ИГРА НА ТРОНОВИ
Малиот господар пак сонува.
Имаме гости. -Не сакам никој да видам. -Навистина?
Јас би полудел да сум цел ден во соба со старава вештерка.
Како и да е, немаш избор. Роб чека. -Не сакам да одам. -Ни јас.
Но, Роб е владетел на Сурозимје, па морам да го слушам,
а ти мора да ме слушаш мене. Ходор!
Ходор! -Помогни му на Брен по ходникот. -Ходор!
На минатата посета бев пречекан потопло.
Луѓето од Ноќната стража се добредојдени. -Но не и јас, момче?
Не сум ти јас момче.
Јас сум владетел на Сурозимје додека татко ми не е тука!
Тогаш, научи се на господарска пристојност.
Значи, вистина е.
Здраво, Брен. Се сеќаваш ли што се случи? -Не се сеќава на денот.
Интересно. -Зошто сте овде?
Може ли да клекне твојот шармантен пријател? Ме боли вратот.
Клекни, Ходор.
Сакаш ли да јаваш? -Да. Односно, сакав порано.
Не може да ги користи нозете. -И?
Со добар коњ и седло и сакат може да јава. -Не сум сакат!
Тогаш, јас не сум џуџе. Татко ми ќе се израдува кога ќе чуе.
Имам подарок за тебе. Дај му го на седларот, ќе се снајде.
Коњот мора да се обликува според јавачот.
Почнете со ждребе и научете го да реагира на узди и глас.
Навистина ли ќе можам да јавам? -Да.
На коњот ќе бидеш висок како и другите.
Ова е некаква шега? Зошто му помагаш?
Затоа што имам слабост за сакати, копилиња и скршени работи.
Беше добар со брат ми.
Сурозимје ве прима со љубов. -Немојте со лажна пристојност!
Вон ѕидините има јавна куќа. Таму ќе најдам кревет,
па двајцата ќе спиеме полесно.
Сакате северњачки газиња? Ако сакате црвенокоси, Рос е за вас.
Дојде да ме испратиш, Грејџој? Убаво од тебе.
Господарот не ги сака Ланистерови. -Не ми е господар. -Се разбира.
Каде е госпоѓа Старк? Зошто не ме пречека?
Не и е добро. -Не е овде, нели?
Каде отишла? -Престојувалиштето на мојата госпоѓа... -Твојата?
Твојата верност на темничарите е трогателна.
Кажи ми, како би се чувствувал Бејлон Грејџој да знае
дека единствениот жив син му се претворил во лакеј?
Уште се сеќавам како гореше флотата на татко ми во Ланис.
Твоите стриковци го направија тоа.
Сигурно било убаво за гледање. -Прекрасно е кога горат морнари.
Голема победа за твоите. Штета како се заврши тоа.
Бевме помалубројни десет на еден. -Тогаш, глупав бунт!
Татко ти веројатно го сфатил тоа кога загинале твоите браќа.
А, ти си паж на своите непријатели. -Внимавај, Ѓаволче.
Те навредив. Прости. Имав тешко утро.
Како и да е, не очајувај. Јас сум постојано разочарување за татко ми
и научив да живеам со тоа.
Ќе те честам следното тркалање со Рос.
Ќе гледам да не ја потрошам премногу.
Левата нога напред. Добро.
Врти се додека удираш. Пренеси ја тежината на ударот.
Што е ова, по седумте пеколи?
Ќе треба и осми за него.
Кажи им како се викаш. -Семвел Тарли од Рогатиот брег.
Бев оттаму, но дојдов да носам црно.
Дошол да ја однесе цела храна.
Не може да си полош од тоа како изгледаш.
Раст, провери што знае.
Се предавам! Ве молам, немојте веќе! -Стани! Крени го мечот.
Удирај го додека не стане.
На југот останале без ловокрадци и крадци.
Сега ни праќаат свињи. -Џон! -Удри го посилно!
Доста! Се предаде!
Изгледа, копилето се вљуби.
Добро, тогаш, кнезу Сноу, ако ќе ја браните девојката,
да вежбаме. Вие двајца.
Вие тројца би требало да бидете доволни Прасицата да заквичи.
Само треба да го поминете копилето.
Сигурно сакате? -Не.
Се предавам! Се предавам!
Завршивме за денес. Одете да чистите оружје.
За подобро од тоа не сте.
Добро се бореше. -Море, марш!
Те повреди ли? -Било и полошо.
Викај ме Сем. Ако сакаш.
Мајка ми ме вика Сем... -Нема да биде полесно. Мора да се браниш.
Зошто не стана да се бориш? -Сакав, но не можев. -Зошто?
Плашливец сум. Татко ми отсекогаш ми го кажуваше тоа.
Ѕидот не е место за плашливци. -Имаш право. Жал ми е.
Сакав само да ти заблагодарам.
Проклет плашливец. Видоа дека разговараме.
Ќе мислат дека и ние сме такви. -Глупав си да се плашиш.
А, ти си глупав за да бидеш... -Кажи брзо! Пред да помине летото.
Вас Дотрак, градот на коњските кнезови.
Куп кал. Кал, гомна и гранчиња.
Тоа е најдоброто што го можат дивјациве? -Тие се мојот народ.
Не викај ги дивјаци. -Ќе ги викам како сакам зашто се мои.
Ова е мојата војска.
Кал Дрого маршира со мојата војска во погрешна насока.
Ако на брат ми му ја дадат дотракиската војска,
може ли да ги освои Седумте кралства?
Дотракијците никогаш не го минале Тесното Море.
Се плашат од вода што нивните коњи не ја пијат. -А, ако го минат?
Кралот Роберт е доволно непромислен да се судри со нив.
Но, неговите советници се поинакви. -А, вие ги познавате?
Порано се борев со нив. Одамна.
Сега Нед Старк сака да ме убие. Ме избрка од мојата земја.
Сте продавале робови. -Да.
Зошто? -Немав пари и имав скапа жена. -Каде е таа сега?
На друго место. Со друг маж.
Ваша милост. -Да? -Ве викаат последниот аждер. -Да.
Низ вените ви тече аждерска крв. -Сосема е можно.
Што станало со аждерите? Ми рекоа дека храбри луѓе ги убиле.
Храбрите луѓе не ги убиле аждерите, туку ги јавале.
Дошле на нив од Валирија за да ја направат најголемата цивилизација.
А, со огнот на најголемиот аждер е искован Железниот трон
што ми го грее Узурпаторот.
Мечовите на поразените.
Илјадници се стопени како свеќи.
Отсекогаш сум сакала да видам аждер.
Многу би сакала. -Навистина? Зошто аждер? -Може да лета.
Каде и да е, само ќе замавне со крилјата и си оди. Далеку.
И може да убива.
Кој и да е или што и да е што сака да му наштети, да го изгори.
Како свеќа.
Да, многу би била среќна да видам аждер.
По 15 години во јавна куќа,
мислам и дека и поглед на небото те усреќува. -Не бев затворена.
Имам видено сешто. -Што? -Имам видено човек од Асхаи
што носеше нож од вистинско аждерско стакло.
Имам видено човек што го менува лицето како другите облеката.
И имам видено гусар што носеше злато колку што беше тежок,
а чиј брод имаше едра од обоена свила.
Сте виделе ли? -Брод? -Аждер? -Не.
Последниот умрел многу години пред да се родам.
Но ќе ти кажам што имам видено. Нивните черепи.
Висеа во престолната сала во Црвената крепост.
Кога бев малечок, татко ми ме водеше покрај нив
и јас ги кажував имињата. Добивав бонбонче ако ги погодев сите.
Најблиските до вратата се окотиле последни и беа криви и кржлави.
Черепите им беа како кучешки.
Но, како што се приближував до Тронот, стануваа поголеми.
И поголеми. И поголеми.
Беа Гискар, Валрион, Вермитракс, Есовиус,
Арконеј, Мераксис,
Вагар и Балерион Страшниот
во чиј оган Седумте кралства биле претворени во едно.
Што се случи со черепите? -Не знам.
Узурпаторот веројатно ги претворил во прав и ги развеал.
Тоа е многу тажно.
Да.
Зошто те купив? Да ме растажуваш? -Не, Милост.
Да ја научам сестра ви.
Да ја научиш како да биде подобра љубовница?
Мислиш дека те купив да го усреќиш Кал Дрого?
Убава моја глупачке. Ајде, продолжи.
Еден ден таму ќе седи маж ти, а ти ќе седиш до него.
А, еден ден ќе го покажеш син ти пред кралската свита
и сите кнезови на Вестерос ќе се соберат да го видат принцот.
А, што ако родам ќерка? -Ќе родиш многу синови и ќерки.
А, што ако раѓам само ќерки? -Не грижи се за тоа.
Мајката на Џејн Пул имаше пет ќерки. -Да. Но тоа не е веројатно.
Но што ако се случи?
Тогаш, тронот ќе го наследи помалиот брат на принцот Џофри.
Сите ќе ме мразат. -Никој не може да те мрази. -Џофри ме мрази.
Глупости! Зошто го зборуваш тоа? Поради она со волците?
Стопати ти имам кажано дека страволкот не е... -Доста за тоа!
Се сеќаваш на лекциите?
Кој го изградил Железниот трон? -Ајгон Освојувачот.
А, Црвената крепост? -Мајгор Суровиот.
А, колку години... -Дедо ми и чичко ми се убиени тука, нели?
Убени по наредба на кралот Ерис. -Лудиот крал.
Го викаат Лудиот крал. -Зошто биле убиени?
Би требало да разговараш со татко ти за тоа.
Не сакам да разговарам со него. Никогаш! -Санса.
Ќе најдеш начин да му простиш на татко ти. -Нема.
Имаме проблеми со турнирот на Намесникот. -На кралот.
Ве уверувам, Намесникот не сака да учествува во тоа.
Викајте го како сакате, но градот е полн и уште доаѓаат луѓе.
Синоќа имаше тепачка, пожар, три напади со нож
и пијана трка со коњи. -Грозно. -Ако не можете да одржите мир,
можеби треба да најдам некој подобар за Градската стража.
Ми требаат луѓе. -Ќе добиете 50. Кнезот Балиш ќе плати. -Да?
Најде пари за наградата, ќе најдеш и за стражата.
Ќе ви дадам и 20 од моите стражари додека не си одат луѓето.
Благодарам, Намеснику. Добро ќе ги искористиме.
Само поскоро да заврши ова. -Такви настани се добри.
Големците можат да слават, а народот да се одмори од грижи.
И сите гостилници се полни, а курвите криват додека одат.
Сигурен сум дека турнирот ќе им користи на многумина.
Ако е тоа се, господа...
Оваа жештина.
На вакви денови им завидувам на северњаците за летниот снег.
До утре. -Се надевав дека ќе разговараме за Џон Арин.
Кнезот Арин?
Неговата смрт беше тажна за сите нас. Јас се грижев за него,
но не можев да го спасам.
Болеста го нападна многу жестоко и брзо.
Беше во моите одаи само еден ден пред смртта.
Кнезот Џон често доаѓаше по совет кај мене. -Зошто?
Голем стопан сум веќе долги години.
Кралевите и Намесниците доаѓаат по совет од... -Што сакаше Џон?
Дојде да праша за една книга. -Книга? Каква?
Тешко да ве интересира. Многу е голема. -Не.
Би сакал да ја прочитам.
Потеклото и историјата на големите семејства на Седумте кралства,
со описи на многу кнезови, благородни госпоѓи и нивните деца.
Харкон Амбер, прв од своето име,
роден од кнезот Хотер Амбер и кнегињата Амарилис Амбер
во 183-та година по доаѓањето на Ајгон, во Последното огниште.
Со сини очи, кафена коса и светол тен.
Умре на 14 години од рани стекнати во лов на мечка.
Како што реков, тешка книга е тоа.
Ви кажа ли Џон Арин што сака со книгата? -Не и не прашав.
Смртта на Џон... -Каква трагедија. -Ви кажа ли нешто на крај?
Ништо важно, кнезу. Но повторуваше нешто.
"Семето е силно." Мислам дека тоа го велеше. -"Семето е силно."
Што значи тоа? -Ум што умира знае да заскита.
И покрај тоа што им се дава важност,
последните зборови обично имаат смисла како и првите.
Сигурни сте дека умрел од природна болест? -А, од што друго?
Од отров. -Страшна помисла. Мислам дека тоа не е веројатно.
Сите го сакаа Намесникот. Кој маж би се осмелил...
Велат дека жените користат отрови. -Да.
Жени, плашливци и евнуси.
Знаете ли дека кнезот Варис е евнух?
Сите знаат. -Да. Секако.
Како се нашол таков некој во Советот, навистина не знам.
Ви одзедов многу време. -Не. Голема чест е... -Благодарам.
Не мора да станувате.
Сирио вели дека танчарка на вода може да стои на прст со часови.
Тежок е падот по овие скали.
Сирио вели дека секоја болка е поука, а по секоја си подобар.
Утре одам да бркам мачки. -Мачки?
Сирио вели... -Вели дека секој мечувалец треба да ги изучува.
Тивки се како сенка и лесни како пердув. Треба да си брз со нив.
За тоа има право. -Сега кога Брен се разбудил,
ќе дојде ли да живее со нас?
Прво мора да закрепне. -Сака да биде витез на кралската гарда.
Не може да биде сега, нели? -Не.
Но, еден ден би можел да биде господар на крепост
или да седи во Кралскиот совет.
Или ќе прави палати како Брендон Градителот.
Може јас да бидам господарка на крепост?
Ќе се омажиш за голем кнез и ќе владееш со неговиот замок.
Твоите синови ќе бидат витези, принцови и кнезови.
Не.
Тоа не е за мене.
Здраво.
Сер Алисер рече дека сум ти новиот партнер за стража.
Морам да те предупредам дека не гледам најдобро.
Дојди кај огнот. Потопло е. -Во ред е. Добро ми е. -Не е.
Се смрзнуваш.
Не сакам височини.
Не можеш да се бориш. Не гледаш. Се плашиш од високо, и од се.
Што правиш овде, Сем?
На утрото на мојот 18-ти именден, дојде татко ми.
"Сега си речиси маж", рече.
"Но не си достоен за мојата земја и титула.
Ќе облечеш црно, ќе се откажеш од наследството и ќе одиш на север.
Ако не го направиш тоа, ќе одиме на лов.
И некаде во шумиве твојот коњ ќе се сопне,
а ти ќе паднеш од седлото и ќе умреш.
Или така ќе и кажам на мајка ти. Тоа најмногу би ме усреќило."
Сер Алисер ќе ме тера да се борам пак утре, нели? -Да.
Никогаш нема да бидам подобар.
Па, полош не можеш да бидеш.
Слушам, читате здодевна книга. -Писел зборува премногу.
Никогаш не престанува. Го знаете сер Хју од Долината?
Не е ни чудно. До неодамна му беше штитоносец на Џон Арин.
Стана витез речиси веднаш по смртта на неговиот господар.
Зошто го направиле витез?
Зошто ми го кажувате тоа? -И ветив на Кет дека ќе ви помогнам.
Каде е сер Хју? Ќе разговарам со него. -Многу лоша идеја.
Го гледате ли момчено? Една од птичките на Варис.
Пајакот се заинтересирал за вашето движење.
Гледајте, оној онаму е на кралицата.
А, ја гледате ли септана што се преправа дека чита?
На Варис или на кралицата? -Не. Моја е.
Имате ли некој кому му верувате целосно?
Да. -Помудар одговор е "не", кнезу.
Дискретно пратете му порака на тој свој примерен човек.
Тој нека го испита сер Хју
и после тоа нека посети еден оружар во градот.
Живее во голема куќа на врвот на Челичната улица. -Зошто?
Ви реков дека имам свои набљудувачи.
Можно е да го виделе кнезот Арин неколкупати таму
во неделите пред неговата смрт.
Кнезу Балиш. Згрешив што не ви верував.
Тоа беше најмудрото нешто што го направивте откако слеговте од коњ.
Сер Хју?
Сер Хју? -Не гледате дека сум зафатен?
Овде сум во име на кнезот Едард Старк, кралскиот Намесник.
Јас сум му капетан на стражата. -Не го чув вашето име. Сер...
Не сум витез. -Сфаќам. Но јас сум.
Со задоволство ќе поразговарам лично со Намесникот.
Тој е "витез". -Витез. Се перчат тука како петли.
Дури и оние што битка не виделе. -Не би требало да сте тука.
Којзнае чии очи гледаат. -Нека гледаат.
Претходниот Намесник ме посетуваше
но не бараше услуги од мене.
Што сакаше кнезот Арин? -Да го види момчето. -И јас го сакам тоа.
Како сакате, кнезу. Гендри!
Еве го. Силен е за свои години. Вреден е.
Покажи му го на Намесникот шлемот што го искова.
Ова е одлично направено. -Не се продава. -Тој е Намесникот!
Ако го сакате шлемот... -Го направив за себе.
Простете му, господару. -Нема за што.
За што разговараше со кнезот Арин?
Само ми поставуваше прашања. -Какви прашања?
Отпрвин за мојата работа. За тоа дали се добри со мене тука.
Дали ми се допаѓа тука. А потоа почна да ме прашува за мајка ми.
Мајка ти? -Која била, како изгледала.
Што му рече? -Дека умре кога бев малечок.
Имаше светла коса. Понекогаш ми пееше.
Погледни ме.
Врати се на работа, момче.
Ако момчето посака да мавта со мечови, наместо да ги прави,
пратете го кај мене.
Најдовте нешто?
Копилето на кралот Роберт.
Порака за кралот од кнезот Старк.
Да одам?
Слушај. Слушаш ли?
Што мислиш, колку се внатре со него?
Погодувај. -Три. Четири.
Сака да го прави тоа додека сум на должност.
Ме тера да слушам додека ја навредува сестра ми.
Извинете, господару... -Зар треба да ви простам нешто?
Веќе се имаме запознаено. -Да? Чудно, сум заборавил.
Во опсадата на Пајк. Се боревме заедно цело попладне.
Оттаму ти е белегот? -Да.
Грејџој за малку ќе ми го ископаше окото. -Опасни копилиња.
Сакаа крвопролевања. -На крајот не го сакаа.
Тоа беше вистинска битка.
Се сеќаваш кога Торос од Мира јурна преку бедемот?
Со својот огнен меч? На тоа ќе се сеќавам до смртта.
Го видов најмладиот Грејџој во Сурозимје.
Како морско куче на планина. -Теон. Добро момче е. -Тешко.
Сигурно мирисаш на капини. Дојди да мириснам!
Може да ви ја оставам пораката од кнезот Старк?
Не му служам на кнезот Старк!
Каде беше? -На стража со Сем. -Принцот Крменадла. Каде е?
Не беше гладен. -Не е можно!
Доста!
Сем е ист како нас. Немал каде да оди и дошол овде.
Нема веќе да го повредуваме на вежбањето.
Што и да каже Торн. Брат ни е и ќе го штитиме.
Навистина сте заљубен, кнезу Сноу!
Женски, вие правете што сакате, но ако Торн ме прати на Прасицата,
ќе си исечам парче сланина.
Никој нема да го допре Сем.
Што чекаш?
Нападни го!
Ти! Влегувај!
Удри ме!
Се предавам!
Мислиш дека ова е смешно?
Кога сте од другата страна на Ѕидот и сонцето заоѓа,
сакате маж покрај себе или раскенкано момче?
Ја праќаш курвава да ми заповеда? Требаше да и скинам глава!
Простете, Калиса. Направив што ми рековте. -Добро.
Ири, одведи ја. -Да, Калиса.
Зошто си ја удрил? -Колкупати треба да ти кажам
дека ти не ми наредуваш мене? -Не ти наредував.
Сакав да те поканам на вечера. -Што е ова? -Подарок.
Го направив тоа за тебе. -Крпи!
Сега и ќе ме облекуваш? -Те молам. -Ова смрди на измет. Се!
Престани! -Сакаш да бидам еден од нив? Ќе ми исплетеш и плетенка?
Немаш право на плетенка. Не си победил никого. -Не одговарај ми.
Ти си курва на коњоводецот и сега го разбуди аждерот!
Јас сум Калиса на Дотракијците.
Јас сум жена на големиот Кал и носам негов син во себе.
Следниот пат кога ќе кренеш рака на мене,
ќе биде последен пат да имаш раце.
Знам дека некои офицери одат во борделот во Кртоград. -Сигурно.
Нели е тоа нечесно? Ние мораме да се заколнеме,
а тие одат тајно кај курви настрана? -Курви настрана?
Апсурдно е, нели? -Што?
Не можеме да го браниме Ѕидот ако не сме во целибат? Апсурдно!
Не очекував дека ќе ти пречи тоа. -Зошто? Затоа што сум дебел?
Не. -И јас сакам девојки, како и ти.
Можеби тие не ме сакаат мене како јас нив.
Не сум бил со ниедна. Ти веројатно си имал стотина.
Не.
Всушност, ист сум како тебе. -Тешко ми е да поверувам.
Еднаш бев блиску. Бев во соба со гола девојка, но...
Не знаеше каде да го ставиш? -Знам каде се става.
Да не беше стара и грда? -Млада и убава.
Курвата Рос.
Каква коса имаше? -Црвена. -Сакам црвена коса.
А, нејзините...
Не сакаш да знаеш. -Толку добри? -Подобри.
Зошто не водеше љубов со Рос со совршените...
Како се викам? -Џон Сноу. -А, зошто се презивам Сноу?
Затоа што си копиле од северот. -Никогаш не сум ја видел мајка ми.
Татко ми не ми кажа ни како се вика. Не знам дали е жива.
Не знам дали е благородничка или жена на рибар.
Или курва.
Седев во јавната куќа додека Рос се соблекуваше.
Но не можев да го направам тоа.
Затоа што размислував како ќе биде ако затрудни.
И ако роди дете. Уште едно копиле со презиме Сноу.
Тоа не е добар живот за едно дете.
Значи...
Не знаеше каде да го ставиш?
Се забавувате?
Изгледа како да ви студи.
Студено е малку. -Да. А, овде има оган и внатре сте.
Уште е лето. Се сеќавате ли воопшто на минатата зима?
Колку помина? Десет години?
Јас се сеќавам. -Беше ли неудобно во Сурозимје?
Студеше ли понекогаш и покрај огништата запалени од слугите?
Сам си палам оган. -За пофалба.
Поминав шест месеци зад Ѕидот последната зима.
Мисијата требаше да трае две недели.
Чувме дека Менс Рејдер ќе ја нападне Источната стражарница.
Отидовме да фатиме и испитаме негови луѓе.
Дивјаците што се борат за Менс Рејдер се цврсти луѓе.
Поцврсти одошто ќе бидете вие некогаш.
Ја знаат својата земја подобро од нас и знаеја дека иде бура.
Затоа се скрија во пештери и чекаа да помине.
Нас не фати на отворено.
Ветер толку силен што корнеше стари стебла од земјата.
Ако ги извадиш ракавиците да мочаш, остануваш без прст.
А, се беше обвиткано со темнина.
Не го знаете студот. Никој од вас не го знае.
Коњите цркнаа први. Немавме доволно да ги храниме и грееме.
Лесно беше да се изедат коњите, но кога ние почнавме да паѓаме...
Тоа не беше лесно.
Требаше да имаме неколку момчиња како вас, нели?
Меки, дебели момчиња како тебе.
Ќе ни траеше две недели и уште ќе ни останеа коски за супа.
Наскоро ќе добиеме нови регрути
и ќе му бидете доделени на врховниот заповедник.
Ќе ве вика мажи на Ноќната стража.
Но будали сте ако му поверувате. Уште сте момчиња.
А, кога ќе дојде зимата, ќе умрете.
Како муви.
Го удрив. Го удрив аждерот.
Вашиот брат Рагар беше последниот аждер.
Висерис е помал од сенка на змија. -Но уште е законски крал.
Искрено. Сакате ли да го видите брат ви на Железниот престол?
Не.
Но народот го чека. Илирио рече дека везат знамиња
и се молат да се врати.
Народот се моли за дожд, здравје и лето што трае вечно.
Гајле му е за игрите на господата. -За што се молите вие, сер Џора?
За дом. -Исто и јас.
Брат ми нема да ги освои Седумте кралства.
Не би можел да ја води војската и да му ја даде мажот ми.
Никогаш нема да не одведе дома.
Љубовничка караница? -Извинете...
Санса, ова е кнезот Балиш. Го знаат... -Стар семеен пријател.
Долго ја познавам мајка ти. -Зошто те викаат Малопрст? -Арија!
Немој да си непристојна! -Во ред е.
Кога бев дете, бев мал.
И доаѓам од крај што се вика Прсти.
Тоа е многу паметен прекар.
Со денови седам овде!
Почнете го турнирот пред да се измочам во гаќи!
Богови, кој е тоа? -Сер Грегор Клиган. Го викаат Џинот.
Постариот брат на Загарот. -А, противникот? -Сер Хју од долината.
Му беше штитоносец на кнез Џон Арин. Далеку дотурка.
Да, доста парадирање! Суреди го!
Не е она што го очекувавте?
Ви ја раскажал ли некој приказната за Џинот и Загарот?
Прекрасна приказна за братска љубов.
Загарот бил кученце. Имал можеби шест години.
Грегор бил постар. Веќе бил голем и имал репутација.
Некои се среќни и се раѓаат со талент за насилство.
Една вечер Грегор го нашол брата си
како си игра со играчка покрај огнот. Со играчка на Грегор.
Дрвен витез. Грегор не кажал ни збор.
Само го фатил братот за врат и му го пикнал лицето во жарот.
Го држел, а малечкиот врескал додека му се топело лицето.
Малкумина знаат. -Нема да кажам никому. Ветувам.
Немојте. Ако Загарот чуе само да се спомне,
тешко да ве спасат сите витези во градот.
Кнезу, нејзината Милост, кралицата.
Ваша милост. -Го пропуштате својот турнир.
Тоа што го носи моето име не значи дека е мој.
Време е да го оставиме зад себе тоа што се случи на патот.
Онаа стравотија со волците. Беше премногу што го убивте.
Но понекогаш го правиме тоа кога се работи за нашите деца.
Како е Санса? -И се допаѓа овде. -Само на неа од Старкови.
На мајка и е. Нема многу север во неа. -Што правите овде?
Истото можам да ве прашам вас. Што сакате да постигнете?
Кралот ме викна да му служам нему и на земјата.
Ќе го правам тоа додека не каже поинаку.
Не можете да го смените и да му помогнете.
Прави што сака, како и секогаш.
А, вие ќе ги собирате отпадоците. -Ако ми е тоа работа, да.
Вие сте само војник, нели? Примате наредби и продолжувате.
Има смисла. Постариот брат го учеле да води, а вас да следите.
Ме учеа и да ги убивам своите непријатели, кралице.
И мене исто.
Седум благослови, добри луѓе. -Исто и вам.
Момче, леб, месо и пиво! Брзо! -Одлично, дедо. Умирам од глад!
Да испеам нешто? -Попрво би се фрлил во бунар.
Ако одите на север, ова е последна шанса.
Оние горе знаат само за виењето на волците.
Извинете, господару. Полни сме. -Моите луѓе ќе спијат во шталата.
А, мене не ми треба голема соба. -Навистина немаме место.
Не можам ли да го сменам тоа? -Може да ја земете мојата соба.
Ете паметен човек!
Имате храна? Јорен, вечерај со мене. -Да, господару.
Кнезу Ланистер! Да ве забавувам додека јадете?
Можам да пеам за победата на татко ви кај Кралебран.
Ништо не би ми ја упропастило вечерата повеќе.
Кнегињо Старк, колку неочекувано задоволство!
Жал ми е што не ве видов во Сурозимје. -Кнегиња Старк!
Последниот пат кога бев овде бев Кетлин Тали.
Вие, господине.
Тоа е црниот лилјак на Харенхал на елекот? -Да, госпоѓо.
Дали госпоѓата Вент е вистинска и верна пријателка на татко ми,
кнезот Хостер Тали од Рекотек? -Да.
Црвениот пастув е мила глетка во Рекотек.
Татко ми го смета Џонас Бракен
за еден од најстарите и најверните вазали.
Мојот господар е почестен.
Му завидувам на татко ви за неговите пријатели.
Но не ја сфаќам смислата на ова. -Го знам и вашиот грб.
Двојните кули на Фреј. Како е вашиот господар, сер?
Кнезот Валдер е добро.
Го барав татко ви да дојде на неговиот 90-ти именден.
Планира да се ожени уште еднаш.
Овој човек дојде во мојата куќа како гостин.
И сакаше да го убие син ми.
Десетгодишно момче.
Во име на кралот Роберт и добрите кнезови на кои им служите,
барам од вас да го уапсите
и да ми помогнете да го вратам во Сурозимје,
каде што ќе ја чека кралската правда.
Превод: Александар Зафировски