GRA O TRON
- Ser Hugh miał jakąś rodzinę? - Nie.
Tylko ja przy nim czuwałem.
Był sam.
Pierwszy raz włożył tę zbroję?
Miał pecha, że trafił na Górę.
Kto ustala kolejność walk?
- Rycerze ciągną losy. - Wiem.
A kto czuwa nad losowaniem?
Dziękuję wam.
Wszystko się zmienia.
Nie tak dawno walczyliśmy przeciw sobie nad Tridentem.
Dobrze, że nie spotkaliśmy się w bitwie.
Moja żona też. Zostałaby wdową.
Jesteś zbyt skromny. Widziałem, jak walczysz.
Ojciec powiedział mi, że jesteś najlepszy.
W takich sprawach nigdy się nie mylił.
Był szanowanym człowiekiem.
Szalony Król popełnił zbrodnię.
Kilka miesięcy temu ten chłopak był jeszcze giermkiem.
Skąd wziął pieniądze na zbroję?
Może lord Arryn coś mu zostawił?
Król chce się potykać.
Nie ma mowy.
Robert robi, co chce.
Gdyby tak było, nigdy nie zdobyłby tronu.
Napierśnik jest za mały.
Twoja matka to głupia, tłusta kurwa. Wiesz o tym?
Spójrz na tego kretyna. Ani jaj, ani mózgu.
Nawet zbroi założyć nie potrafi.
- Bo jesteś spasiony. - Spasiony?
Spasiony?! Czy tak przemawia się do króla?
To cię bawi?
- Nie, Wasza Miłość. - Nie?!
Nie podoba ci się żart namiestnika?
Przestań go męczyć.
Słyszałeś. Król jest za gruby!
Leć po rozkuwacza zbroi! Żywo!
- "Rozkuwacz zbroi"? - Ciekawe, kiedy się zorientuje.
- Przydałby ci się taki. - Zabawne.
Uważaj. Wiem jeszcze, jak walczyć kopią.
To nie dla ciebie. Zostaw walkę rycerzom.
Bo jestem królem? Chcę komuś przyłożyć!
- A kto ci odda? - Ten, kto zdoła.
Założę się, że ty.
Żaden z tu obecnych nie podniesie ręki na króla.
- Tchórze pozwolą mi wygrać? - Tak.
- Pij. - Nie jestem spragniony.
Pij. Król ci rozkazuje.
Bogowie! Nie mieszczę się we własną zbroję.
Twój giermek to chłopak Lannisterów?
Cholerny półgłówek. Cersei się uparła.
Wszystko przez Jona Arryna.
Powiedział, że będziemy świetną parą.
I że potrzebuję jej ojca.
Myślałem, że królowanie polega na robieniu, co się chce.
Dość. Chodźmy. Chcę chociaż poczuć zapach krwi.
- Robercie. - Co znowu?
Cóż to za widok dla ludu!
Pokłońcie się królowi, tłumoki!
Gdzie Arya?
Ma lekcję tańca.
Rycerz Kwiatów.
Dziękuję, ser Lorasie.
Nie pozwól go skrzywdzić.
Nie będę patrzeć.
Sto złotych smoków na Górę!
- Przyjmuję. - Już jestem bogatszy.
Kupię tuzin beczek dornijskiego wina,
- lub dziewkę z Lys. - Kup sobie przyjaciela.
On też zginie.
Jest dobrym jeźdźcem.
Przykro mi, Littlefinger. Mogłeś mieć przyjaciela.
Kiedy ty będziesz miał swojego, lordzie Renly?
Loras wiedział, że jego klacz się grzeje.
Nie zrobiłby tego.
- To niehonorowe. - Ale dość opłacalne.
Miecz!
Dość tego szaleństwa!
Przepuśćcie go.
Zawdzięczam ci życie, ser.
Nie jestem rycerzem.
Zdejmijcie kaptur.
Mówiłaś, że jedziemy do Winterfell.
Owszem. Często i głośno.
Roztropnie.
Będą mnie szukać nie tam, gdzie trzeba.
Mój ojciec pewnie już wie. Wyznaczy nagrodę.
Wszyscy wiedzą, że Lannisterowie płacą swoje długi.
Mogę prosić o zdjęcie więzów?
- Dlaczego? - A dlaczegóżby nie?
Nie ucieknę, bo dopadną mnie górskie plemiona.
- O ile nie zrobią tego cieniokoty. - Nie nimi się martw.
To wschodnia droga. Jedziemy do Doliny.
Zabierasz mnie do siostry, by tam mnie ukarać.
Kiedy widziałaś ją po raz ostatni?
5 lat temu.
Zmieniła się.
Równie dobrze możesz mnie zabić od razu.
Ja nie morduję.
Ja też nie.
- Nie mam nic wspólnego z zamachem. - A sztylet?
Jaki bęcwał dałby zabójcy własny sztylet?!
- Zakneblować? - Czemu?
Bo mówię z sensem?
Przetnij więzy!
Co ci po mojej śmierci?
Nic mi nie będzie. Proszę się nie brudzić.
Twój pierwszy?
Potrzebna ci kobieta.
Nic tak nie koi nerwów po walce.
Szkoda, że żadnej tu nie ma.
Żelazne Wyspy.
Herb - kraken. Dewiza: "My Nie Siejemy".
- Władcy? - Greyjoyowie.
Sławni łucznicy, żeglarze i kochankowie.
I niezbyt dobrzy buntownicy.
Herb - jeleń w koronie. Bo Robert jest królem.
Dewiza: "Nasza Jest Furia".
Władcy - Baratheonowie.
Zachód. Herb - ryczący lew.
Dewiza: "Lannisterowie zawsze płacą długi".
Nie taka jest ich dewiza.
- Władcy - Lannisterowie. - Jak brzmi dewiza?
- Nie wiem. - Wiesz. Pomyśl.
-Niezachwiani, Nieugięci, Niezłomni. - To Martellowie.
-"Sprawiedliwi w gniewie". - Hornwoodowie.
"Rodzina, Obowiązek, Honor".
To dewiza rodu twojej matki. Powtórz.
"Rodzina, Obowiązek, Honor". Coś pomyliłem?
- Co to znaczy? - Najważniejsza jest rodzina.
Twoja matka musiała wyjechać.
- By chronić rodzinę. - Jak może to robić,
skoro ją opuściła?
Przez trzy tygodnie nie odchodziła od twego łoża.
- Gdy spałeś. - A potem wyjechała.
To ja cię odebrałem.
A potem podałem matce.
Od tamtej chwili, aż do śmierci,
matka będzie cię kochać. Bezgranicznie.
- Szczerze. - Dlaczego wyjechała?
Nie mogę powiedzieć. Wkrótce wróci.
Gdzie teraz jest?
- Wiesz? - Nie.
To jak możesz zapewniać mnie, że wkrótce wróci.
Boję się, że twój rozum ci zaszkodzi.
Nigdy już nie będę strzelał.
- Skąd wiesz? - Z łuku strzela się stojąc.
Jeśli siodło zda egzamin, będziesz mógł strzelać z konia.
Naprawdę?
Dzieci Dothraków robią to od czwartego roku życia.
Ciszej. Nie powinno cię tu być.
A ty powinieneś być kimś ważnym.
Dla takich jak ty, owszem.
- Nie jesteś moim pierwszym lordem. - Mówisz o Krasnalu?
To połowa lorda.
- Jesteś zazdrosny? - O co?
Za kilka miedziaków może cię mieć każdy.
Jakie kuśki mają karły? Zawsze chciałem wiedzieć.
Mógłbyś się zdziwić.
Ma też sprawne palce.
I język.
Szczodry dar. Lannisterowie nie szanują złota.
Jesteś zazdrosny.
Greyjoyowie od trzystu lat władają Żelaznymi Wyspami.
Nikt nie powinien patrzeć na nas z góry.
Nawet Lannisterowie.
A Starkowie?
Jestem pod ich opieką, odkąd skończyłem 8 lat.
Pod opieką? Ładnie to ująłeś.
Twój ojciec zbuntował się, a ty...
Mój ojciec walczył o wolność swojego ludu.
A co zrobił twój? Spłodził kurwę?
Groźny z ciebie chłopiec.
- Nie jestem chłopcem. - Jesteś.
Groźny chłopiec z groźnym interesem.
- Nie chcę płacić. - To znajdź sobie żonę.
Chodź tu.
Nie zrobię ci krzywdy.
Jak się miewa twój syn?
Jest kaleką.
Ale umysł ma sprawny.
Podobno.
Dzięki bogom.
Ja również zostałem w dzieciństwie okaleczony.
Niektóre drzwi zatrzaskują się na zawsze,
a inne można z czasem otworzyć.
Mogę?
Gdyby to, co powiem, dotarło do niewłaściwych uszu,
straciłbym głowę.
Kto by po mnie płakał?
Ani Północ, ani Południe nie przepadają za pająkami.
Musisz wiedzieć jedno. Jesteś namiestnikiem głupca.
Twój przyjaciel będzie zgubiony, jeśli mu nie pomożesz.
Jestem tu od miesiąca.
Dlaczego przychodzisz dopiero teraz?
Ponieważ ci nie ufałem.
Teraz się to zmieniło?
Nie tylko królowa ma cię na oku.
Jesteś jednym z nielicznych ludzi honoru w stolicy.
Choć to zabrzmi dziwnie, ja jestem drugim.
Co zagraża królowi?
To samo, co Arrynowi.
Łzy Lys, mówiąc konkretnie.
Rzadkie i wyjątkowo kosztowne.
Nie mają smaku czy koloru, nie zostawiają śladów.
Kto go otruł?
Przyjaciel, bez wątpienia, ale który?
Miał ich wielu. Był dobrym i ufnym człowiekiem.
Był też pewien chłopiec, który zawdzięczał mu wszystko.
Jego giermek, ser Hugh.
Szkoda, że zginął.
I to w chwili, gdy zaczęło mu się powodzić.
Skoro to on otruł Jona, kto mu zapłacił?
Ktoś bardzo bogaty.
Jon nikomu nie wadził.
Przez 17 lat piastował funkcję namiestnika.
Dlaczego ktoś go zabił?
Bo zaczął zadawać pytania.
Jednego bękarta już znalazł.
Ma księgę. Wkrótce odkryje prawdę.
Co zrobi potem?
Tego nie wie nikt.
Próbowali zgładzić jego syna.
Na dodatek spartaczyli robotę.
Wkrótce wilk i lew skoczą sobie do gardeł.
- Wybuchnie wojna. - Co nam z niej przyjdzie?
Nie jesteśmy gotowi.
Zginął jeden namiestnik, zginie i drugi.
Ten jest inny.
Musimy mieć czas.
Khal Drogo nie zaatakuje, dopóki nie doczeka się syna. To dzikus.
Radzisz mi zwlekać? Ja wolę działać.
To już nie jest gra dwóch graczy.
Nigdy taka nie była.
Pierwszy wstajesz, ostatni się kładziesz.
- Podziwiam twą organizację. - Poruszasz się bezszelestnie.
Każdy ma jakieś zalety.
Źle wyglądasz. Wpadnij do burdelu. Pierwszy chłopak darmo.
- Mylisz obowiązek z przyjemnością. - Czyżby?
Ptaszki, które ci szepczą to ucha to piękne chłopaczki.
Wierz mi. Potrafię spełnić każdą zachciankę.
Zapewne. Lord Redwyne lubi młodych chłopców.
Nie mniej od piękna cenię sobie dyskrecję.
Piękno to wartość wielce subiektywna.
Czy to prawda, że ser Marlon lubi kobiety bez kończyn?
Dla ludzi z pełną kiesą nie ma rzeczy niemożliwych.
Słyszałem też o lordzie który ma słabość do świeżych zwłok.
Takim zachciankom niełatwo jest sprostać.
Jak znaleźć ciało, nim zacznie gnić?
W zasadzie takie wynaturzenia stoją w sprzeczności z prawem.
W zasadzie.
Powiedz mi proszę, kto przechowuje twoje jaja?
Często się zastanawiam.
Straciłem je z oczu, choć wiele nas łączyło.
Dość o mnie. Co porabiałeś odkąd się widzieliśmy?
Odkąd ty widziałeś mnie, czy ja ciebie?
Gdy ja cię widziałem, rozmawiałeś z namiestnikiem.
- Własnymi oczami? - Należącymi do mnie.
Omawiałem sprawy rady. Mam tyle do powiedzenia.
Wszyscy wiedzą o twej słabości do żony namiestnika.
Jeśli to Lannisterowie stoją za zamachem na życie małego,
a ty pomógłbyś Starkowi wpaść na właściwy trop,
jedno słowo szepnięte królowej...
Cały drżę.
Wydaje mi się jednak, że ja widziałem cię później, niż ty mnie.
- Czyżby? - Tak.
O ile się nie mylę, dziś rano odwiedziłeś namiestnika.
Ukryłeś się pod jego łożem?
A wkrótce potem spotkałeś się z pewnym dygnitarzem...
zza Wąskiego Morza.
Zapewne w sprawach rady.
Wiem oczywiście, że masz przyjaciół w Essos.
To twoja ojczyzna. Nadal jesteśmy przyjaciółmi?
Chciałbym, żeby tak było. Dlatego martwię się,
że król może zakwestionować lojalność mojego przyjaciela.
Wtedy zmuszony byłbym wybierać, czy pomóc jemu,
czy królestwu.
- Proszę. - Jedno słowo szepnięte królowi...
Co znów knujecie?
Tak czy inaczej, pośpieszcie się.
- Idzie tu mój brat. - Na posiedzenie rady?
Nadeszły niepokojące wieści.
Do ciebie nie dotarły?
- Zmykaj. Tu się nie żebrze. - Ja nie żebrzę. Ja tu mieszkam.
- Chcesz dostać w ucho? - Wolę zobaczyć ojca.
A ja przelecieć królową.
Szukasz ojca, chłopcze?
Pewnie leży w tawernie. A kumple na niego szczają.
Mój ojciec jest namiestnikiem. Nazywam się Arya Stark.
Jeśli mnie dotkniecie, stracicie głowy.
Puścicie mnie wreszcie, czy trzeba poprawić wam słuch?
Szuka cię połowa moich ludzi.
- To ma się skończyć. - Mówili, że chcą cię zabić.
- Kto? - Nie widziałam.
Jeden był gruby.
Nie kłamię! Znalazłeś bękarta.
Mówili o walce wilka z lwem i dzikusie. Nie wiem, co to znaczy.
- Gdzie to słyszałaś? - W lochach. Przy czaszkach.
Co tam robiłaś?
Ścigałam kota.
Wybacz, panie. Brat z Nocnej Straży prosi o posłuchanie.
- Jak się nazywasz? - Yoren, panie.
- Syn podobny do ojca. - Córka!
- Przysłał cię Benjen? - Przybyłem z własnej woli.
Szukam rekrutów na Mur. Każdy łotr się nada.
- Znajdę ci ludzi. - Dziękuję,
ale nie dlatego ci przeszkadzam.
Benjen jest tak samo moim bratem, jak twoim, panie.
To dla niego omal nie zajeździłem konia.
Inni też jadą.
- Jutro całe miasto się dowie. - O czym?
Pomówmy na osobności.
Idź. Później porozmawiamy.
Odprowadź ją do komnaty.
Słyszałaś ojca, pani.
- Ilu mamy ludzi? - Tutaj? Pięćdziesięciu.
Nie pozwolisz go zabić?
O to nie musisz się martwić.
Chodzi o twoją żonę, panie.
Pojmała Krasnala.
-Jesteś daleko od domu, lady Stark. - Z kim rozmawiam?
Ser Vardis Egan, rycerz z Doliny.
-Lady Arryn wie o twoim przybyciu? -Nie miałam czasu napisać.
Mogę spytać, co on tutaj robi?
Podróżuję w pośpiechu.
- To mój więzień. - Nie wygląda.
O tym zdecyduje moja siostra.
Oczywiście.
Na pewno.
Orle Gniazdo. Ponoć nie do zdobycia.
Daj mi dziesięciu dobrych ludzi, a wejdę, gdzie chcesz.
Podobasz mi się.
Zostałeś wezwany na obrady małej rady, lordzie Stark.
Najpierw muszę pomówić z królem.
Król przewodniczy spotkaniu.
Chodzi o moją żonę?
Nie, panie. Z tego co wiem, o Daenerys Targaryen.
- Ta dziwka jest w ciąży. - Chcesz zamordować dziecko?
Jeszcze na Północy ostrzegałem cię, że do tego dojdzie!
A ty nie słuchałeś. Teraz wysłuchasz.
Zabijcie oboje. I matkę, i dziecko.
I tego głupca, Viserysa. Czy to jasne?
- Wszyscy mają umrzeć. - Chcesz się pozbawić honoru?
Honoru? Mam Siedem Królestw do utrzymania!
Ja jeden!
Nie honor trzyma mnie przy władzy!
Nie honor zapewnia pokój!
- To strach! Strach i krew! - Chcesz być taki, jak Aerys?
Ostrzegam cię, Ned.
Zabijesz dziewczynę, bo pająk usłyszał plotkę?
To nie plotka, panie. Daenerys nosi dziecko.
- Kto tak twierdzi? - Ser Jorah Mormont.
- Służy Targaryenom radą. - Mormont?
Powtarzasz słowa zdrajcy na wygnaniu i nazywasz je faktami?
To handlarz niewolników, nie zdrajca.
Wiem, że dla ciebie to żadna różnica.
Złamał prawo, zdradził ród i uciekł.
- A my mamy go słuchać? - A jeśli ma rację?
A jeśli dziwka urodzi syna?
Będziemy mieli Targaryena na czele armii Dothraków!
Dzieli nas morze.
Zacznę się ich bać, gdy nauczą konie biegać po wodzie.
Mamy nie zrobić nic? To twoja rada?
Czekać na ruch naszych wrogów?
Jesteście moją radą.
Przemówcie temu głupcowi do rozumu!
Doskonale rozumiem twoje obiekcje, lordzie Stark.
Rozważamy popełnienie strasznego czynu.
Ale ci, co sprawują rządy, muszą czasem uciekać się do takich,
w trosce o dobro królestwa.
Jeśli Daenerys urodzi syna,
królestwo spłynie krwią.
Nie życzę jej źle,
ale jeśli Dothrakowie zaatakują, zginą niewinni, spłoną osady.
Czy nie roztropniej byłoby
poświęcić jedną osobę, zamiast dziesiątków tysięcy?
Dawno powinniśmy to zrobić.
Pieprząc się z brzydką kobietą najlepiej zamknąć oczy
i kończyć jak najszybciej.
Poderżnijmy jej gardło i tyle.
Poszedłem z tobą na wojnę.
Dwukrotnie. Bez wahania, nie zastanawiając się.
Ale tym razem za tobą nie pójdę.
Robert, którego znałem, nie trząsł się
na wzmiankę o nienarodzonym dziecku.
Ona umrze.
Nie wezmę w tym udziału.
Jesteś moim namiestnikiem.
Zrobisz, co każę, albo przestaniesz nim być.
Powodzenia. Miałem cię za lepszego człowieka.
Wynoś się! Skończyłem z tobą.
Zmykaj do Winterfell, bo każę ci uciąć łeb!
Sam jej poszukam, głupcze!
Wyjeżdżamy. Zawiadom moje córki i gotuj się do drogi.
- Nikomu nie mów. - Jak każesz. Przybył lord Baelish.
Król długo rozwodził się nad twoim postępowaniem.
Wspominał coś o zdradzie.
Czym mogę służyć?
- Kiedy jedziesz? - Co ci do tego?
Zaczekaj do zmierzchu,
to wskażę ci ostatnią osobę, z którą rozmawiał Arryn.
O ile jeszcze cię to interesuje.
-Nie mam czasu. -Twoja wola, choć zajmie to godzinę.
Zbierz ludzi i pilnuj dziewczynek.
- Kto walczy najlepiej? - Heward i Wyl.
Znajdź ich. Spotkamy się w stajni.
Przywiozłaś go bez pozwolenia!
Jego obecność bruka ten dom!
Twoja ciocia zrobiła bardzo złą rzecz.
Pamiętasz ciocię?
Piękny chłopak. Silny. Jon wiedział.
Powiedział, że nasienie jest silne.
Chciał, by ludzie wiedzieli, na jakiego mężczyznę rośnie Robin.
Spójrz na niego. Jest lordem całej Doliny.
Liso, pisałaś mi o knowaniach Lannisterów.
-Ostrzegałaś... -Byś trzymała się od nich z daleka,
a nie zwoziła do mnie.
Mamusiu, czy to zły człowiek?
Tak.
Jest mały.
To Krasnal, z rodu Lannisterów.
Zabił twego ojca, zamordował namiestnika.
Jego też? Strasznie zapracowany ze mnie człowiek.
Jak śmiesz?!
To rycerze z Doliny.
Każdy z nich kochał Jona. Każdy za mnie umrze.
Jeśli mnie skrzywdzisz, mój brat tego dopilnuje.
Nic nam nie zrobisz! Powiedz mu, mamusiu!
Cicho.
On chce nas przestraszyć.
Lannisterowie to kłamcy. Nikt cię nie skrzywdzi.
Mamusiu, chcę, żeby zły człowiek pofrunął.
- Może tak się stanie. - To mój więzień.
Nie pozwolę go skrzywdzić.
Vardisie, gość mojej siostry jest zmęczony.
Zabierz go na dół.
Przedstaw Mordowi.
Masz spać, karle.
Słodkich snów.
Stark mógł stracić głowę.
Robert się wściekł, ale nic nie zrobi. Kocha go.
Zazdrosny?
- Zaboli? - Jeśli cię drasnę.
Takiego mnie wolisz?
- Może znajdź sobie chłopca? - Chcę ciebie.
Według Roberta, kto nie był na wojnie, nie jest mężczyzną.
Traktuje mnie jak dziecko.
Ciebie też.
Loras Tyrell, Rycerz Kwiatów.
W ilu wojnach walczyłeś?
- Ile twój ojciec wydał na zbroję? - Nie wierć się.
Robert i Stannis ciągle śmieją się, że mierzi mnie widok krwi.
Porzygałeś się, gdy ujrzałeś wybite oko.
Zwisało z oczodołu!
Kto nie potrafi, nie walczy.
Łatwo ci mówić. Masz talent do miecza.
Zapracowałem na niego. Jestem dobry, bo ćwiczę.
Odkąd miałem siłę unieść patyk.
Choćbym ćwiczył bez wytchnienia i tak ci nie dorównam.
Niewiadomo.
- Wszędzie? - Tak.
-Na czym stanęło? Daenerys zginie? - Tak trzeba.
Choć to potworne.
Robert nie popuści.
Staje mu, ilekroć o tym wspomina.
Szkoda, że nie staje mu przy żonie.
Przy jej pieniądzach na pewno.
Lannisterowie puszą się i nadymają, ale trzeba im przyznać,
że złota mają pod dostatkiem.
- Ja też mam go dużo. - Nie tyle, co oni.
Ale więcej, niż ty.
Robert chce mnie zabrać na polowanie.
Ostatnie trwało dwa tygodnie!
Błąkaliśmy się po mokrym lesie,
bo mój brat chciał dopaść jakiegoś zwierza.
Uwielbia zabijać.
I jest królem.
Jak do tego doszło?
Uwielbiał zabijać.
I był w tym dobry.
Ty powinieneś być królem.
- Nie kpij. - Nie kpię.
Mój ojciec da złoto. Ja jeszcze nie walczyłem,
- ale dla ciebie będę. - Jestem 4. w kolejce!
Robert nie przejmował się sukcesją.
Joffrey to potwór, a Tommen ma 8 lat.
- A Stannis? - To krab pustelnik.
I mój starszy brat.
- Co robisz? - Spójrz.
To krew. Lubi wylewać się z ludzi.
Jeśli zostaniesz królem, zobaczysz jej wiele.
Przyzwyczajaj się.
Patrz!
Ludzie cię kochają.
Służą ci, bo jesteś dobry.
Chcą ci służyć.
Ty zrobisz, co trzeba, ale nie będziesz się tym chełpić.
Bo nie lubisz zabijać.
Kto powiedział, że władza należy się tylko okrutnym?
Że na tronach zasiadają wyłącznie znienawidzeni władcy?
Byłbyś wspaniałym królem.
Szkoda, że wam się nie ułożyło.
- Jesteście dla siebie stworzeni. - Wreszcie cię zadowoliłem.
Bez Neda Starka wszystko się rozsypie.
Przyszłaś powiedzieć, żebym zrobił namiestnikiem Jaime'a?
Nie. Jego nic nie obchodzi.
Wolę Neda. Jemu chociaż zależy.
Naprawdę warto go tracić z powodu błahostki?
Nie wiem.
Wiem za to,
że jeśli ta dziewczyna namówi khala do ataku
i Dothrakowie przepłyną morze,
- nie powstrzymamy ich. - Każdy wie, że boją się wody.
Nie mają zbroi, dyscypliny.
- Nie potrafią oblegać miast. - Jak ty to robisz?
Ustami mojej żony przemawia jej ojciec.
Myli się?
Powiedzmy, że Viserys przypłynie tu z 40 tys. Dothraków.
My schronimy się w zamkach. Tak każe rozsądek.
Tylko głupiec stoczyłby z nimi bitwę.
Oni pójdą dalej.
Będą plądrować i palić kolejne miasta,
zabijać wszystkich, których nie chronią mury,
kraść nasze plony i bydło, niewolić kobiety i dzieci.
Jak długo lud Siedmiu Królestw będzie trwał przy swoim królu,
przy tchórzu, który kryje się w swoim zamku?
Po jakim czasie uzna, że Viserys ma jednak prawo do tronu?
Mamy przewagę liczebną.
Co jest większa? 5 czy 1?
5.
1.
Jedna armia,
dowodzona przez jednego człowieka, który ma jeden cel.
Naszym celem była śmierć Szalonego Króla.
Teraz mamy tyle armii, ilu bogatych lordów szwenda się po kraju.
A każdy z nich chce czegoś innego. Twój ojciec - władzy nad światem,
a Ned Stark - powrotu do swego zimnego gniazda.
A czego chcesz ty?
Od 9 lat z nikim nie walczyłem.
Spiski to nie walka, a nasi lordowie potrafią jedynie knuć.
Knuć, przekupywać innych i lizać dupę królowi.
Co spaja ten kraj?
Nasze małżeństwo.
I oto my.
17 lat później.
Spajamy kraj.
Nie męczy cię to?
Każdego dnia.
Jak długo nienawiść może scalać związek?
17 lat to szmat czasu.
Wiem.
Jaka była?
Ani razu o nią nie spytałaś. Dlaczego teraz?
Z początku samo wypowiedzenie jej imienia...
było dla mnie jak przywrócenie jej do życia.
Myślałam, że jeśli nie będę o niej mówić, zapomnisz.
Gdy tak się nie stało, nie pytałam z czystej złośliwości.
Nie chciałam, byś sądził, że jej los mnie obchodzi.
W końcu dotarło do mnie, że nie obchodzi cię, co myślę.
Cieszyłeś się z mojej obojętności.
Co się zmieniło?
Czy Lyanna Stark może nam zrobić coś,
czego jeszcze nie zrobiliśmy sobie sami?
Chcesz wiedzieć, co jest najgorsze?
Nawet jej nie pamiętam.
Wiem tylko, że była jedyną kobietą, jakiej w życiu pragnąłem.
Odebrano mi ją
i nawet Siedem Królestw nie zapełniło pustki w moim sercu.
Kiedyś cię kochałam.
Wiem.
Nawet po śmierci pierwszego dziecka.
Jakiś czas to trwało.
Czy była szansa, że nam się powiedzie?
Nie.
Poczułaś się lepiej czy gorzej?
Nic nie poczułam.
Nawet wygląda jak on, prawda?
Ma jego nos, czarne włosy...
Wiem.
Powiedz mu, że ją widziałeś.
Powiedz, bądź tak łaskaw, jak piękną ma córeczkę.
- Dobrze. - Powiedz, że z nikim nie byłam.
Przysięgam, panie. Na starych i nowych bogów.
Nie chcę klejnotów, tylko jego.
Król był dla mnie dobry.
Odwiedził cię Jon Arryn.
- Czego chciał? - Żadnej z tych rzeczy, panie.
Pytał, czy mała jest szczęśliwa,
zdrowa.
Wygląda na zdrową.
Niczego jej nie zabraknie.
Lepiej inwestować w burdele niż w statki.
Kurwy rzadziej toną.
Co ci wiadomo o bękartach Roberta?
Ma ich więcej niż ty.
Ile?
Czy to ważne? Pieprząc wszystko, co chodzi, łatwo o bachory.
Czego chciał Arryn?
Był namiestnikiem. Może król kazał mu o nie dbać.
To łaskawy monarcha.
Chodźmy.
Taka mała wataha?
- Stoisz przed namiestnikiem, panie. - Byłym.
Teraz to tylko lord dalekiej Północy.
- Co to ma znaczyć? - Wracaj do środka, bo oberwiesz.
Szukam brata. Pamiętasz go?
Jasne włosy, cięty dowcip, przeciętny wzrost.
- Aż za dobrze. - Słyszałem, że wpadł w tarapaty.
Wiesz coś o tym?
Aresztowano go na mój rozkaz. Odpowie za zbrodnie.
Panowie!
Sprowadzę straż.
Chodź, Stark. Lepiej umierać z mieczem w garści.
- Jeśli zagrozisz memu panu... - Ja?
Zamierzam przeciąć go na pół i sprawdzić, z czego jest zrobiony.
Jeśli mnie zabijesz, twój brat będzie trupem.
Słusznie.
Weźcie go żywcem. Resztę zabijcie.
Chcę odzyskać brata, lordzie Stark.
Tekst: Wojtek Stybliński