GRA O TRON
Młody lord znów śnił?
- Mamy gości. - Nie chcę ich widzieć.
Naprawdę? Gdybym to ja leżał przykuty do łoża, popadłbym w obłęd.
Nie masz wyjścia.
- Robb czeka. - Nie chcę tam iść.
Ja też nie. Ale on jest panem Winterfell.
Ja robię, co każe, a ty słuchasz mnie.
Hodor!
- Hodor. - Pomóż Branowi zejść.
Hodor.
Ostatnim razem spotkałem się z cieplejszym przyjęciem.
Winterfell chętnie wita braci ze straży.
Braci ze straży, ale nie mnie, chłopcze?
Nie jestem chłopcem, tylko panem tego zamku.
Któremu brakuje ogłady.
A więc to prawda. Witaj, Bran.
Pamiętasz, co się stało?
Feralny dzień zatarł się w jego pamięci.
- Ciekawe. - Co tu robisz?
Każ przygłupowi klęknąć. Boli mnie kark.
Klęknij.
- Lubisz jeździć konno? - Tak.
Kiedyś lubiłem.
Stracił władzę w nogach.
W dobrym siodle i kaleka pojedzie.
- Nie jestem kaleką. - A ja nie jestem karłem!
Ojciec będzie zachwycony!
To dla ciebie. Każ zrobić siodło według projektu.
Koń musi poznać jeźdźca.
Nauczcie roczniaka reagować na głos chłopca.
Będę mógł jeździć?
Tak. A na koniu będziesz równie sprawny jak inni.
To jakiś podstęp? Dlaczego mu pomagasz?
Mam słabość do kalek, bękartów i ludzi pokrzywdzonych przez los.
Okazałeś mojemu bratu serce.
Ja oferuję ci gościnę.
Oszczędź mi nieszczerych deklaracji, lordzie Stark.
Za murami jest burdel. Tam znajdę miejsce.
Obaj będziemy spać spokojniej.
Znasz dziewki z Północy? Jeśli lubisz rude,
- poproś o Ros. - Przyszedłeś mnie pożegnać?
-Miło. Twój pan nie lubi Lannisterów. - To nie jest mój pan.
Oczywiście.
Co się stało? Gdzie jest lady Stark?
- Nienajlepiej się czuje. - Dokąd pojechała?
- Moja lady... - Twoja?
Pokochałeś swoich wrogów.
Jak zareagowałby twój ojciec na wieść, że stałeś się pachołkiem?
Wciąż pamiętam płonącą flotę mojego ojca.
- To była robota twoich wujów. - Piękny widok.
Uwielbiam płonących żeglarzy.
Tak, to była wielka wiktoria.
- Szkoda, że przegraliście. - Było nas mniej!
To po co się buntowaliście?
Balon wyciągnął wnioski, ale twoi bracia zginęli.
A ty jesteś giermkiem swoich wrogów.
- Uważaj, Krasnalu. - Obraziłem cię? Wybacz.
To był ciężki ranek. Nie rozpaczaj.
Mój ojciec też jest mną rozczarowany.
Na następną wizytę u Ros.
Postaram się jej nie zamęczyć.
Lewa do przodu.
Obróć się i uderz z całych sił.
A to niby co?!
Coś, na co nie ma zbroi.
Przedstaw się.
Samwell Tarly. Z Horn Hill. To znaczy już nie.
- Chcę nosić czerń. - Chyba czarną polewkę!
Wyglądasz pokracznie.
Zobacz, co on potrafi, Rast.
Poddaję się! Dość!
Wstań. Weź miecz.
Dołóż mu na zachętę.
Na południu nie mają już bandytów.
Teraz podsyłają nam świnie.
Dość!
On się poddał.
Bękart się zakochał.
Chcesz bronić swej damy, lordzie Snow?
Może być i tak. Wy dwaj.
Wasza trójka powinna wystarczyć, by zaszlachtować świnię.
Musicie tylko minąć bękarta.
- Na pewno tego chcecie? - Nie.
Poddaję się!
Wystarczy. Sprzątnij zbrojownię. Tylko do tego się nadajesz.
- Świetna walka. - Zjeżdżaj.
- Zranił cię? - Bywało gorzej.
Mów mi Sam. Jeśli chcesz.
- Matka tak mówiła. - Jutro nie będzie łatwiej.
- Musisz się bronić. - Dlaczego nie walczyłeś?
- Chciałem, ale nie mogłem. - Dlaczego?
Jestem tchórzem. Tak twierdzi mój ojciec.
- Mur to nie miejsce dla tchórzy. - Przepraszam.
Chciałem ci tylko podziękować.
To tchórz. A my z nim rozmawiamy!
- Nas też wezmą za tchórzy! - Jesteś za głupi na tchórza.
- A ty jesteś za głupi... - Szybciej, lato się kończy.
Vaes Dothrak.
Miasto władców koni.
Sterta błota. Błota, gówna i wyschniętych badyli.
- Na więcej barbarzyńców nie stać. - To moi ludzie.
Nie mów tak o nich.
Będę mówił, co zechcę.
Bo to moja armia. Drogo prowadzi ją w złą stronę.
Jeśli mój brat dostanie armię, podbije z nią Siedem Królestw?
Dothrakowie nie przepłyną morza.
-Boją się wody, której nie mogą pić. - A jeśli przepłyną?
Robert jest na tyle głupi, by z nimi walczyć,
- ale jego doradca nie. - Znasz go?
Walczyliśmy razem.
Dawno temu.
Teraz Ned Stark chce mojej głowy.
Przez niego musiałem wyjechać.
Sprzedałeś niewolników.
Wiem.
- Dlaczego? - Zamiast pieniędzy...
miałem wymagającą żonę.
- Gdzie teraz jest? - W innym miejscu.
Z innym mężczyzną.
- Wasza Miłość. - Tak?
Nazywają cię Ostatnim Smokiem.
Owszem.
W twoich żyłach płynie smocza krew?
To całkiem możliwe.
Co się stało ze smokami? Dzielni ludzi je wybili?
Dzielni ludzie nie zabijali smoków.
Oni ich dosiadali.
Odlecieli na nich z Valyrii i dali początek wielkiej cywilizacji.
Ogień największego smoka stworzył Żelazny Tron.
Ten, na którym zasiada Uzurpator.
To miecze pokonanych, tysiące głowni,
stopione razem, niczym świece.
Zawsze chciałam zobaczyć smoka.
O niczym innym nie marzę.
Naprawdę? Dlaczego smoka?
Bo smoki latają.
Jednym ruchem skrzydeł mogą się znaleźć gdzieś indziej.
Daleko.
I zabijają.
Wszystko i wszystkich, co próbuje je skrzywdzić.
Mają w sobie ogień.
Jak świece.
Tak. Bardzo chciałabym ujrzeć smoka.
Po 15 latach w domu uciech powinien cieszyć cię widok nieba.
- Widziałam tam wiele dziwów. - Jakich?
Pewien człowiek z Asshai, miał sztylet ze smoczego szkła.
Inny potrafił zmienić oblicze, jak inni zmieniają ubrania.
Widziałam pirata, który nosił tyle złota, ile ważył.
Jego okręt miał żagle z barwionego jedwabiu.
A ty...
widziałeś?
- Okręt piracki? - Smoka.
Nie. Ostatni zmarł wiele lat przed moim narodzeniem.
Powiem ci, co widziałem.
Ich czaszki.
Zdobiły salę tronową Czerwonej Twierdzy.
Gdy byłem mały, chodziłem między nimi z ojcem
i wymieniałem imiona smoków.
Gdy zrobiłem to dobrze, dostawałem nagrodę.
Najbliżej wejścia wisiały czaszki ostatnich.
Były skarlałe i brzydkie, nie większe od psich.
Ale im bliżej tronu,
tym czaszki stawały się większe.
I większe.
Ghiscar,
Valryon,
Vermithrax,
Essovius,
Archonei,
Maraxes,
Vhagar...
i Balerion Czarny Strach,
którego ogień spoił siedem królestw...
w jedno.
Co się stało z czaszkami?
Nie wiem.
Uzurpator kazał je pewnie rozbić.
A pył rozrzucić na wietrze.
- To bardzo przykre. - Wiem.
Nie kupiłem cię po to, by się smucić.
Wiem, Wasza Miłość.
Miałam uczyć twą siostrę.
Uczyć ją, jak się kochać?
Sądzisz, że kupiłem cię, żeby uszczęśliwić khala?
Ty piękna idiotko.
Bierz się do roboty.
Któregoś dnia zasiądzie tu twój mąż.
A ty obok niego.
I któregoś dnia pokażesz dworowi syna.
Wszyscy lordowie Westeros zjadą się, by go podziwiać.
A jeśli urodzę dziewczynkę?
Obyś miała jak najwięcej i jednych, i drugich.
A jeśli będę mieć tylko córki?
- O to się nie martw. - Jeyne Poole ma już 5.
- To się zdarza. - Co wtedy będzie?
W takim wypadku tron obejmie młodszy brat Joffreya.
- Wszyscy mnie znienawidzą. - Nie.
- Jak Joffrey. - Bzdura!
Dlaczego tak sądzisz?
Przez przygodę z wilkami?
Mówiłam ci po wielokroć.
- Wilkor to nie jest... - Milcz.
Zapamiętałaś?
- Kto stworzył Żelazny Tron? - Aegon Zdobywca.
- Kto wzniósł Czerwoną Twierdzę? - Maegor Okrutny.
- Ile lat mu to zabrało? - Tu zginęli mój dziad i wuj.
Z rozkazu króla Aerysa.
- Szalonego Króla. - Taki nosi przydomek.
Dlaczego zginęli?
- O tym porozmawiaj z ojcem. - Nie będę z nim rozmawiać. Nigdy.
Musisz mu wybaczyć.
Nigdy.
To wszystko przez turniej namiestnika.
Króla. Zapewniam, że namiestnik nie ma w tym udziału.
Nazwa jest nieistotna. Do miasta wciąż zjeżdżają obcy.
W nocy mieliśmy bójkę, podpalenie, trzy morderstwa i wyścigi konne.
Okropne.
Jeśli nie możesz utrzymać porządku, znajdziemy kogoś innego.
-Nie mam ludzi. -Dostaniesz 50.
- Lord Baelish zapłaci. - Jak?
Znalazłeś złoto na nagrody, znajdziesz na utrzymanie spokoju.
Dam ci też 20 własnych ludzi. Wykorzystaj ich.
Dziękuję, lordzie namiestniku.
- Niech już będzie po wszystkim. - Królestwo żyje turniejami.
Bogaci cieszą się chwałą, a ubodzy ucieczką od codzienności.
Gospody pękają w szwach,
a kurwy chodzą okrakiem.
Wszyscy się bogacą.
Jeśli to wszystko...
Co za upał.
W takie dni zazdroszczę Północy śniegu.
- Do jutra, lordzie. - Chcę porozmawiać o Arrynie.
O nim?
Jego śmierć wszystkich nas zasmuciła.
Osobiście go doglądałem,
niestety bezskutecznie.
Choroba zaatakowała gwałtownie.
Bardzo szybko.
Noc przed śmiercią odwiedził moje komnaty.
-Często przychodził do mnie po radę. - Dlaczego?
Od wielu lat jestem Wielkim Maestrem.
- Królowie i ich namiestnicy... - Czego chciał Jon Arryn?
Pytał o pewną księgę.
O księgę? Jaką?
Obawiam się, że ciebie ona nie zainteresuje.
- To opasłe tomiszcze. - Chętnie mu się przyjrzę.
Rodowody i historia wielkich rodów Siedmiu Królestw.
Zawiera wyczerpujące opisy szlachetnie urodzonych
oraz ich potomków.
"Harkon Amber, Pierwszy Tego Imienia, syn Hothera i Amaryllis,
urodzony 183 lata po lądowaniu Aegona.
Błękitne oczy, brązowe włosy i jasna cera.
Zmarł w wieku 14 lat, od ran odniesionych na polowaniu.
To ciężka lektura, lordzie.
Mówił ci, czego szuka?
On nie powiedział, ja nie zapytałem.
- Jego śmierć... - Tragiczna.
A ostatnie słowa?
Bez znaczenia, lordzie.
Wciąż powtarzał jedno zdanie.
"Nasienie jest silne".
Nasienie jest silne? Co to oznacza?
Majaczenie umierającego człowieka.
Nasze ostatnie, jak i pierwsze słowa, zwykle nie mają znaczenia.
Jesteś pewien, że Jona Arryna zabiła go choroba?
- A cóżby innego? - Trucizna.
To niepokojąca myśl. Nie podoba mi się.
Namiestnik był kochany. Kto by się poważył?
Trucizna jest bronią kobiet.
Owszem. Ich, tchórzy...
i eunuchów.
- Lord Varys jest eunuchem. - Wszyscy to wiedzą.
Oczywiście.
Jak dla kogoś takiego znalazło się miejsce w radzie?
Marnuję twój czas.
To dla mnie zaszczyt.
Dziękuję.
Trafię do wyjścia.
Syrio mówi, że wodny tancerz może stać na paluszku.
- Upadek może zranić. - Każda rana to lekcja.
A każda lekcja uczy.
- Jutro będę ganiać koty. - Koty?
- Kolejna lekcja? - Szermierze uczą się od kotów.
Koty są ciche i zwinne. Trzeba być szybkim, żeby je złapać.
Ma rację.
Bran się obudził.
Przyjedzie do nas?
Musi odzyskać siły.
Chciał służyć w Gwardii.
To możliwe?
Nie.
Ale może być potężnym lordem,
zasiadać w królewskiej radzie.
Może też wznosić zamki jak Brandon Budowniczy.
Ja też mogę być lordem?
Ty poślubisz lorda i będziesz panią w jego zamku.
A twoi synowie będą rycerzami, lordami, książętami.
Nie. To nie dla mnie.
Witaj.
Mam stać z tobą na straży.
Musisz wiedzieć, że nie widzę zbyt dobrze.
Usiądź przy ogniu. Będzie ci cieplej.
- Nic mi nie jest. - Wcale nie. Zmarzłeś.
Nie lubię wysokości.
Nie umiesz walczyć, nie widzisz,
boisz się wysokości i wielu innych rzeczy.
Co ty tutaj robisz?
W dniu moich 16 urodzin przyszedł do mnie ojciec.
"Dziś stajesz się mężczyzną." - powiedział.
"Ale nie jesteś godzien ziemi i tytułu.
Jutro zrzekniesz się swoich praw i ruszysz na północ przywdziać czerń.
Jeśli tego nie zrobisz,
zabiorę cię na polowanie,
a w lesie przydarzy ci się wypadek.
Koń zrzuci cię z siodła.
Przynajmniej tak powiem matce.
I bardzo mnie to ucieszy".
Jutro znów każą mi walczyć?
Owszem.
Nie pójdzie mi lepiej.
Gorzej też nie.
Słyszałem, że czytasz nudną księgę.
- Pycelle za dużo mówi. - Bez przerwy.
Wiesz, kim jest ser Hugh z Doliny?
Nie dziwię się.
Do niedawna był giermkiem Jona Arryna.
Został pasowany wkrótce po śmierci swego pana.
Czym się wyróżnił?
- Dlaczego mi to mówisz? - Obiecałem ci pomóc.
Gdzie on jest? Pomówię z nim.
To bardzo zły pomysł. Widzisz tego chłopca?
To jeden z ptaszków Varysa.
Pająk interesuje się twoimi poczynaniami.
Teraz spójrz tam. Starzec donosi królowej.
Widzisz septę, która udaje, że czyta?
- Varys czy królowa? - Błąd. Ona donosi mnie.
Jest ktoś, komu ufasz bezgranicznie?
Tak.
Roztropniej byłoby zaprzeczyć.
Udaj się do tego wzoru cnót, dyskretnie,
i każ mu wypytać Hugha.
Potem powinien odwiedzić pewnego zbrojmistrza.
Mieszkającego przy końcu ulicy Żelaznej.
- Po co? - Ja też mam szpiegów.
Być może widzieli, jak Jon Arryn wielokrotnie wchodził do tego domu
w ostatnich tygodniach życia.
Być może pomyliłem się co do ciebie.
Nie ufając mi wykazałeś się niebywałą mądrością.
- Ser Hugh? - Nie teraz.
- Ser Hugh! - Jestem zajęty.
Przychodzę w imieniu Lorda Starka, namiestnika.
- Jestem kapitanem jego straży. - Jak się nazywasz, ser?
- Nie jestem rycerzem. - Rozumiem.
Tak się składa, że ja nim jestem.
Chce rozmawiać z namiestnikiem.
Bo jest rycerzem.
Rycerze.
Napuszone koguty.
Większość nie widziała bitwy.
Nie powinieneś tu przyjeżdżać. Mogą nas obserwować.
Niech obserwują.
Poprzedni namiestnik rzeczywiście mnie odwiedzał.
Ale patronatu odmówił.
Czego chciał?
- Zobaczyć chłopca. - Ja też tego chcę.
Twoja wola, panie.
Gendry!
Oto on.
Silny jak na swój wiek.
Pokaż hełm, który zrobiłeś.
- Świetny. - Nie jest na sprzedaż.
Mówisz do namiestnika!
- Jeśli chce go kupić... - Zrobiłem go dla siebie.
- Wybacz mu, panie. - Nie mam czego.
O czym rozmawiałeś z lordem Arrynem?
Wypytywał mnie.
O co?
Najpierw o pracę.
I o to, czy mi tu dobrze.
Potem o matkę.
Twoją?
Kim była i jak wyglądała.
Co odpowiedziałeś?
Zmarła, gdy byłem mały. Miała jasne włosy.
Czasem mi śpiewała.
Spójrz na mnie.
Wracaj do pracy.
Jeśli ten chłopak zapragnie nosić miecz,
przyślij go do mnie.
Znalazłeś coś, panie?
Bękarta króla Roberta.
Wiadomość dla króla. Od lorda Starka.
Zostawić?
Słuchaj.
Słyszysz?
Jak myślisz, ile ich tam jest?
Zgadnij.
Trzy? Cztery?
Robi to zawsze, gdy mam służbę.
Żebym słyszał, jak upokarza Cersei.
- Wybacz mi, panie. - Nie uchybiłeś mi.
Spotkaliśmy się już.
Naprawdę? Nie pamiętam.
Pod Pyke walczyliśmy ramię w ramię.
- Stamtąd masz bliznę? - Tak.
Greyjoy celował w oko.
- Wredne dranie. - Lubią walkę.
Pod koniec przestała im się podobać.
Piękna bitwa.
Pamiętasz szarżującego Thorosa?
Jego płonącego miecza nie zapomnę do śmierci.
W Winterfell widziałem najmłodszego syna Balona.
Poczułem się, jakbym ujrzał rekina.
- Theon to dobry chłopak. - Wątpię.
Na pewno pachniesz niczym jeżynka!
Przekażesz wiadomość, panie? Od lorda Starka.
Nie służę Starkowi.
Gdzie byłeś?
- Miałem wartę. Z Samem. - Gdzie lord Szynka?
- Nie chce jeść. - To niemożliwe!
Wystarczy.
Sam jest taki jak my.
Nie miał gdzie się podziać, więc przybył tutaj.
Nie wolno wam go krzywdzić.
Nieważne, co powie Thorne.
To nasz brat i będziemy go bronić.
Zakochałeś się, lordzie Snow?
Róbcie co chcecie, panienki.
Jeśli Thorne każe mi walczyć ze świnką,
wezmę sobie plaster bekonu.
Nikt nie dotknie Sama.
Na co czekacie?
Zaatakuj go!
Chodź tu.
Uderz.
Śmiało!
Poddaję się!
Uważasz, że to zabawne?
Nastanie noc, a wy wyjdziecie za Mur
w towarzystwie beksy, zamiast mężczyzny!
Wysłałaś tę kurwę, żeby mi rozkazywała?
Powinienem odesłać ci jej głowę!
- Wybacz mi, khaleesi. - Nic się nie stało.
- Wyprowadź ją. - Jak każesz.
- Dlaczego ją pobiłeś? - Nie zrozumiałaś?
- Jak śmiesz mi rozkazywać? - To nie był rozkaz.
Zaprosiłam cię na kolację.
- Co to? - Podarek.
- Dla ciebie. - Te łachmany?
Chcesz mnie ubierać?
- Proszę. - Śmierdzą gównem!
- To też! - Przestań.
Mam też zapleść warkocz?
Nie masz do niego prawa. Nie wygrałeś bitwy.
Jeszcze mi pyskujesz?
Ty, kurwa pastucha, właśnie obudziłaś smoka.
Jestem khaleesi Dothraków.
Jestem żoną wielkiego khala i noszę jego syna.
Jeśli jeszcze raz podniesiesz na mnie rękę,
każę ci ją odciąć.
Nasi przełożeni odwiedzają burdel w Mole's Town.
Nic dziwnego.
To niesprawiedliwe!
My przysięgamy, a oni wymykają się na pochędóżkę.
- Pochędóżkę? - To głupie!
Tylko przestrzegając celibatu możemy obronić Mur?
Głupota!
Przeszkadza ci to?
Dlaczego pytasz? Bo jestem gruby?
- Nie. - Lubię dziewczyny tak samo jak ty.
One mnie znacznie mniej.
Nigdy z żadną nie byłem.
Ty pewnie miałeś setki.
Nie.
Właściwie nie jestem od ciebie lepszy.
- Nie wierzę. - Raz byłem blisko.
Sam na sam z nagą dziewczyną.
- Nie wiedziałeś, gdzie włożyć? - Wiedziałem.
Była stara i paskudna?
Młoda i piękna.
To dziwka o imieniu Ros.
- Jakie miała włosy? - Rude.
Lubię rude.
A jej...
- Nie pytaj. - Ładne?
Piękne.
Dlaczego więc nie kochałeś się z Ros o pięknych...
Jak się nazywam?
Jon Snow.
Dlaczego Snow?
Bo jesteś bękartem lorda z Północy.
Nie znam swojej matki.
Ojciec nie zdradził jej imienia.
Nie wiem, czy jeszcze żyje.
Nie wiem, czy to szlachetna kobieta, czy żona rybaka.
Czy kurwa.
Siedziałem wtedy w burdelu,
a Ros się rozbierała.
Nie mogłem tego zrobić.
Myślałem tylko o tym, żeby nie zaszła w ciążę.
Żeby nie urodziła kolejnego bękarta o nazwisku Snow.
Dzieciak miałby kiepskie życie.
Nie wiedziałeś gdzie włożyć.
Dobrze się bawicie?
Zmarzliście?
Jest dość rześko.
Tu, przy ogniu?
Ciągle mamy lato.
Pamiętacie ostatnią zimę?
Skończyła się jakieś 10 lat temu.
Ja pamiętam.
Było ci źle w Winterfell?
Marzłeś, choć służący dokładali sił, by ogrzać komnaty?
- Sam palę w kominku. - To dobrze.
Ja pół roku spędziłem za Murem. Wyruszyliśmy zimą.
Wyprawa miała trwać krócej.
Doszły nas wieści, że Mance Rayder planuje atak.
Chcieliśmy odnaleźć jego ludzi.
Schwytać języka.
Dzicy to twardzi ludzie. Twardsi, niż ty.
Znają swój kraj lepiej niż my.
Potrafią przewidzieć burzę.
Wiedzą, kiedy schronić się w jaskiniach.
Nas złapała na zewnątrz.
Wiatr był tak silny, że stuletnie drzewa wyrywał z korzeniami.
Kto zdjął rękawice, żeby się wysikać,
tracił palec.
Trwała noc.
Żaden z was nie wie, co to zimno.
Pierwsze padły konie.
Nie mieliśmy dość paszy, by je wykarmić.
Konie łatwo było jeść.
Później, gdy zaczęli umierać bracia,
już tak łatwo nie było.
Szkoda, że nie było z nami takich jak ty.
Miękkich i spasionych.
Moglibyśmy się najeść, a na kościach ugotować zupę.
Wkrótce dotrą rekruci.
A wam Lord Dowódca przydzieli rozkazy.
Nazwą was Strażnikami, ale będziecie głupcami, jeśli w to uwierzycie.
Jesteście dziećmi.
Gdy nadejdzie zima, zaczniecie padać.
Jak muchy.
Uderzyłam go.
- Uderzyłam smoka. - Smokiem był Rhaegar.
- Viserys nie jest nawet wężem. - Ale to król.
Powiedz prawdę. Chcesz, by zasiadł na Żelaznym Tronie?
Nie.
Ale lud na niego czeka.
Podobno wyszywają smoki i modlą się o jego powrót.
Lud modli się deszcz, zdrowie i wieczne lato.
Nie obchodzą go gierki możnych.
A o co ty się modlisz?
O powrót do domu.
Ja też.
Mój brat nie odzyska tronu.
Nie poprowadzi armii, nawet, gdy ją dostanie.
Nie zaprowadzi nas do domu.
Kłótnia kochanków?
- Z kim mam przyjemność? - To lord Baelish, znany jako...
Stary przyjaciel rodu.
- Od dawna znam waszą matkę. - Dlaczego Littlefinger?
- Jesteś niegrzeczna. - Nie szkodzi.
Jako dziecko byłem bardzo mały.
Pochodzę z Fingers. Sama rozumiesz.
Śmieszny przydomek.
Ile można siedzieć?!
Zaczynajcie wreszcie, zanim się posikam!
Kto to?
Ser Gregor Clegane.
Nazywany Górą.
Starszy brat Ogara.
- A jego przeciwnik? - Ser Hugh z Doliny.
Był giermkiem Jona Arryna.
Młody rycerz.
Dość tych ukłonów. Ruszcie się!
Zawiodłaś się, młoda damo?
Znasz historię Góry i Ogara?
To opowieść o braterskiej miłości.
Ogar był wtedy szczeniakiem. Miał może 6 lat.
Gregor był starszy, wielki i wyjątkowo podły.
Niektórzy rodzą się stworzeni do przemocy.
Któregoś dnia Góra zastał brata bawiącego się przy ogniu.
Drewniany rycerz, którym bawił się Ogar, należał do Góry.
Gregor nie powiedział słowa. Złapał młodszego brata za kark
i wcisnął jego twarz w żar.
Góra trzymał, a mały wrzeszczał,
gdy jego twarz płonęła.
Niewielu o tym wie.
- Nikomu nie powiem. - Bardzo cię proszę.
Gdyby to doszło do uszu Ogara,
wszyscy rycerze królestwa nie zdołaliby cię ocalić.
Jej Miłość, królowa.
- Wasza Miłość. - Nie oglądałeś turnieju.
Nie lubię takich rozrywek.
Zapomnijmy o wydarzeniach na drodze.
O wilkorze.
Zmusiłam cię, byś go zabił.
Robimy różne rzeczy, gdy chodzi o dobro dzieci.
Jak się czuje Sansa?
- Podoba jej się tu. - Reszcie Starków nie.
Jest podobna do matki, nie do ludzi Północy.
Co tu robisz?
Zapytam o to samo.
Co chcesz osiągnąć?
Król poprosił mnie, bym służył królestwu.
A ja wykonuję rozkazy.
Nie zmienisz Roberta.
Będzie robić, co chce, jak zwykle.
A ty będziesz po nim sprzątać.
Trudno. To mój obowiązek.
Jesteś tylko żołnierzem.
Robisz, co ci każą.
Zgadza się.
Twój brat miał rządzić, ty słuchać.
Uczono mnie też zabijać wrogów.
Mnie też.
Łaski siedmiu, podróżni.
- Wzajemnie. - Chłopie, chleb i mięsiwo, szybko!
Umieram z głodu, dziadku.
- Zaśpiewać wam? - Żebym się rzucił do studni?
Na Północy nie usłyszysz muzyki.
Tam słychać tylko wycie wilków.
Przykro mi, panie. Nie mamy miejsc.
Moim ludziom wystarczy stajnia, a mnie najmniejsza izba.
I takiej nie mamy.
Nikt nie da się przekonać?
Chętnie oddam swoją.
Mądry człowiek.
A jedzenie macie? Chodź, Yorenie.
Lordzie Lannister, umilę ci oczekiwanie.
Zaśpiewam o zwycięstwach twojego ojca.
Tylko zepsułbyś mi posiłek.
Lady Stark! Co za spotkanie!
Nie zastałem cię w Winterfell.
Lady Stark?
Ostatnio nocowałam tu jeszcze jako Catelyn Tully.
Panie.
Czy to czarny nietoperz, herb Harrenhal?
Tak, pani.
Czy lady Whent pozostaje sprzymierzeńcem mojego ojca,
lorda Hostera z Riverrun?
Tak.
Rudy rumak jest zawsze mile widziany w Riverrun.
Jonos Bracken to najwierniejszy chorąży mojego ojca.
Nasz pan jest zaszczycony.
Twój ojciec ma wspaniałych przyjaciół.
Nie rozumiem, do czego zmierzasz.
Ten herb również poznaję.
Bliźniacze wieże Freyów. Jak się miewa wasz lord?
Dobrze, pani.
Zaprosił twego ojca na dziewięćdziesiąte urodziny.
Chce wziąć kolejną żonę.
Ten człowiek, przebywając pod moim dachem jako gość,
zaplanował zamach na życie mojego syna.
Dziesięcioletniego chłopca.
W imieniu króla Roberta i lordów, którym służycie,
nakazuję wam pojmać go
i pomóc mi dostarczyć do Winterfell,
gdzie zaczeka na wyrok.
Tekst: Wojtek Stybliński
Na podstawie "Gry o tron" George'a R. R. Martina
wydanej przez Wydawnictwo Zysk i Spółka