. -Сакани браќа.
Ќе умре ли Брен? -Изгледа, нема.
Како тоа? -Стопанот вели дека може да преживее.
Не е милосрдно детето да живее во болки. -Само боговите знаат.
Ние можеме само да се молиме.
Не уживаш во благодатите на северот. -Навистина ли ќе одиш?
Тоа е премногу дури и за тебе. -Каде е твоето љубопитство?
Нема поголемо здание на светот! Бестрашната Ноќна стража!
Зимувалиштето на Другите! -Зар сакаш да облечеш црно?
И да прифатиш целибат?
Ќе ги зацрниш сите курви од Дорнео до Гребенот на фрлачот!
Сакам само да застанам на врвот на Ѕидот и да мочам од работ.
Децата не мора да слушаат такви простотилаци!
Дојдете!
И да преживее малиот, ќе биде сакат. Гротеска.
Јас повеќе би сакал да умрам со чиста смрт.
Кога сме кај гротеските, не се согласувам со тебе.
Смртта е премногу конечна, а животот е преполн со можности.
Се надевам, момчето ќе се разбуди. Ме интересира што ќе каже.
Мил мој брате, понекогаш се прашувам на чија страна си.
Мил мој брате, ме рануваш. Знаеш, си го сакам семејството.
Ве молам. -Би се облекла, ваша милост.
Ова е вашиот дом. Јас сум ви гостинка.
Колку е убав. Останав без првиот син.
Црнокос убавец. И тој беше борец.
Се обиде да ја победи треската што го фати.
Простете ми. Сигурно не сакате да слушате за тоа. -Не знаев.
Одамна беше. Роберт полуде. Удираше во ѕидот до крв.
Што се не прават мажите за да покажат дека се грижат.
Момчето изгледаше како него. Толку малечко.
Пиле без пердуви.
Дојдоа по неговото тело.
Роберт ме држеше додека врескав и претав, но ме држеше.
Таа мала бовча. Го однесоа и веќе не го видов.
Никогаш не сум била во криптата. Никогаш.
Секој ден се молам на Мајката да ви го врати детето.
Ви благодарам. -Можеби овојпат ќе послуша.
Меч за Ѕидот?
Веќе имам. -Браво. Имаш ли замавнато со него?
Се разбира. -Мислев, на човек.
Чудно е кога првпат ќе исечеш човек.
Сфаќаш дека не сме ништо освен вреќа од месо и крв
и коски со чија помош стоиме.
Однапред ќе ти заблагодарам што ќе не чуваш од лошото зад Ѕидот.
Од Дивјаците и одачите и што уште не.
Благодарни сме што не штити олку добар и силен човек.
Ги чуваме кралствата веќе осум илјади години.
Веќе е "ние"? Значи, си положил заклетва? -Набрзо.
Поздрави ми ја Ноќната стража.
Сигурно е возбудливо да се служи во толку елитна сила. А, ако не?
Само ќе служиш доживотно.
Фала, Нимерија.
Септа Мордан вели пак да се спакувам.
Вели дека облеката не е правилно здиплена. Кому му е гајле?
И онака ќе се истутка. -Добро е што имаш помош. -Гледај!
Нимерија, ракавици!
Импресивно. -Молчи! Нимерија, ракавици.
Имам нешто за тебе, спакувај го внимателно. -Подарок?
Затвори ја вратата.
Ова не е играчка.
Внимавај да не се исечеш.
Колку е тенок. -Како и ти. Ковачот го направи само за тебе.
Нема да сече глави, но ако си брза, можеш да бодеш.
Знам да бидам брза. -Ќе мораш да вежбаш секој ден.
Каков е? Ти се допаѓа ли како лежи? -Мислам дека ми се допаѓа.
Прва лекција: се боде со остриот крај. -Знам кој крај се користи.
Ќе ми недостигаш.
Внимателно!
Знаеш, сите најдобри мечови имаат имиња.
Санса може да си ги задржи иглите за везење. Ова е мојата Игла.
Дојдов да се простам со Брен. -Се прости.
Би сакал да сум тука кога ќе се разбудиш.
Ќе јавам на север со стрико Бенџен. Ќе облечам црно.
Зборувавме како ќе одиме на Ѕидот.
Но ќе може да ме посетиш во Црниот замок кога ќе оздравиш.
Дотогаш ќе се снајдам. Ќе бидам заколнат брат на Ноќната стража.
Ќе можеме да шетаме зад Ѕидот, ако не ти е страв.
Сакам да си одиш.
Пред 17 години одјава со Роберт Баратеон.
Се врати по една година со син од друга жена.
Сега пак заминуваш.
Немам избор.
Мажите секогаш го кажуваат тоа кога ги вика честа.
Тоа им го кажувате на семејствата и на себе.
Имаш избор! И избра.
Кет.
Не можам, Нед.
Навистина не можам. -Можеш.
Мораш.
Се прости со Брен?
Нема да умре. Го знам тоа. -Тешко умирате вие Старкови.
Мајка ми? -Беше љубезна. -Добро.
Следниот пат ќе носиш црно. -Тоа отсекогаш била мојата боја.
Добар пат, Сноу. -И на тебе, Старк.
Голема чест е да се служи во Ноќната стража.
Старкови го бранат Ѕидот илјадници години.
А, ти си Старк. Може не го носиш моето презиме, но моја крв си.
Жива ли е мајка ми? Знае ли за мене? Каде сум и каде одам?
Се грижи ли воопшто?
Следниот пат кога ќе се видиме, ќе разговараме за мајка ти.
Ветувам.
Богови! Ова е земја!
Малку ми недостига да ги оставам зад себе и да продолжам да јавам.
Мене малку ми недостига да тргнам со тебе.
Што велиш? Само јас и ти на Кралскиот пат. Меч до меч
и две девојки од меаната да ни ги греат креветите вечерва.
Тоа требаше да ме прашаш пред 20 години.
Тогаш моравме да ги водиме војните, а жените да ги жениме.
Немавме можност да бидеме млади. -Се сеќавам на неколку можности.
Како се викаше твојана селанка?
Бека? Со големи цицки во кои можеше да се нурнеш. -Беси.
Таа беше твоја. -Беси! Фала им на боговите за Беси.
И за нејзините цицки.
Твојата беше Алина? Не. Ми кажа еднаш.
Мерил? Мајката на твоето копиле? -Вила.
Така е! Сигурно беше скапоцена
штом кнезот Едард Старк си ја заборави честа поради неа.
Не ми кажа како изгледаше. -Нема ни да ти кажам.
Бевме во војна. Не знаевме дали ќе се вратиме дома.
Престрог си кон себе. Отсекогаш си бил.
Да не сум ти крал, веќе би ме удрил.
Најлошото што си крал е тоа што веќе не можам да те удрам.
Верувај ми, не е тоа најлошото.
Дојде гласник во ноќта.
Данерис Таргариен се омажила за некој дотракиски војсководец.
Да и пратиме подарок? -Можеби нож. Некој добар, остар.
И човек што ќе ракува со него. -Таа е дете.
Набрзо тоа дете ќе ги рашири нозете и ќе се пари.
Немој за тоа. -Не ти се зборува за тоа?
Неискажливо е тоа што татко и им го направи на твоите,
што и направи Рагар Таргариен на сестра ти! Жената што ја сакав!
Ќе го убијам секој Таргариен што ќе го фатам! -Овој не можеш.
Велат дека Кал Дрого има сто илјади луѓе во својата орда.
Дури и милион Дотраки не се закана за земјата
додека се на другата страна на Тесното море. Немаат бродови.
Уште има луѓе во Седумте кралства што ме нарекуваат узурпатор.
Ако таргариенското момче дојде со дотракиска орда,
копилињата ќе му се придружат. -Нема да го помине морето.
А, ако случајно и го помине, ќе го фрлиме назад во морето.
Се подготвува војна. Не знам кога и не знам кој ќе се бори.
Но доаѓа.
Седнете. Ќе ве нахраниме.
Одврзете ги.
Силувачи. Сигурно можеле да бираат.
Кастрирање или Ѕидот. Повеќето го избираат ножот.
Не си импресиониран со новите браќа?
Прекрасно кај Стражата е тоа што го оставаш старото семејство
и добиваш ново.
Зошто читаш толку многу? -Види ме и кажи што гледаш.
Трик ли е тоа?
Гледаш кепец.
Да сум роден како селанче, ќе ме оставеле во шумата да умрам.
Но, роден сум како Ланистер од Гребенот на фрлачот.
Сешто се очекува од мене. Татко ми беше Намесник 20 години.
Додека брат ти не го уби тој крал.
Да, додека брат ми не го уби.
Животот е полн со такви иронии.
Сестра ми се омажи за новиот крал,
а мојот одвратен внук ќе биде крал после него.
Морам да ја одиграм улогата за честа на својот дом. Така ли е?
Но како? Брат ми го има својот меч, а јас својот ум.
А, на умот му требаат книги како што мечот му треба точило.
Затоа читам толку многу, Џон Сноу.
А, ти? Каква е твојата приказна, копиле?
Прашај ме пристојно и може ќе ти кажам, кепецу.
Копилето што нема да наследи ништо
заминува да му служи на древниот ред на Ноќната стража.
Со своите храбри браќа по оружје. -Ноќната стража ја штити земјата.
Да. Од грбавците и чудовиштата за кои ти раскажувала дадилката.
Паметно дете си. Не веруваш во тие глупости.
Се е подобро со малку вино во мевот.
Мора да ги поминеме сметките, госпоѓо.
Ќе сакате да знаете колку не чинеше кралската посета.
Разговарај со Пул за тоа.
Пул отиде на југ со господарот Старк, госпоѓо.
Ни треба нов управник на имотот и уште неколку именувања...
Гајле ми е за именувањата! -Јас ќе ги направам.
Ќе разговараме за тоа изутрина. -Благодарам.
Госпоѓо.
Кога последен пат имаш излезено од собава?
Морам да се грижам за него. -Нема да умре.
Стопанот Лувин вели дека најлошото поминало. -Што ако греши?
Му требам на Брен! -Му требаш на Рикон. Има шест години.
Не знае што се случува, цел ден иде по мене и плаче. -Затвори.
Не можам да издржам! Нека престанат!
Оган!
Остани овде. Ќе се вратам.
Не би требало да си тука. Никој не треба да биде тука.
Тоа е милост. И онака е веќе мртов.
Не!
Си видела ли некогаш аждер? -Нема аждери, калиса.
Никаде? Ни на исток? -Нема аждери. Храбрите луѓе ги убиле.
Се знае. -Еден трговец од Карт ми рече, аждерите се од месечината.
Месечината? -Ми рече дека месечината е јајце, калиса.
Дека некогаш имало две месечини на небото.
Но едната отишла преблиску до Сонцето и пукнала од жештината.
Од неа излегле илјадници аждери и тие го испиле сончевиот оган.
Месечината не е јајце. Месечината е божица, жена на Сонцето.
Тоа се знае. -Се знае.
Оставете ме со неа.
Зошто трговецот од Карт ти ги раскажувал тие приказни?
Мажите сакаат да разговараат кога ќе се сретнат.
Пред да ме купи брат ви, задоволував мажи.
Колку години имаше?
Имав девет кога мајка ми ме продаде во борделот. -Девет?
Три години не допрев маж, калиса. Првин морав да учам.
Можеш ли да ме научиш да го задоволам Калот?
Можам. -Ќе ми требаат ли три години?
Нема.
Добре дојде.
Ова што ќе ви го кажам мора да остане меѓу нас.
Мислам дека Брен не паднал од кулата.
Мислам дека го фрлиле. -Малиот беше многу вешт.
Некој се обиде да го убие двапати. Зошто?
Тоа е невино дете! Освен ако не видел нешто што не смеел.
Што видел, госпоѓо? -Не знам.
Но сигурна сум дека Ланистерови се вмешани.
Веќе се сомневаме во нивната верност на круната.
Го забележавте ножот на убиецот? Предобро оружје за таков човек.
Сечилото е валириски челик, дршката од аждерска коска.
Доаѓаат во нашиот дом и сакаат да го убијат брат ми.
Ако сакаат војна... -Ако дојде до тоа, со вас сум.
Зар ќе има војна во божествената шума?
Воените зборови лесно стануваат дела. Уште не ја знаеме вистината.
Мора да му кажеме на кнезот. -Не ми се пушта гавран да носи порака.
Ќе одјавам во Кралебран. -Не.
Во Острозимје секогаш мора да има еден Старк.
Ќе одам сама. -Мајко, не можеш. -Морам.
Хал и стражари ќе дојдат со вас. -Ќе забележат група.
Не сакам Ланистерови да знаат дека доаѓам. -Дајте да ве придружувам.
Кралскиот пат може да биде опасен за една жена.
А, Брен?
Се молев на Седумте подолго од еден месец.
Животот на Брен е сега во нивните раце.
Не, калиса. Секогаш мора да го гледате в очи.
Љубовта доаѓа низ очите.
Велат дека Ирогенија од Лиса можела да доврши маж само со очи.
Да доврши маж?
Кралеви доаѓале отсекаде за да минат ноќ со Ирогенија.
Магестери продавале палати,
калови и палеле непријатели за да ја имаат накусо.
Велат дека илјада мажи ја барале за жена и сите ги одбила.
Интересна жена. Дрого не би сакал да сум озгора.
Ќе го натерате да му се допадне. Мажите го сакаат недофатливото.
А, Дотраките ги земаат робинките како куче кучка.
Робинка ли сте, калиса?
Тогаш, не водете љубов како робинка.
Одлично, калиса! Надвор, тој е моќниот Кал.
Но во шаторов ви припаѓа вам.
Мислам дека тоа не е дотракиски обичај.
Ако сака дотракиски обичаи, зошто се ожени со вас?
Не!
Вечерва сакам да ти го гледам лицето.
Извинете, господине.
Толку ли те исплашив, девојче?
Или се тресеш поради него?
И мене ме плаши. Види го тоа лице!
Извинете ако ве навредив, господине.
Зошто не ми се обраќа? -Молчалив е последниве 20 години.
Откако Лудиот Крал му го искорна јазикот.
Но добро зборува со мечот. Сер Илин Пејн. Кралевата Правда.
Кралски погубител.
Што е, слатка дамо?
Ве плаши ли Кучето? Оди си, куче!
Ја плашиш мојата дама.
Не сакам да те гледам вознемирена.
Сонцето конечно грее. Дојди да се прошетаме.
Остани, Дамо.
Не би требало повеќе. Татко ни дозволува само по чаша на гозба.
Мојата принцеза може да пие колку сака.
Не грижи се. Со мене си безбедна.
Ќе те суредам!
Арија!
Што правиш овде? Оди си! -Сестра ти?
А, кој си ти? -Мајса, господару. -Детето на касапот.
Другар ми е! -Детето на касапот сака да биде витез?
Крени го мечот! Да видиме колку си добар. -Ме молеше, господару.
Јас сум ти принц,
не господар. И ти реков да го кренеш мечот.
Тоа не е меч, принцу. Тоа е само стап. -А, ти не си витез.
Само дете на месарот.
Ја удри сестрата на мојата дева. -Престани! -Арија, не мешај се!
Нема да го повредам.
Многу.
Арија!
Кучко една! -Престанете и двајцата! Расипувате се!
Ќе те заколам, курвиче едно!
Арија! -Нимерија!
Немој!
Те молам, немој! -Арија, остави го!
Кутар мој принцу! Што ви направија!
Останете овде, одам до меаната по помош. -Оди!
И не допирај ме!
Бегај. Ќе те убијат поради тоа што му го направи. Оди! Трчај!
Бегај! Оди си!
Бегај!
Арија!
Господару! Ја најдовме. Жива и здрава е.
Каде е? -Ја одведоа пред кралот! -Кој ја зеде?
Ланистерови ја најдоа. -Се враќаме!
Кралицата нареди да ја доведат. -Назад во меаната!
Жал ми е! -Добро ли си? -Да. -Во ред е.
Што е ова? Зошто не ми ја доведовте ќерката веднаш?
Како се осмелуваш да му се обраќаш така на кралот? -Молчи!
Извини, Нед. Не сакав да го исплашам девојчето.
Но мораме брзо да го решиме ова.
Ќерка ти и детето на касапот го нападнале син ми.
Онаа нејзина ѕверка речиси му ја откинала раката. -Не е точно!
Само го гризна малку.
Го повреди Мајса. -Џоф ни кажа се.
Сте го тепале и сте го пуштиле волкот на него. -Не беше така!
Ме нападнаа и го фрли мојот меч во реката. -Лажго! -Молчи!
Тој кажува едно, таа друго. До седумте пеколи, што да правам?
Каде ти е другата ќерка? -Во кревет. Спие.
Не спие. Санса, дојди, душо.
Дете, кажи ми што се случи. Кажи им ја на сите вистината.
Голем грев е да се лаже кралот.
Не знам. Не се сеќавам. Се се случи многу бргу.
Не видов. -Лажге! -Престанете!
Дива е како и нејзината ѕверка. Казни ја. -Да ја камшикувам јавно?
Бестрага, деца се степале. Готово е!
Џофри ќе носи белези до крајот на животот.
Си дозволил едно девојче да те разоружа?
Нед, дисциплинирај ја ќерка ти. Јас ќе го направам тоа со син ми.
Да, ваша милост. -А, страволкот?
Што со ѕверката што ти го нагрди синот?
Заборавив на проклетиот волк. -Не најдовме трага од страволк.
Не? Тогаш, ништо.
Има уште еден волк.
Како сакаш.
Сигурно не го мислиш тоа. -Страволкот не е домашно животно.
Земи и куче. Ќе биде посреќна со него.
Не мисли, белким, на Дама, нели?
Не Дама! Таа не гризна никого! Добра е! -Дама не беше таму!
Оставете ја на мир! -Сопри ги! Не дозволувај им!
Дама не е виновна! -Ова е твојата заповед? Ваша милост?
Каде е ѕверката? -Врзана е надвор, ваша милост.
Сер Илин, честа е ваша. -Не.
Џори, одведи ги девојките во собите.
Ако мора да се направи тоа, јас ќе одам. -Тоа е некаква измама?
Волчицата е од северот. Заслужува подобро од касап.
Детето на касапот. Си го фатил.
Бегаше. Но не брзо.
Превод: Александар Зафировски