ИГРА НА ТРОНОВИ
Добре дојдовте, кнезу. Големиот мајстор Писел свика Мало собрание.
Се бара вашето чесно присуство. -Сместете ги девојките.
Ќе се вратам за вечера. Џори, оди со нив. -Да, господару.
Ако сакате да се преоблечете во нешто попригодно...
Фала им на боговите што сте овде, Старк.
Крајно време беше за малку строго северњачко водство.
Мило ми е што го штитиш тронот. -Издржлива старина.
Колку кралски задници го мазнеле? Како беше?
Кралот сере, а Намесникот брише.
Добар оклоп. Нема ни гребнатинка. -Знам.
Со години сакаат да ме погодат, но постојано промашуваат.
Тогаш, паметно си ги бирал противниците. -Имам дарба за тоа.
Сигурно ти е чудно да дојдеш во просторијава.
Стоев овде кога се случи тоа.
Брат ти беше храбар. Исто и татко ти.
Не заслужија да умрат така. Никој не заслужува таква смрт.
А, ти, само гледаше? -500 души само гледаа.
Сите големи витези на кралството. Мислиш дека некој писна?
Не, кнезу Старк.
500 души, а беше тивко како во гроб.
Освен вресоците, се разбира. И смеењето на Лудиот крал.
А, после, додека гледав како умира Лудиот крал,
се сетив како му се смееше на татко ти додека гореше
и чувствував дека тоа е правда.
Тоа си го кажуваш ноќе? Дека си слуга на правдата?
Дека си го одмаздил татко ми кога го зари мечот во грбот на Ерис?
Кажи ми, да го прободев Лудиот крал во стомакот, а не во грбот,
ќе ме ценеше ли повеќе?
Добро му служеше додека беше сигурно да му се служи.
Кнезу Старк.
Кнезу Варис. -Жал ми е за незгодите на патот.
Сите се молиме за закрепнување на принцот Џофри.
Штета што не сте се помолиле за синот на месарот.
Ренли, добро изгледаш. -А, ти изгледаш изморен од патот.
Реков, состанокот може да почека. -Но го чуваме кралството.
Долго сакам да ве запознаам, кнезу Старк.
Кнегињата Кетлин сигурно ме спомнала. -Да, кнезу Балиш.
Чув дека сте го знаеле и брат ми Брендон. -Премногу добро.
Уште носам белег од него. Од папокот до клучната коска.
Сте избрале погрешен маж за двобој. -Не избрав маж.
Ја избрав Кетлин Тали.
Сигурно се согласувате дека вреди да се бори за неа.
Скромно се извинувам, кнезу Старк. -Голем мајсторе.
Колку години поминаа? Момче беше. -А ти му служеше на друг крал.
Многу сум заборавен.
Ова е сега твое.
Ќе почнеме ли? -Без кралот?
Можеби иде зимата, но тоа не може да се каже и за брат ми.
Неговата милост има многу грижи.
Му олеснуваме така што се грижиме за помалите грижи.
Ние сме господари на малите грижи.
Брат ми сака турнир во чест на именувањето на кнезот. -Колку?
40.000 златни аждери на првиот, 20.000 за вториот,
20.000 на победникот во стрелање. -Може ли ризницата да поднесе?
Ќе треба позајмица од Ланистерови. Веќе им должиме три милиони.
Што се уште 80.000? -Зар круната должи три милиони?
Шест милиони. -Зошто сте го дозволиле тоа?
Ризничарот наоѓа пари, а кралот и намесникот ги трошат.
Џон Арин не би дозволил Роберт да ја банкротира Круната.
Кнезот Арин даваше мудри и разумни совети.
Но кралот често не го слушаше. -Тоа го вика "броење бакреници".
Ќе разговарам со него. Не може да си го дозволиме турнирот. -Добро.
Но подобро е да направиме план. -Нема план!
Додека не разговарам со Роберт.
Простете, господа. Долго време јавав. -Вие сте Намесникот.
Ние сме само ваши слуги.
Ајде, речиси е зараснато.
Грдо е. -Кралот мора да има белези. Се бореше со страволк.
Воин си како татко ти. -Не сум како него.
Не се борев. Ме гризна, а јас само врескав.
И Старковите девојки видоа. -Не е вистина. Ја уби ѕверката.
Ја поштеди девојката бидејќи татко ти го сака татко и. -Не.
Кога владееше Ерис Таргериен, тој беше бунтовник и предавник.
Еден ден ти ќе владееш и вистината ќе биде она што ти ќе го кажеш.
Мора ли да се оженам со неа? -Да.
Убава е и млада. Ако не ти се допаѓа,
можеш да ја гледаш само службено. И, кога ќе дојде време,
ќе правиш мали принцови и принцези.
А, ако сакаш да ебеш обоени курви, ќе ги ебеш.
Или ќе имаш девици ако посакаш. Ти си моето синче
и светот ќе биде таков каков што сакаш да биде.
Направи нешто за ќерката на Старк. -Не сакам. -Но ќе направиш.
Повремена љубезност може да ти заштеди многу труд после.
Многу ги пуштаме северњаците. Мислат дека ни се еднакви.
Како би го решил тоа? -Би им го удвоил даноците
и би морале да ми дадат 10.000 луѓе за кралската војска. -Кому?
Зошто кнезовите да имаат свои војски? Тоа е примитивно!
Како планинските племиња. Ни треба верна постојана војска
обучена од искусни воини, а не селани што не држеле копје.
А, ако се побунат северњаците? -Ќе ги здробам.
Ќе го заземам Сурозимје и ќе поставам поверен гувернер.
Можеби вујко Кеван. -А, војниците ќе се борат за тебе или за кнезот?
За мене. Јас сум им крал. -Но, си им ја нападнал татковината
и си барал да ги убиваат своите браќа. -Нема да барам.
Со Северот не може да владее никој однадвор. Многу е голем и див.
А, кога ќе дојде зимата, ни 7-те богови не би те спасиле.
Добар крал знае кога треба да си ја чува силата.
И кога треба да ги уништи своите непријатели.
Значи, се согласуваш дека Старкови се непријатели?
Сите што не се ние се непријатели.
Доста, млада дамо. Изеди го ручекот. -Вежбам. -За што?
За принцот! -Арија Старк! -Тој е лажго и плашливко!
И го уби другар ми. -Загарот го уби. -Загарот го слуша принцот.
Глупава си! -Лажеш, а да ја кажеше вистината, Мајса ќе беше жив.
Што се случува?
Арија повеќе сака да биде ѕверка, отколку дама.
Оди во собата. После ќе разговараме.
Ова е за тебе, душичке.
Од истиот куклар што прави кукли за принцезата Мирсела.
Не ти се допаѓа? -Не сум си играла со кукли од осум години.
Може да станам? -Едвај да касна нешто.
Во ред е. Оди.
Војната е полесна од ќерки.
Оди си! -Арија, отвори!
Може да влезам?
Чив меч е тоа? -Мој. -Дај ми го.
Го знам знаков. Ова е дело на Микен.
Од каде ти е?
Ова не е играчка. Дами не би требало да си играат со мечеви.
Не си играв. И не сакам да бидам дама. -Дојди.
Што сакаш со ова? -Се вика Игла. -Меч со име.
Кого сакаш да избодеш со Игла? Сестра ти?
Знаеш ли нешто за мечувањето? -Се боде со остриот дел.
Тоа е суштината.
Сакав да научам.
Му реков на Мајса да вежба со мене.
Јас му реков. Јас сум виновна за тоа.
Не, душичке. Не го уби ти синот на месарот.
Ги мразам сите. Загарот, кралицата и кралот. И Џофри и Санса.
Санса ја доведоа пред кралот и кралицата
и бараа од неа да каже дека принцот лаже. -И од мене бараа!
И лаже! -Тивко! Слушај. Санса ќе се омажи за Џофри.
Не може да го предаде. Мора да е од негова страна и кога греши.
Како можеш да дозволиш да се омажи за таков некој?
Погледни ме. Ти си Старкова од Сурозимје. Знаеш што велиме.
Иде зимата.
Родена си за време на долго лето. Не знаеш за ништо друго.
Но зимата навистина доаѓа сега. А, зиме мора да се заштитиме.
Да се чуваме еден со друг. Санса ти е сестра.
Не ја мразам. Не вистински.
Не сакам да те исплашам, но нема ни да лажам. Ова е опасно место.
Не смееме да се бориме меѓу себе. Добро?
Повели, твој е.
Може да го задржам? -Само немој да ја боцнеш сестра ти.
Ако имаш меч, подобро е да научиш да го користиш.
Не слушај ја. Сите чавки лажат.
Знам приказна за една чавка. -Ги мразам твоите приказни.
Знам приказна за едно момче што мразело приказни.
Можам да ти раскажувам за сер Данкан Високиот. Ги сакаш тие.
Не. Најомилени ми беа страшните приказни.
Мило летно дете, што знаеш ти за стравот?
Стравот е за зимата, кога снегот е длабок и триесет метри.
Стравот е за долгата ноќ кога сонцето се крие со години,
а децата се раѓаат, живеат и умираат во темнина.
Тоа е време за страв, млад господару,
кога белите одачи одат по шумата.
Пред неколку илјади години, ноќта траела цело едно поколение.
Кралевите се смрзнале во замоците, како и пастирите во бачилата.
А, жените си ги задушувале децата за да не гледаат како гладуваат.
Плачеле и чувствувале како солзите им мрзнат на образите.
Такви приказни сакаш?
Во таа темнина првпат дошле белите одачи.
На своите мртви коњи ги опустошиле градовите и кралствата,
ловејќи со своите глутници бледи пајаци големи како кучиња.
Што му раскажуваш сега? -Тоа што сака да го чуе.
Оди на вечера. Сакам да бидам насамо со него.
Еднаш ми рече дека небото е сино
затоа што живееме во окото на синоокиот џин Макомбер. -Можно е.
Како се чувствуваш?
Уште не помниш ништо?
Брен, сум те гледал како се качуваш. По ветар и дожд.
Илјадапати, никогаш немаш паднато. -Сега паднав.
Вистина е, нели? Тоа што го вели Лувин за моите нозе.
Повеќе би сакал да сум мртов. -Не зборувај така.
Повеќе би сакал да сум мртов!
Има помалку очи по овој пат, но сепак премногу.
Поминаа девет години од последниот пат кога бев тука.
И тогаш никој не знаеше која сум.
Госпоѓо... -Добре дојдовте во Кралебран, кнегињо Старк.
Ако немате ништо против, дојдете со нас. -Имам. Зошто?
Наредено ни е да ве испратиме во градот. -Наредено?
Не знам кој ви наредува, но... -По мене, кнегињо Старк.
Кет! Одете горе!
Црву еден! Мислиш дека сум евтина курва да ја довлечкаш...
Не сакав да те навредам. Најмалку тебе.
Како се осмелуваш да ме доведеш овде?
Си полудел ли? -Овде нема да те бараат. Нели тоа го сакаше?
Извини за местото. -Како знаеше дека доаѓам?
Ми кажа еден добар пријател.
Кнегињо Старк. -Кнезу Варис.
Благослов е што ве гледам по толку години. Кутрите ваши раце.
Како знаевте дека доаѓам? -Работа ми е да знам.
Да не го донесовте случајно ножот со себе?
Насекаде имам птици. Ми кажуваат чудни приказни и од северот.
Валириски челик. -Знаете ли чив нож е тоа?
Признавам дека не знам.
Ова е историски ден. Знам нешто што не знаеш.
Има само еден таков нож во Седумте кралства.
Мој е. -Твој? -Беше. До турнирот за именденот на принцот Џофри.
Се обложив на сер Џејми, како и сите нормални луѓе.
Но кога Витезот на цвеќето го фрли од коњот, некој го доби ножот.
Кој?
Тирион Ланистер. Ѓаволчето.
Ќе беше мртов да е тоа вистински меч!
Кнезот Сноу пораснал во дворец и плукал на луѓето како вас.
Пип, што мислиш, крвари ли копилето на Нед Старк како и сите?
Следниот!
Кнезу Сноу, изгледа дека сте најмалку бесполезниот овде.
Одете да се измиете! Не можам веќе да го гледам ова!
Шармантен човек. -Не мора да биде шармантен.
Треба да ги претвори крадциве и бегалциве во Ноќни стражари.
Како оди тоа, заповеднику Мормонт? -Полека.
Дојде гавран за синот на Нед Старк.
Добри или лоши вести? -И двете.
Кнезу Старк.
Сакав да ви го дадам ова порано. Заборавен сум во последно време.
Утрово стигна гавран од Сурозимје.
Добри вести?
Можеби ќе сакате да ги поделите со сопругата.
Жена ми е во Сурозимје. -Да?
Сметав дека е најсигурна овде.
Ова е еден од неколкуте анови што ги имам.
Многу си духовит.
Многу духовит. -Нед!
Ах, Старкови. Брзи на гнев, а бавни на мисла.
Ми го скрши носот, копиле!
Сега изгледаш подобро.
Колку ќе паѓаш ако те фрлиме од Ѕидот?
Баш ме интересира, ќе те најдат ли пред волците?
Што гледаш, получовеку? -Тебе.
Да, имаш интересно лице.
Сите имате интересни лица. -Што ти е гајле за нашите лица?
Би изгледале прекрасно на колови во Кралебран.
Може да и напишам нешто за тоа на сестра ми, кралицата.
Ќе разговараме подоцна, кнезу Сноу.
Сите знаат како е тука, но никој не ми кажа. Никој освен тебе.
Татко ми знае, но ме остави да скапувам на Ѕидот.
И Грен го оставил татко му. Кога имал 3 години.
Пип го фатиле како краде парче сирење.
Неговата помала сестра не јадела три дена.
Можел да бира, десната рака или Ѕидот.
Се распрашав. Интересни приказни. -Ме мразат оти сум подобар!
Тие немале среќа да ги вежба мечувалец како сер Родрик.
Тешко дека држеле вистински меч пред да дојдат овде.
Брат ти Брен.
Се разбудил.
Да се обвини братот на кралицата поради Брендон е предавство.
Имаме доказ. Го имаме ножот. -Тирион ќе каже дека му го украле.
А, другиот сведок нема грло
благодарение на страволкот на момчето.
Питир вети да помогне да откриеме како било. Како помлад брат ми е.
Не би ме предал. -Заради неа ќе се обидам да ве сочувам жив.
Тоа е луда задача, но никогаш не сум можел да ја одбијам.
Нема да ти заборавам. Вистински пријател си. -Не кажувај никому.
Морам да внимавам на угледот.
Како можеше да бидеш толку глупав? -Смири се! -Дете од 10 години.
Што мислеше? -На нас. Доцна се сети да жалиш.
Што им кажало момчето? -Ништо. Не помни ништо.
Тогаш, зошто се пениш? -Што ако се сети?
Ако каже на татко му што виде... -Ќе речеме дека лаже. Или сонувал.
Мислам дека ќе надмудриме едно дете од 10 години. -А, мажот ми?
Ќе војувам со него ако треба. Ќе напишат балада за нас.
"Војната за пичката на Керсеј."
Пушти ме! -Никогаш. -Пушти ме.
Малиот нема да каже. Ако каже, ќе го убијам.
Него, Нед Старк, кралот и сите додека не останеме само ние.
Да можам барем да ги видам девојчињата. -Премногу е опасно.
Само малку. -Додека не дознаеме кои се непријателите...
Знам дека Ланистерови го направиле тоа. Чувствувам во коските.
Малопрст има право. Не можат ништо без докази. -А, ако најдеш?
Ќе му ги дадам на Роберт со надеж дека е уште човекот што го знаев.
Чувај се по пат. Многу си незгодна. -Јас?
Жими боговите! Вчера за малку ќе го убиеше Малопрстиот.
Уште те сака. -Мислиш?
Оди.
Многу време помина, но уште се сеќавам на сите лица.
Се сеќаваш ли ти на својот прв?
Се разбира. -Кој беше?
Тирошиец. Не му го дознав името.
Како го направи тоа? -Копје низ срцето.
Брза смрт. Твоја среќа.
Мојот беше некој Тарлиев во битката кај Летниот дворец.
Коњот ми го погоди стрела, па пешки се влечкав низ калта.
На мене се залета тоа глупаво, високо ковчесто момче.
И мислеше дека може да го заврши бунтот со еден удар на мечот.
Го соборив со боздоганот. Богови, колку бев силен тогаш!
Му го вдлабнав градниот оклоп.
Веројатно му ги скршив сите ребра.
Стоев над него со боздоганот и пред да го удрам,
викна: "Чекај!"
Не кажуваат дека сите се посеруваат. Не се пее за тоа.
Глупаво момче.
Сега Тарлиеви ми се клањаат како и другите.
Можеше да чека со паметните момчиња на работ на битката
и денес ќе мизеруваше со жена му и неблагодарните синови,
а тој ќе се будеше трипати ноќе да моча во нокшир. Вино!
Лансел. Леле, колку глупаво име!
Лансел Ланистер! Кој ти го дал името?
Некој будала со говорна маана?
Што правиш?
Празно е, кралу. -Како тоа?
Нема веќе вино. -Тоа ли значи празно? Оди донеси уште.
Кажи му на братучед ти да влезе. Кралеубиецу, влези!
Опколен сум со Ланистери.
А затворам очи, ја гледам нивната златна коса
и нивните задоволни лица.
Сигурно ти е понижување да стоиш таму како некој стражар.
Џејми Ланистер, син на моќниот Тивин.
Приморан да ја чува вратата додека кралот јаде, пие, сере и ебе.
Кажуваме војнички приказни. Кого си убил прв? Без стариот.
Еден разбојник од Братството. -Бев таму тој ден.
Беше само паж. Имаше 16 години.
Ти го уби Сајмон Тојм со повратен удар.
Не сум видел подобар потег. -Тојм беше добар борец.
Но не беше издржлив.
Имаше ли последни зборови твојот разбојник?
Му ја исеков главата, немаше.
А, Ерис Таргериен? Што рече Лудиот крал кога го уби од грб?
Никогаш не сум те прашал. Ти рече ли дека си предавник?
Бараше ли милост?
Ја кажа истата работа што ја кажуваше со часови.
"Изгорете ги сите."
Тоа е се, кралу?
Ги купуваат Дотракијците робовите? -Дотракијците не веруваат во пари.
Повеќето робови ги имаат добиено како подарок. -Од кого?
Ако владееш со град и доаѓа ордата, имаш избор:
да им платиш данок или да се бориш. Повеќето плаќаат.
Понекогаш не е доволно. Понекогаш на Калот му се малку робови.
Или мажите се слаби, а жените грди.
Понекогаш Калот решава дека долго не се бореле, па да вежбаат.
Кажете им да застанат. -Сакате ордата да застане? Колку време?
Додека не им кажам поинаку. -Учите да зборувате како кралица.
Не како кралица, туку како Калиса.
Се осмелуваш? Мене да ми заповедаш? Мене?
Ти не заповедаш со аждерот! Јас сум господар на Седумте кралства!
Не примам наредби од дивјаци или од нивните ороспии. Ме слушаш ли?
"Сакате да умре, калиса?"
Ракаро прашува дали сакате да го убие. -Не!
"Можеби увото ќе слуша ако го извадиме од главата."
Треба да му се исече увото за да научи нешто. -Не повредувај го.
Кажи му дека не сакам да го повреди брат ми.
"Калиса не сака да се повреди."
Мормонт, убиј ги дотракиските кучиња!
Јас сум ти крал!
Ќе се вратиме ли на каласара, Калиса?
Ти ќе одиш пеш!
Сакав да бидам тука кога првпат ќе го видиш ова.
Заминувам изутрина. -Заминуваш? -Прв извидник сум.
Службата ми е онаму. Добивме вознемирувачки вести. -Какви?
Какви што не сакам да чујам. -Готов сум. Нема да те разочарам.
Не одиш.
Не си извидник, Џон. -Но, подобар сум... -Не си подобар од никого!
Овде човек го добива она што ќе го заслужи, кога ќе го заслужи.
Ќе разговараме кога ќе се вратам.
Мечкини мадиња. -Се шегуваш! -И мозок, црева, бел џигер и срце.
Се испржив во неговата маст. Кога си сто милји од Ѕидот
и не си јадел недела дена, не им оставаш ништо на волците.
Каков вкус имаат мечкините мадиња? -Жилави се.
А, вие, господару, кое е вашето најчудно јадење?
Се сметаат ли девојките од Дорн?
Значи, патуваш по кралството и фаќаш разбојници и коњокрадци
па ги доведуваш тука како регрути? -Да.
Но не се сите злосторници. Има сиромаси што сакаат редовен оброк.
Има и богати што сакаат слава. -Попрво ќе добијат оброк.
Ноќната стража ти е шега, а? Тоа сме за тебе, Ланистер?
Војска на будали во црно? -Немате доволно луѓе да бидете војска,
а освен Јорен, никој не е посебно духовит.
Се надевам, сега имате интересни приказни за во Кралебран.
Да имате за што да размислувате додека сркате вино по бордели.
Половина момчиња што ги видовте ќе умрат северно од Ѕидот.
Може да ги убие секира на дивјаците, можеби болест,
а можеби само студот. Умираат со болки.
За да можат дебелките господинчиња како вас да уживаат
во летните попладниња во мир и удопство.
Мислиш дека сум дебелко?
Слушај, Бенџен. Може да те викам така? -Сеедно.
Не знам како те навредив. Се восхитувам на Ноќната стража.
И тебе како на Прв извидник. -Брат ми еднаш ми рече
да не верувам на ништо што следи по зборот "но".
Но не верувам дека зад Ѕидот има џинови, демони и бели одачи.
Единствената разлика меѓу нас и дивјаците е тоа што
нашите предци завршиле на добрата страна на Ѕидот кога го дигнале.
Имаш право.
Дивјаците не се поинакви од нас. Можеби се погруби.
Но од месо и коски се. Знам да ги најдам и убијам.
Но не сум буден ноќе поради дивјаците.
Не си бил северно од Ѕидот, не ми кажувај што има таму.
Одиш долу? -Да. -Држи се и чувај се топло.
Уживај во престолнината. -Како и секогаш.
Мислам дека сум почнал да му се допаѓам.
Оди долу? -Да. Во тунелот, па на другата страна.
Ќе биде северно од Ѕидот месец или два.
И ти одиш за Кралебран? -Прекутре.
Добивам околу половина регрути од нивните зандани. -Да одиме заедно.
Добро ќе ми дојде добро друштво. -Јас патувам евтино, господару.
Овојпат не. Ќе спиеме во најдобрите замоци и анови.
Никој не ги одбива Ланистерови.
"Ат јакар. -Атјахакар."
"Ат ја хакер. -Атјахакар."
"Атјахакар." -Така е, Калиса.
Што правиш? -Кога крвавевте последен пат, Калиса?
Сменета сте, Калиса.
"Благослов од Големиот пастув."
За човек на коњ, свиено сечило е добра работа.
Лесно е за ракување. Тоа е добро оружје за дотракиски воин.
Но ако противникот е во целосен оклоп?
Арак нема да го пробие челикот.
Тогаш има предност тешкиот меч.
Направен е за пробивање оклопи.
"Дотраките не носат челична облека." -Оклоп.
Оклопот го прави човека "вроз". -Бавен.
Вистина, но и му го чува животот.
"Татко ми ме научи да се борам.
Ме научи дека брзината ја победува големината."
"Чув дека татко ти бил славен воин."
"Беше јавач на Кал Барбо."
"А, татко ти, Џора Андал? И тој бил воин?" -Уште е.
Многу чесен човек. А, јас го предадов.
"Калисата сака да јаде нешто друго. Убијте некој зајак."
"Нема зајаци. -Тогаш, најдете патки. Сака патки."
"Имаш видено патки, жено? Нема ни патки, ни зајаци.
Имаш ли очи, жено? -Тогаш, куче. Видов многу кучиња."
Мислам дека не сака да јаде кучиња.
Калисата носи дете.
Вистина е. Два месеци нема крварено. Стомакот и се дуе.
"Благослов на Големиот пастув." -Не сака да јаде коњско.
Ќе им кажам на момците да заколат коза за вечера.
Морам да одјавам во Кохор.
Но, јаваме за Вас Дотрак. -Не грижи се. Ќе ве стигнам.
Лесно се наоѓа ордата.
Не стој толку мирно. Потешко е да се погоди подвижна цел.
Освен ти. Ти се движиш премногу. Можам да го испружам мечот
и да те оставам сам да се исечеш.
Колку зими имате видено, господару Тирион?
Осум. Не, девет. -Сите биле куси.
Велат дека зимата на моето раѓање била долга три години.
Ова лето траеше девет години.
Но од Цитаделата јавуваат дека деновите се се покуси.
На крајот, Старкови секогаш имаат право: иде зимата.
Оваа ќе биде долга и со неа ќе дојдат мрачни работи.
Секој месец фаќаме се повеќе дивјаци. Бегаат на југ.
Оние што бегаат велат дека виделе бели одачи.
А, рибарите на Ланис-лук велат дека гледаат сирени.
Еден наш извидник се колне дека му ги убиле другарите.
Се колнеше во тоа се додека Нед Старк му ја отсече главата.
Ноќната стража е единственото што стои
меѓу кралствата и она што е таму.
А, станавме војска на недисциплинирани момчиња
и изморени старци. Сега сме помалку од илјада.
Не можеме да ги држиме другите тврдини на Ѕидот.
Не можеме добро да патролираме по дивината.
Едвај имаме средства да ги вооружиме и нахраниме момците.
Сестра ви седи до кралот. Кажете и дека ни треба помош.
Кога ќе дојде зимата, боговите да се напомош ако не сме подготвени.
"Машко е."
"Од каде знаеш?"
"Знам."
Жал ми е што си одиш, Ланистер.
Или јас, или студов.
А, тој не оди никаде. -Ќе застанеш ли во Сурозимје?
Мислам дека да.
Нема многу кревети со пердуви оттука до Кралебран.
Ако го видиш брат ми Брен, кажи му дека ми недостига.
Кажи дека би го посетил да можам. -Се разбира.
Нема да може да оди веќе.
Ако биде сакат, подобро што е богат.
Чувај се, Сноу. -Збогум, господару!
Доцниш, момче.
Утре ќе бидеш овде напладне. -Кој си ти?
Твој учител по танц. Сирио Форел.
Утре ќе го фатиш. Сега, крени го.
Тоа не е добар начин, момче.
Не е тоа голем меч за да го држиш и маваш со две раце.
Претежок е. -Тежок е колку што треба да биде за да зајакнеш.
Вака. Ти треба само една рака.
Стоиш погрешно. Сврти се настрана.
Така.
Слабичка си. Тоа е добро. Така целта е помала.
Да видам сега како го држиш мечот.
Држењето мора да биде нежно. -Што ако ми падне?
Челикот мора да е дел од раката. Може да ти падне раката? Не!
Сирио Форел девет години беше прв меч на морскиот кнез Бравос.
Ги знае овие работи. Послушај ме, момче. -Девојче сум.
Момче, девојче. Ти си мечот. Тоа е се.
Вака се држи. Не држиш боева секира, туку... -Игла!
Така е. Да танцуваме сега.
Запомни, дете. Не го учиме танцот на Вестерос.
Витешки танц. Парчосување и удирање!
Ова е танцот на Бравос, водениот танц.
Брз и ненадеен.
Сите луѓе се составени од вода. Го знаеш ли тоа?
Ако ги прободеш, ќе им истече водата и умираат.
Сега ќе се обидеш да ме удриш.
Горе!
Мртва си!
Многу мртва.
Превод: Александар Зафировски