Velkominn, Stark lávarður. Pycelle hefur kallað til ráðsfundar.
Nærveru þinnar er óskað.
Komdu stelpunum fyrir. Ég kem fyrir kvöldmat.
-Jory, þú fylgir þeim. -Já, herra.
Ef þú vilt skipta yfir í viðeigandi klæðnað...
Guðunum sé lof að þú ert kominn, Stark.
Nú fáum við styrka leiðsögn frá norðurslóðum.
Gott að sjá þig vernda hásætið.
Hve margir kóngsrassar hafa pússað stólinn trausta?
Hvað segja þeir aftur? Kóngur skítur og Höndin skeinir.
-Falleg brynja. Ekki rispa á henni. -Ég veit það.
Eftir margra ára atlögur hefur enginn hitt.
-Þú velur andstæðingana vel. -Ég er lunkinn við það.
Er ekki skrýtið fyrir þig að koma í þennan sal?
Ég stóð einmitt hérna þegar það gerðist.
Bróðir þinn og faðir voru báðir afar hugrakkir.
Þeir áttu ekki skilið að deyja svona. Enginn á það skilið.
En þú stóðst og horfðir á.
500 manns stóðu og horfðu á. Fræknustu riddarar ríkjanna sjö.
Sagði einhver orð eða lyfti fingri?
Nei, Stark lávarður.
Hér voru 500 manns og salurinn var þögull eins og gröf.
Fyrir utan öskrin frá þeim, auðvitað. Og hlátrasköll óða konungsins.
Seinna, þegar ég fylgdist með óða konunginum deyja,
mundi ég hvernig hann hló á meðan faðir þinn brann.
Mér fannst réttlætinu fullnægt.
Segirðu þér það á nóttunni? Að þú hafir þjónað réttlætinu?
Að þú hafir hefnt fyrir föður minn þegar þú stakkst Aerys í bakið?
Hefði ég stungið óða kónginn í magann hefði ég þá notið virðingar þinnar?
Þú þjónaðir honum vel þegar það var öruggt að þjóna.
Stark lávarður.
Varys lávarður.
Leitt að heyra af raunum ykkar á Kóngsvegi.
Við biðjum öll fyrir fullum bata Joffreys.
Verst að enginn bað fyrir slátrarasyninum.
-Renly, þú lítur vel út. -Þú ert lúinn eftir ferðalagið.
-Ég sagðist geta frestað fundinum. -Við þurfum að stjórna ríkinu.
Mig hefur lengi langað að hitta þig.
-Catelyn hefur án efa minnst á mig. -Vissulega, Baelish.
-Þú þekktir Brandon, bróður minn. -Allt of vel.
Ég ber enn minnismerki hans frá nafla að viðbeini.
Þú valdir rangan mann í einvígi.
Ég valdi ekki mann, herra. Ég valdi Catelyn Tully.
Hún er þess virði að berjast fyrir, ekki satt?
-Ég bið forláts, Stark lávarður. -Stórmeistari.
Hvað eru liðin mörg ár?
-Þú varst ungur maður. -Þú þjónaðir öðrum kóngi.
Mikið er ég gleyminn. Þetta...
Þetta tilheyrir þér núna.
-Eigum við að byrja? -Án konungs?
Vetur nálgast en það sama gildir ekki um bróður minn.
Hans náð hefur að ýmsu að huga.
Hann lætur okkur um minni verk til að létta byrðinni.
Við erum herrar minni verkanna.
Bróðir minn krefst leika til að fagna útnefningu Starks sem Handar.
-Hve mikið? -40.000 gullpeningar fyrir sigur.
20.000 fyrir annað sætið. 20.000 til bogfimimeistarans.
Er nóg í ríkissjóði fyrir slíku?
Ég slæ lán hjá Lannister-fölskyldunni.
Við skuldum Tywin 3 milljónir. Hvað munar um 80.000 í viðbót?
-Skuldar ríkið 3 milljónir? -6 milljónir.
Hvernig léstu það gerast?
Fjárhirslustjóri finnur féð. Kóngurinn og Höndin eyða því.
Arryn hefur varla leyft Robert að setja ríkið á hausinn.
Arryn gaf góð og gild ráð en konungur hlustar ekki alltaf.
Hann kallar það að telja aura.
Ég ræði við hann á morgun. Leikarnir eru óráðlegt bruðl.
-Við skulum samt skipuleggja þá. -Ekki fyrr en ég ræði við Robert.
Afsakið mig, lávarðar. Þetta var langt ferðalag.
Þú ert Hönd konungs, Stark. Við þjónum eftir þínu höfði.
Sárið er næstum gróið.
-Það er ljótt. -Konungur á að bera ör.
Þú barðist við úlf og ert garpur eins og faðir þinn.
Ég er ekki eins og hann. Úlfurinn beit mig og ég öskraði.
Báðar Stark-stúlkurnar sáu það.
Það er ekki satt. Þú drapst skepnuna.
Þú þyrmdir stúlkunni vegna vinskapar feðra ykkar.
Þegar Aerys ríkti var faðir þinn uppreisnarmaður og svikari.
Þegar þú tekur við völdum mótarðu þinn eigin sannleika.
-Þarf ég að kvænast henni? -Já.
Hún er falleg og ung.
En þér nægir að hitta hana við opinber tilefni
og þegar að því kemur að eignast prinsa og prinsessur.
Ef þú vilt frekar ríða máluðum hórum þá ríðurðu þeim bara,
eða jafnvel hreinum meyjum.
Þú ert yndið mitt og skapar þinn eigin heim.
Gerðu eitthvað fyrir stúlkuna.
-Ég vil það ekki. -Þú gerir það samt.
Að sýna gæsku annað slagið sparar þér ýmis vandræði síðar.
Norðanmenn fá allt of mikil völd og líta á sig sem jafningja okkar.
Hvað viltu frekar gera?
Hækka skatta og krefja þá um 10.000 menn í konunglega herinn.
Konunglega herinn?
Því stjórna lávarðar eigin mönnum? Það er frumstætt.
Hermenn okkar ættu aðeins að þjóna krúnunni.
Þjálfaðir menn frekar en bændaskríll sem hefur aldrei borið vopn.
-En ef Norðrið gerir uppreisn? -Ég krem þá.
Hertek Vetrarfell og skipa traustan Vörð Norðursins.
Kevan frænda.
Berjast þessir 10.000 menn fyrir þig eða lávarðinn?
Fyrir mig, konunginn.
Þú réðst á þá og baðst þá um að drepa bræður sína.
Ég bið engan.
Utanaðkomandi heldur aldrei Norðrinu. Það er of víðfeðmt og villt.
Þegar vetrar gætu guðirnir sjö ekki bjargað þér og hernum.
Góður konungur sparar krafta sína og fer varlega í að eyða óvinum.
Ertu þá sammála um að Stark-ættin sé óvinir okkar?
Allir aðrir en við eru óvinir okkar.
Nóg komið. Borðaðu matinn þinn.
-Ég æfi mig. -Fyrir hvað?
-Prinsinn. -Arya Stark!
Hann er lygari og heigull og drap vin minn.
-Hundurinn drap hann. -Hundurinn hlýðir prinsinum.
-Þú ert fífl. -Þú hefðir getað bjargað Mycah.
Þetta er nóg!
Hvað gengur á?
Arya lætur eins og skepna frekar en dama.
Farðu inn til þín. Ræðum saman síðar.
Þetta er handa þér, elskan.
Frá leikfangasmið Myrcellu prinsessu.
Ertu ekki ánægð?
Ég lék síðast með dúkkur þegar ég var 8 ára.
-Má ég fara frá borðinu? -Þú hefur varla snert við matnum.
Allt í lagi. Farðu bara.
Stríð er einfaldara en dætur.
-Farðu burt. -Arya, opnaðu dyrnar.
Má ég koma inn?
-Hver á þetta sverð? -Ég.
Réttu mér það.
Ég kannast við handbragðið. Mikken smíðaði það.
Hvar fékkstu þetta?
Þetta er ekki leikfang.
-Dömur leika ekki með sverð. -Ég lék mér ekki.
-Svo vil ég ekki vera dama. -Komdu hingað.
-Hvað ætlastu fyrir með þetta? -Það kallast Nál.
Jæja, sverð með nafn.
Hvern ætlaðirðu að stinga með þessari Nál? Systur þína?
-Kanntu að beita sverði? -Ég sting með beitta endanum.
Það er mergur málsins.
Ég reyndi að læra.
Ég bað Mycah að æfa með mér.
Ég bað hann um það.
-Þetta var mín sök. -Nei, elsku stúlkan mín. Nei.
Þú drapst ekki slátrarasoninn.
Ég hata þau. Ég hata þau öll.
Hundinn, drottninguna, konunginn, Joffrey og Sönsu.
Sansa var boðuð fyrir konungshjónin og beðin um að kalla prinsinn lygara.
Ég líka. Hann er lygari.
Elskan, hlustaðu á mig.
Sansa á að giftast Joffrey. Hún getur ekki svikið hann.
Hún verður að styðja hann þótt það sé rangt.
Hvernig leyfirðu henni að giftast honum?
Líttu á mig. Þú ert Stark frá Vetrarfelli og veist hvað við segjum.
Vetur nálgast.
Þú fæddist á löngu sumri og þekkir ekkert annað.
En nú nálgast vetur í raun.
Um vetur verðum við að verja okkur og gæta hvert annars.
Sansa er systir þín.
Ég hata hana ekki í alvöru.
Ég vil ekki hræða þig en ég vil ekki ljúga að þér.
Við erum á hættulegum slóðum.
Við megum alls ekki berjast innbyrðis, allt í lagi?
Hérna. Þú átt þetta.
Má ég eiga það?
Passaðu að stinga ekki systur þína.
En ef þú vilt eiga sverð skaltu læra að beita því.
Ekki hlusta á þetta. Allar krákur eru lygarar.
-Ég kann sögu um kráku. -Ég þoli ekki sögurnar þínar.
Ég kann sögu um dreng sem þoldi ekki sögur.
Sögurnar um Duncan hávaxna voru alltaf uppáhaldið þitt.
Þær voru aldrei uppáhaldið mitt.
Ég hélt mest upp á hræðilegu sögurnar.
Elsku sumarbarnið. Hvað veist þú um óttann?
Óttinn fylgir vetrinum þegar allt fer á kaf í snjó.
Óttinn fylgir Nóttinni löngu þegar sólin er falin árum saman
og börn fæðast, lifa og deyja í eintómu myrkri.
Það er rétti tíminn fyrir óttann.
Þegar Hvítgenglarnir eru á ferli í skóginum.
Fyrir þúsundum ára kom nótt sem varði í heila kynslóð.
Kóngar frusu í hel í kastölum sínum og smalar í kofum sínum
og mæður kæfðu börnin sín frekar en að sjá þau svelta
og þegar þær grétu fundu þær tárin frjósa á hvarmi.
Viltu heyra sögur af þessum toga?
Í þessu myrkri komu Hvítgenglarnir fram í fyrsta sinn.
Þeir fóru um borgir og konungsríki á dauðum klárum sínum
og veiddu með fölum kóngulóm á stærð við hunda.
-Hvað segirðu honum núna? -Það sem hann vill heyra.
Farðu í mat. Ég vil ræða við hann.
Eitt sinn sagði hún að himinninn væri blár
því við lifðum í auga bláeyga risans Macumbers.
Kannski gerum við það.
Hvernig líður þér?
Manstu enn ekki neitt?
Bran, ég hef séð þig klifra þúsund sinnum.
Í vindi og regni. Þúsund sinnum, en þú hefur aldrei dottið.
En ég datt núna.
Er það ekki satt sem Luwin meistari segir um fæturna á mér?
Ég vildi frekar deyja.
-Segðu þetta aldrei. -Ég vildi frekar deyja.
Hér eru færri augu en samt allt of mörg.
Ég hef ekki komið hingað í níu ár og enginn þekkti mig síðast heldur.
Lafði mín.
Velkomin á Konungsvelli.
-Viltu fylgja okkur? -Við gerðum ekkert af okkur.
-Okkur var skipað að fylgja þér. -Skipað?
-Hver gaf þá skipun? -Fylgdu mér, lafði Stark.
Cat!
Svona, upp með ykkur.
Litli ormurinn þinn.
Er ég einhver portkona sem þú getur dregið...
Ég ætlaði mér aldrei að vanvirða þig, af öllum.
Hvernig dirfistu að fá mig hingað? Ertu galinn?
Hér færðu næðið sem þú vildir.
Afsakaðu staðsetninguna.
-Hvernig vissirðu að ég kæmi? -Góður vinur sagði mér það.
-Lafði Stark. -Varys lávarður.
Það er blessun að sjá þig eftir öll þessi ár.
Þú ert sár í höndunum.
-Hvernig vissirðu af mér? -Vitneskja er mitt fag.
Tókstu rýtinginn nokkuð með þér?
Smáfuglarnir mínir eru alls staðar.
Jafnvel í Norðrinu. Þeir hvísla að mér furðusögum.
-Valyríustál. -Veistu hver á þennan rýting?
Ég verð að játa að svo er ekki.
Þetta er sögulegur dagur.
Eitthvað sem þú veist ekki en ég veit.
Það er aðeins einn slíkur rýtingur í ríkjunum sjö.
-Þetta er rýtingurinn minn. -Þinn?
Ég átti hann fram að leikunum í tilefni nafnadags Joffreys.
Ég veðjaði auðvitað á Jaime í burtreiðunum.
Þegar Blómariddarinn sigraði hann tapaði ég rýtingnum.
Hver vann hann af þér?
Tyrion Lannister. Púkinn.
Ef þetta væri alvörusverð værirðu dáinn.
Snow lávarður ólst upp í kastala og hrækti niður á þína líka.
Pyp, heldurðu að bastarði Neds Stark blæði eins og okkur hinum?
Næsti!
Jæja, Snow. Þú virðist vera minni ónytjungur en allir hinir.
Þrífið ykkur. Ég þoli ekki meira á einum degi.
-Heillandi maður. -Hann þarf ekki að vera heillandi.
Hann þarf að breyta þjófum og strokumönnum í Næturvaktmenn.
-Hvernig gengur það, Mormont? -Það gengur hægt.
Hingað kom hrafn með boð til sonar Neds Stark.
-Góðar eða slæmar fréttir? -Hvort tveggja.
Stark lávarður.
Ég ætlaði að færa þér þetta áðan.
Ég er orðinn svo gleyminn.
Hrafn frá Vetrarfelli í morgun.
Góðar fregnir?
Viltu deila þeim með konunni þinni?
-Hún er í Vetrarfelli. -Er það?
Ég taldi hana öruggasta hérna. Ég á nokkur slík hús í bænum.
Þú ert fyndinn maður. Alveg drepfyndinn.
Ned!
Þessi Stark-ætt. Skapstór en vitgrönn.
Þú nefbraust mig, bastarður.
Þú ert skárri svona.
Ef við fleygjum þér fram af, hvað ertu lengi að lenda?
Ætli þeir finni þig á undan úlfunum?
-Á hvað ertu að glápa, hálfmenni? -Ég er að glápa á þig.
Þú ert með áhugavert andlit.
Þið eruð allir mjög svipsterkir menn.
Hvað ert þú að hugsa um andlitið á okkur?
Þessi andlit færu vel sem skraut á stjökum á Konungsvöllum.
Ég gæti skrifað systur minni, drottningunni, um þetta.
Tölum saman síðar, Snow lávarður.
Allir vissu hvernig staður þetta væri en enginn sagði mér það nema þú.
Faðir minn vissi það en lét mig rotna á Veggnum.
Faðir Grenns yfirgaf hann fyrir utan sveitabæ þegar hann var 3 ára.
Pyp var gómaður við að stela osti.
Litla systir hans hafði ekki borðað í þrjá daga.
Hann fékk að velja. Hægri höndina eða Vegginn.
Ég spurði foringjann um þá. Þetta eru heillandi sögur.
Þeir hata mig því ég er betri.
Gott að þeir hlutu ekki þjálfun meistara á borð við Rodrik.
Fæstir þeirra hafa haldið á sverði áður en þeir komu hingað.
Bran, bróðir þinn, er vaknaður.
Að saka bróður drottningar um tilræðið væru landráð.
-Rýtingurinn er sönnunargagn. -Tyrion segir hann stolinn.
Eina vitnið er hálslaust vegna úlfs sonar ykkar.
Petyr hjálpar okkur að komast að hinu sanna.
Hann er mér eins og yngri bróðir og myndi aldrei svíkja mig.
Ég held þér á lífi hennar vegna.
Það er óskynsamlegt en ég hef aldrei getað neitað henni um neitt.
Ég gleymi þessu ekki. Þú ert sannur vinur.
Ekki segja neinum það. Ég þarf að passa upp á orðsporið.
-Hvernig gastu verið svona vitlaus? -Róaðu þig.
Hann er 10 ára barn. Hvað varstu að hugsa?
Ég hugsaði um okkur. Of seint að kvarta núna.
-Hvað sagði hann? -Ekkert. Hann man ekkert.
-Hvað ertu þá að æsa þig? -Hvað ef það rifjast upp?
Ef hann segir föður sínum frá?
Við segjum að þetta sé lygi eða draumur.
-Við getum snúið á 10 ára barn. -En manninn minn?
Ég fer í stríð við hann ef ég þarf.
Einhver yrkir kvæði um okkur. Stríðið um píkuna á Cersei.
-Slepptu mér. -Aldrei.
Slepptu mér.
Drengurinn kjaftar ekki frá. Ef hann gerir það drep ég hann.
Hann, Ned Stark, kónginn og allt þetta lið
þar til við tvö stöndum ein eftir í heiminum.
-Ég vildi geta hitt stelpurnar. -Of hættulegt.
-Bara smástund. -Við vitum ekki hverjir eru óvinir.
Ég finn á mér að Lannister-fjölskyldan gerði þetta.
Þótt þetta sé rétt hjá Litlafingri get ég ekkert gert án sannana.
Hvað ef þú finnur sannanir?
Ég færi Robert þær og vona að hann sé sá maður sem hann var.
Farðu varlega á leiðinni.
-Skap þitt er hættulegt. -Skap mitt? Guðirnir góðir.
Þú drapst Litlafingur næstum í gær.
-Hann elskar þig enn. -Er það?
Burt með þig.
Nú hef ég verið lengi að en ég man enn hvern bardaga.
Manstu þinn fyrsta?
Auðvitað, yðar tign.
Hver var það?
Einhver frá Tyroshi. Ég vissi aldrei nafnið.
Hvernig gerðirðu það?
-Með spjóti í hjartað. -Snögg afgreiðsla.
Þar varstu heppinn.
Ég felldi einhvern Tarly-dreng í orrustunni um Sumarhöll.
Hesturinn varð fyrir ör svo ég gekk um í forinni.
Hann hljóp að mér. Heimskur og háborinn piltur
sem hélt að hann gæti kæft uppreisnina með einu höggi.
Ég sló hann niður með hamri. Þá var ég svo sterkur.
Kramdi brjóstbrynjuna. Braut eflaust hvert einasta rifbein.
Ég stóð yfir honum með hamarinn á lofti
og áður en ég drap hann öskraði hann: "Bíddu, bíddu!"
Enginn varar mann við því hvernig þeir skíta allir á sig.
Því er sleppt úr hetjusöngvunum.
Strákfíflið.
Nú krýpur Tarly-ættin fyrir mér eins og allir aðrir.
Hann hefði getað haldið sig á jaðrinum eins og þeir klókustu.
Konan hans gæti gert hann brjálaðan og synir hans verið vanþakklátir
og hann gæti vaknað þrisvar á nóttu til að pissa í kopp.
Vín!
Lancel. Það er heimskulegt nafn.
Lancel Lannister.
Hver skírði þig? Einhver hálfviti sem stamaði?
-Hvað ertu að gera? -Kannan er tóm, yðar tign.
Hvað áttu við?
-Vínið er búið. -Þýðir tóm kanna það?
Sæktu þá meira.
Segðu frænda þínum að koma.
Konungsbani, komdu hingað.
Umkringdur Lannister-mönnum.
Í hvert sinn sem ég loka augunum sé ég ljósa lokka
og sjálfumglaða smettið á þeim.
Særir það ekki stoltið að standa þarna eins og upphafinn varðmaður?
Jaime Lannister, sonur hins mikla Tywins.
Að passa dyrnar á meðan kóngurinn étur, drekkur, skítur og ríður.
Svona nú. Við erum að skiptast á stríðssögum.
Hvert var fyrsta dráp þitt fyrir utan gamalmenni?
Einn útlaganna í Bræðralaginu.
Ég var á staðnum. Þú varst aðeins skjaldsveinn, 16 ára.
Þú felldir Simon Toyne með mótlagi. Því besta sem ég hef séð.
Toyne barðist vel en hann skorti úthaldið.
-Átti útlaginn einhver lokaorð? -Ég hjó af honum hausinn. Nei.
Hvað með Aerys Targaryen?
Hvað sagði óði kóngurinn þegar þú stakkst hann í bakið?
Ég spurði þig aldrei að því.
Kallaði hann þig svikara? Grátbað hann sér vægðar?
Hann sagði það sem hann hafði sagt tímunum saman: "Brennið þau öll."
Var það allt, yðar tign?
Kaupa Dóþrakar þræla sína?
Þeir trúa ekki á peninga. Flestir þrælarnir voru gjafir.
-Frá hverjum? -Ef þú ræður ríkjum í borg
og sérð hjörðina nálgast gefurðu gjafir eða berst.
Auðvelt val fyrir flesta.
Stundum er það ekki nóg.
Stundum móðgast Khal yfir fjölda þræla,
telur mennina of auma eða konurnar ljótar.
Stundum telur hann hópinn ekki hafa barist nóg og þurfa æfingu.
-Segðu öllum að hinkra. -Viltu stöðva alla hjörðina?
-Hversu lengi? -Þar til ég gef skipun um annað.
-Þú lærir að tala eins og drottning. -Ekki drottning heldur Khaleesi.
Dirfistu að gefa mér skipanir? Mér?
Þú stjórnar ekki drekanum.
Ég er konungur ríkjanna sjö og tek ekki við skipunum
frá villimönnum eða dækjum þeirra. Skilurðu það?
-Viltu að Rakharo drepi hann? -Nei.
Þú ættir að taka eyra svo að hann virði þig.
Ekki gera honum mein.
Segðu að ég vilji ekki gera bróður mínum ekki mein.
Hún vill ekki að þú gerir honum mein.
Mormont, dreptu þessa Dóþrakahunda.
Ég er konungur þinn!
Eigum við að snúa aftur til ættbálksins, Khaleesi?
Þú gengur.
Ég vildi vera hérna þegar þú sæir þetta í fyrsta sinn.
-Ég fer í dag. -Ertu á förum?
Ég er Fyrsti Útvörður. Starf mitt er þarna úti.
Okkur berast óþægilegar fregnir.
-Hvernig þá? -Fregnir sem ég vil ekki trúa.
-Ég er tilbúinn og bregst þér ekki. -Þú ferð ekki með mér.
-Þú ert enginn Útvörður. -Ég er bestur af...
Þú ert engum fremri.
Hér fær hver maður það sem hann verðskuldar
þegar hann hefur unnið fyrir því.
Tölum saman þegar ég sný aftur.
-Bjarnareistu. -Þér er ekki alvara.
Ásamt heila, iðrum, lungum og hjarta. Allt steikt í hans eigin fitu.
Ef þú ert lengst norðan Veggjar
án matar í viku skilurðu ekkert eftir handa úlfunum.
-Hvernig bragðast bjarnareistu? -Þau eru frekar seig.
Hvað er það skrýtnasta sem þú hefur gætt þér á, herra?
Teljast Dorne-stúlkur með?
Þú ferðast um ríkin sjö og safnar vasaþjófum og hrossaþjófum
og lætur þá skrá sig hérna.
Já, en þeir hafa ekki allir brotið af sér.
Sumir eru bara fátækir og í leit að föstu fæði.
Aðrir eru hábornir í leit að vegsemd.
Hér finna þeir fast fæði frekar en vegsemd.
Er Næturvaktin brandari fyrir þér?
Sérðu okkur þannig, Lannister? Sem her svartklæddra trúða?
Þið eruð of fáir til að vera her og fæstir ykkar eru sérlega fyndnir.
Vonandi hefurðu góðar sögur að segja héðan á Konungsvöllum.
Hafðu eitt í huga þarna þegar þú sötrar vínið á hóruhúsunum.
Annar hver maður í þjálfun hérna mun deyja norðan Veggjar.
Kannski mun Villingsöxi fella þá.
Kannski veikindi. Eða jafnvel bara kuldinn.
Þeir deyja sárþjáðir, til þess eins
að bústnir herrar eins og þú geti notið sumarsins í friði og ró.
Finnst þér ég vera bústinn?
-Benjen. Má ég kalla þig Benjen? -Hvað sem þú vilt.
Hvað gerði ég til að móðga þig?
Ég dáist að Næturvaktinni og þér sem Fyrsta Útverði.
Bróðir minn sagði mér eitt sinn
að ekkert sem sagt er á undan orðinu "en" skipti máli.
En...
ég trúi ekki á risa, náætur eða Hvítgengla norðan Veggjarins.
Ég tel að eini munurinn á okkur og Villingum
sé að þegar Veggurinn var reistur
hafi forfeður okkar verið réttum megin.
Það er rétt hjá þér.
Villingar eru ekki frábrugðnir okkur.
Þeir eru örlítið óheflaðri en gerðir úr kjöti og beini.
Ég kann að elta þá uppi og drepa þá.
En það eru ekki Villingarnir sem valda mér andvökunóttum.
Þú hefur aldrei verið norðan Veggjar og skalt ekki segja mér hvað er þar.
Ferðu niður?
Hafðu það gott og hlýtt.
-Njóttu borgarinnar. -Ég geri það alltaf.
Ég held að hann kunni betur við mig.
-Fer hann niður? -Já, í göngin og út hinum megin.
Hann verður norðan Veggjar í mánuð eða tvo.
-Ferð þú líka að Konungsvöllum? -Já, hinn daginn.
Ég finn helming nýliðanna í dýflissunum þar.
Förum samferða. Mig vantar félagsskap.
-Ég ferðast yfirleitt ansi ódýrt. -Ekki í þetta sinn.
Við gistum í bestu kastölum og gistihúsum.
Enginn vísar Lannister á dyr.
-At jakar. -Athjahakar.
Athjahaker.
-Athjahakar. -Athjahakar.
Já, Khaleesi.
-Hvað ertu að gera? -Hvenær fékkstu síðast blæðingar?
Þú hefur breyst, Khaleesi.
Blessun frá Stóðhestinum mikla.
Á hestbaki er bjúgsverðið betra. Það er auðveldara að stjórna því.
Þetta er gott vopn fyrir Dóþraka
en gegn manni í brynju, shori tawakof,
þá sker þetta ekki í gegnum stál.
Þá er breiðsverðið betra. Hannað til að fara í gegnum brynjuna.
-Dóþrakar nota ekki stálkjóla. -Brynklæði.
Brynklæði.
Brynklæðin gera mann...
-Hægari. -Hægari.
Það er satt en þau halda manni líka á lífi.
Faðir minn kenndi mér að berjast og sagði hraða mikilvægari en stærð.
-Faðir þinn var frækinn stríðsmaður. -Hann var blóðriddari Khal Bharbos.
En faðir þinn, Jorah Andali. Var hann líka stríðsmaður?
Hann er það enn.
Mikill heiðursmaður. En ég sveik hann.
Khaleesi vill eitthvað annað að borða í kvöld.
Dreptu þá kanínur.
Hér eru engar kanínur. Finndu endur handa henni.
Hefurðu séð endur? Hér eru hvorki kanínur né endur. Ertu með augu?
Ég hef séð nóg af hundum hérna.
Hún vill varla borða hunda.
Khaleesi gengur með barni.
Það er satt. Engar blæðingar í tvö tungl og maginn stækkar.
Blessun frá Stóðhestinum mikla.
Hún vill ekki hrossakjöt.
Ég segi strákunum að slátra geit.
Ég þarf að fara til Qohor.
-Við erum á leið til Vaes Dothrak. -Engar áhyggjur. Ég næ ykkur.
Það er auðvelt að finna hjörðina.
Ekki vera kyrr. Það er erfiðara að hitta mann á hreyfingu.
Annað með þig. Þú hreyfir þig of mikið.
Ég næði þér með kyrru sverði.
-Hve marga vetur hefurðu séð, Tyrion? -Átta. Nei, níu.
-Voru þeir allir stuttir? -Fæðingarveturinn varði í þrjú ár.
Þetta sumar hefur varað í níu ár.
Fregnir frá Borgríkinu herma að dagarnir styttist.
Kjörorð Starks eiga alltaf við.
Vetur nálgast.
Þessi verður langur og honum fylgja myrkraverur.
Við höfum gómað Villinga. Fleiri í hverjum mánuði.
Þeir flýja suður og segjast hafa séð Hvítgengla.
Og veiðimenn í Lannishöfn segjast hafa séð hafmeyjur.
Einn Útvarðanna sór að þeir hefðu drepið félaga hans.
Hann sór það þar til Ned hjó af honum höfuðið.
Næturvaktin er það eina sem stendur á milli ríkisins og alls handan þess.
En þetta er orðinn her óagaðra drengja og þreyttra gamalmenna.
Við erum færri en þúsund í dag.
Við getum ekki mannað allan Vegginn eða vaktað óbyggðirnar almennilega.
Við eigum varla nóg fyrir vopnun og mat handa piltunum.
Systir þín situr við hlið konungs.
Segðu henni að við séum hjálparþurfi.
Þegar vetur kemur mega guðirnir hjálpa okkur ef við erum óundirbúin.
Þetta er drengur.
Hvernig veistu það?
Ég veit það einfaldlega.
Verst að þú þurfir að fara, Lannister.
Annaðhvort ég eða kuldinn og hann virðist ekki fara fet.
-Stopparðu í Vetrarfelli? -Ég geri ráð fyrir því.
Það er fátt um mjúk rúm héðan og að Konungsvöllum.
Ef þú hittir Bran bróður máttu segja honum að ég sakni hans.
-Að ég kæmi ef ég gæti. -Auðvitað.
Hann mun aldrei ganga á ný.
Ef hann verður bæklaður er betra að vera ríkur.
-Farðu vel með þig, Snow. -Far vel, herra.
Þú ert seinn, drengur.
Á morgun kemurðu á hádegi.
-Hver ert þú? -Danskennarinn þinn, Syrio Forel.
Á morgun grípurðu það. Taktu það nú upp.
Ekki svona, drengur.
Sverðið er lélegt ef tvær hendur þarf til að sveifla því.
-Það er of þungt. -Það er þungt til að styrkja þig.
Svona. Þú þarft aðeins að nota aðra höndina.
Staðan er ómöguleg. Stattu nú á hlið.
Já.
Þú ert grannur. Það er gott.
Þá er skotmarkið minna.
Svo er það gripið. Leyfðu mér að sjá.
Já, gripið þarf að vera hárfínt.
-Hvað ef ég missi það? -Sverð er framlenging á handlegg.
Geturðu misst handlegginn? Nei.
Í níu ár var Syrio Forel fyrsta sverð skipherrans í Braavos.
Hann kann þetta allt. Hlustaðu á mig, drengur.
-Ég er stelpa. -Strákur eða stelpa.
Þú ert sverð. Það er allt og sumt.
Svona er gripið.
-Þetta er ekki öxi. Þetta er... -Nál.
Einmitt.
Nú skulum við hefja dansinn.
Mundu að við lærum ekki Westeros-dansinn hérna.
Það er riddaradans með ofsa og ákefð.
Við lærum Braavos-dansinn.
Vatnadans.
Hann er léttur og snarpur.
Allir menn eru gerðir úr vatni. Vissirðu það?
Ef þú stingur þá lekur vatnið og þeir deyja.
Reyndu nú að slá í mig.
Stattu upp!
Dauð.
Steindauð.
Komdu.
Aftur. Hraðar!
Þýðing: Jóhann Axel Andersen