ИГРА НА ТРОНОВИ
"Повикан на суд
да одговара за делата на вазалот Грегор Клиган Џинот.
Мора да дојде за две недели или ќе биде непријател на Круната."
Кутриот Нед Старк. Храбар човек, лоша проценка.
Глупаво е што си го нападнал.
Ланистерови не се однесуваат како будали.
Ќе кажеш нешто духовито?
Ајде, кажи нешто духовито.
Кетлин Старк ми го грабна братот.
Зошто е уште жив? -Тирион? -Нед Старк.
Се замеша еден човек. Му ја прободе ногата
пред да можам да го убијам.
Зошто е уште жив? -Немаше да биде чисто. -Чисто!
Премногу се грижиш за тоа што мислат другите за тебе.
Гајле ми е што мислат за мене. -Тоа сакаш да го мислат за тебе.
Вистина е.
Не ти пречи кога ќе чуеш дека зад грб те викаат Кралеубиец?
Се разбира дека ми пречи. -Лавот не се грижи што мислат овците.
Треба да благодарам што твојата суета ти ја спречила лекоумноста.
Ќе ти дадам половина од нашите војски. 30.000 луѓе.
Ќе ги одведеме до домот на Кетлин Старк
и ќе ја потсетиме дека Ланистерови си ги плаќаат долговите.
Не знаев дека толку го цениш животот на брат ми. -Ланистер е!
Можеби е најмалечкиот Ланистер, но еден од нас е.
Со секој ден како е затворен, нашето име има помалку почит.
Лавот се грижи за мислењето... -Тоа не е мислење, туку факт!
Ако друга куќа може да зароби еден од нас и да го држи,
тогаш веќе не сме куќа од која другите се плашат.
Мајка ти е мртва. Наскоро ќе умрам и јас. И ти исто.
И брат ти и сестра ти и сите нејзини деца.
Сите ќе бидеме мртви и ќе скапуваме под земја.
Но семејното име ќе живее. Само тоа ќе преживее.
Не твојата лична слава или чест, туку семејството!
Разбираш ли?
Благословен си со работи што многумина ги немаат.
Благословен си што си член на најмоќното семејство во земјата.
И уште си благословен со младост. Што направи со тие благослови?
Служеше како славен телохранител на двајца кралеви.
Едниот беше лудак, а другиот пијаница.
Иднината на семејството ќе се реши за неколку месеци.
Може да воспоставиме династија што ќе трае илјада години.
Или да пропаднеме, како Таргариенците.
Мора да станеш човекот што ти е судено да бидеш.
Не другата година. Не утре. Сега!
Ве боли.
Ми било и полошо, госпоѓо. -Можеби е време да си одите дома.
Југот не ви прилега. -Ја знам вистината поради која умрел Арин.
Ја знаете ли, кнезу? Ме викнавте да ми кажувате гатанки?
Го има правено тоа и порано? -Џејми би го убил.
Тој е илјадапати повреден од вашиот пријател. -Вашиот брат?
Или вашиот љубовник?
Таргариенови 300 години се земале меѓусебе за да одржат чиста лоза.
Јас и Џејми сме повеќе од брат и сестра. Во иста утроба сме биле.
Заедно сме дошле на свет и си припаѓаме.
Син ми ве видел со него.
Си ги сакате ли децата? -Од се срце. -И јас своите.
И сите се на Џејми. -Фала им на боговите!
Роберт, и да ги оставеше курвите и да дојдеше кај мене пијан,
го довршував поинаку. Наутро не се сеќаваше ништо.
Отсекогаш сте го мразеле. -Сум го мразела?
Го обожавав. Сите девици сонуваа за него, но беше мој.
И, кога конечно го видов во Балоровата септа,
така силен, цврст и со црна брада, тоа ми беше најсреќниот момент.
Таа ноќ пијан се качи на мене, го направи тоа малку што можеше
и ми шепна в уво: "Лијана."
Сестра ви беше труп, а јас жива, а неа ја сакаше повеќе од мене.
Кога кралот ќе се врати од лов, ќе му ја кажам вистината.
Да си одите дотогаш. Со децата. Не ја сакам нивната крв на рацете.
Одете што подалеку можете и земете што повеќе луѓе.
Каде и да одите, ќе ве следи бесот на Роберт. -А, мојот бес?
Требало да го земете кралството.
Џејми ми раскажа за падот на Кралебран.
Седел на престолот, а вие сте го избркале.
Требало самите да се качите по скалите. Колку тажна грешка.
Имам направено многу грешки во животот. Но тоа не ми е грешка.
Била. Кога ја играш играта на троновите, победуваш или умираш.
Нема средина.
Не, не, не, не!
Тоа ли те учат на северот?
И тебе? Од каде и да си. Знаеш ли колку смешно звучиш?
Разбирате ли што ви зборувам? -Да, господару.
Да почнеме одново.
Ти биди машкото, а ти женското.
Ајде!
Полека.
Не можеш да ги излажеш. Те платиле, знаат што си.
Знаат дека глумиш. Работата ти е да заборават што знаат.
А, за тоа треба време. Треба полека да се внесе во тоа.
Ајде, внеси се во тоа.
Те освојува и покрај отпорот. Почнува да ти се допаѓа тоа.
Сака да ти верува. Ужива во својот кур откако го фатил в раце,
зошто не и ти? Знае дека е подобар од другите мажи.
Отсекогаш го знаел тоа, но сега има доказ.
Толку е добар што во тебе допира нешто толку длабоко
за што другите не биле ни свесни. Ти ја надвладејува природата.
Зошто не ни се придружите, господару?
Се чувам за друга. -Тоа што не го знае нема да и наштети.
Глупава изрека. Она што не го знаеме обично не води во смрт.
Сигурно е убава. -Всушност, не е. Но од добра лоза е.
Господарот ни е вљубен. -Со години.
Цел живот. Играј си со газот! И таа ме сакаше мене.
И бев доверлива личност.
Можеше да ми каже се. Ми кажуваше за коњите што ги сакаше.
За замокот што го посакуваше. За мажот што го сакаше.
За северњакот со вилица како наковална.
Затоа го предизвикав на двобој. Зошто не? Читав приказни.
Малиот во приказните секогаш ги победува големите.
На крајот не му ни даде да ме убие.
Рече: "Тој е дете. Те молам, не повредувај го."
Затоа ми подари прекрасна лузна и си отидоа. -Уште се во брак?
Не! Тој загина пред свадбата. Таа заврши со брат му.
Уште повпечатлив примерок. Него го љуби, за жал.
А, зошто не? Кој може да се спореди со него? Тој е толку...
Добар.
Знаеш што научив кога го изгубив двобојот?
Научив дека никогаш нема да победам. Не на таков начин.
Тоа е нивна игра со нивни правила.
Нема да се борам со нив. Ќе ги заебам.
Тоа го знам. Тоа сум.
И само ако признаеме што сме, може да добиеме што сакаме.
А, што сакате вие? -Се, мила. Се што постои.
Измијте се сега. И двете ќе работите вечерва.
Ти си среќна девојка, знаеш?
Таму од каде што доаѓам, немаме милост кон злосторниците.
Да го нападнеше таму некој како тебе малиот кнез,
ќе те врзевме на плажата за време на одливот.
Ќе ти ги заковавме рацете и нозете за колчиња.
Морето ќе ти наближуваше. Ќе гледаше како ти наближува смртта.
Од каде сте? -Од Железните Острови.
Тоа е далеку? -Никогаш не си чула за Железните Острови?
Верувај ми, ни ти не си чул од каде сум јас.
"Верувајте ми, кнезу."
Веќе не си во дивината.
Во цивилизираните земји се обраќаме со титули.
А, тоа е... -Кнез. -Зошто?
Зошто? Како тоа?
Татко ми е Бејлон Грејџој, кнезот на Железните Острови.
Каква врска има тоа со вас? Ако татко ви е кнез,
како може и вие да бидете? -Ќе бидам кога татко ми...
Значи, сега не сте кнез. -Не...
Ме зафркаваш? Тоа ли го правиш?
Не ви ги разбирам обичаите на вас, јужњаците. -Не сум јужњак.
Потекнуваш јужно од Ѕидот. За мене си јужњак.
Ти си ептен безобразна ороспија, а? -Не знам, господару.
Не знам што значи "безопрасна".
Безобразна. Тоа значи дрска, безобѕирна.
Сакаш да немаш окови?
Теон Грејџој!
Госпоѓата ни е гостинка. -Мислев дека ни е затвореничка.
Според вашето искуство, тоа е заемно исклучиво?
Нема да бидам тука следниот пат. -Навикната сум на полошо.
На мажи што би го изеле и би си ги чепкале забите со коските.
Зошто дојде овде? -Немав намера да дојдам овде.
Сакав да отидам подалеку на југ. Што е можно подалеку.
Пред да дојде долгата ноќ. -Зошто? Од што се плашиш?
Постојат работи што спијат преку ден, а ловат ноќе.
Бувови и рисови... -Не зборувам за нив!
Работите за коишто зборуваш... Ги снемало пред илјади години.
Не ги снемало, дедо. Спиеле.
А, сега веќе не спијат.
Ми недостигаат девојките.
Дури не ни муабетот. Никогаш не разговарам со нив.
Само ги гледам. Ги слушам како се смеат.
Тебе не ти недостигаат девојките?
Јавачи! Рогот! Треба да дувнеме во рогот!
Зошто е сам?
Еднаш за извидник што се враќа, двапати за дивјаци, три...
Нема јавач.
Тоа е коњот на стрико ми Бенџен!
Каде е стрико ми?
Нед!
Роберт! Ловевме и еден вепар...
Требаше да минувам повеќе време со тебе.
Да ти покажам како да бидеш маж.
Не требаше да бидам татко.
Оди, не сакаш да го видиш ова.
Јас сум виновен. Премногу вино. Го промашив убодот.
Смрди.
Смрди на смрт. Немој да мислиш дека не сеќавам.
Но, му вратив на копилето, Нед. Со нож му го прободев мозокот.
Прашај ги дали беше така. Прашај ги!
Сакам најголема погребна гозба што видело кралството.
И сакам сите да го пробаат вепарот што ме уби.
А, сега, оставете не сите. Треба да разговарам со Нед.
Роберт, мил мој... -Сите надвор!
Проклет будала. -Хартија и мастило на масата. Пишувај што ќе кажам.
Во името на Роберт од куќата Баратеон, првиот... Знаеш веќе.
Дополни титули. Го прогласувам Едард од Старкови... Титули...
Да служи како регент и заштитник на кралството по мојата смрт.
Да владее во мое име додека син ми Џофри не стане полнолетен.
"...додека мојот законски наследник..."
Дај ми го тоа.
Дај му го тоа на советот откако ќе умрам.
Барем ќе кажат дека тоа сум го направил добро. Барем едно нешто.
Сега ќе владееш. Ќе го мразиш тоа повеќе од мене.
Но ќе бидеш добар.
Девојката. Данерис.
Имаше право. Варис, Малопрстиот, брат ми. Сите се безвредни.
Никој не ми кажа "не" освен тебе. Само ти.
Остави ја да живее. Сопри ги. Не е доцна. -Добро.
И син ми. Помогни му, Нед. Направи го подобар од мене.
Ќе направам се да го почитува споменот на тебе. -Споменот?
Кралот Роберт Баратеон. Го уби свиња.
Дај ми сега нешто за болката и остави ме да умрам.
Дајте му афионово млеко.
Се тетеравеше од виното. Ни нареди да отстапиме, но...
Го изневерив. -Никој не можел да го заштити од него самиот.
Се прашувам, сер Баристан, кој му дал на кралот толку вино?
Неговиот штитоносец, од кралскиот мев.
Неговиот штитоносец? Ланистерчето?
Колку вредно момче, се грижело Милоста да не биде жедна.
Се надевам, не се прекорува кутриот.
Неговата Милост се премисли за Данерис Таргариен.
Што и да сте договориле, откажете. Веднаш!
Гавраните веќе одлетаа. Девојката е веројатно веќе мртва.
На пастувот што го јавнува светот не му требаат железни столчиња.
Според пророштвото, пастувот ќе јава на сите краеви на светот.
Светот завршува кај морето. Коњите не можат преку отровната вода.
Земјата не завршува кај морето. Има многу тло зад морето.
Тло каде што јас сум родена.
Не тло, туку земја. -Да, земја.
Во Слободните градови има илјади бродови. Дрвени коњи што...
Доста за дрвени коњи и железни столчиња.
Тоа не е столче, туку...
Трон.
Столче на коешто седи крал
или кралица.
На крал не му треба столче за седење.
Му треба само коњ.
Не може да ми помогнете да сфати? -Дотракијците не брзаат.
Бидете трпелива, калиса. Ќе одите дома. Ви ветувам.
Знам дека брат ми беше будала,
но беше законски наследник на Седумте кралства.
Реков нешто смешно? -Извинете.
Вашиот предок Ајгон Освојувачот не ги освоил кралствата
бидејќи имал право на нив, туку затоа што можел. -И имал аждери.
Да, неколку аждери ја олеснуваат работата. -Не верувате во тоа.
Сте виделе ли аждер? Им верувам на очите и ушите.
Тоа било пред 300 години. Којзнае како било всушност.
Извинете ме. Одам кај капетанот да видам дали има писма за мене.
Одам со вас. -Не мора да се мачите.
Уживајте на пазарот. Ќе ви се придружам набрзо.
Џора Андалски! Пајакот праќа поздрави и честитки.
Кралско помилување. Сега можете дома.
Слатки црни вина!
Имам слатки црни вина од Лис, Волантис и Сеница.
Тирошиски коњак од крушки. Андалска горчлива ракија.
Ќе проба ли калисата?
Имам слатко црно вино од Дорн, моја дамо.
Една голтка и ќе го крстите своето прво дете по мене.
Син ми веќе има име, но ќе го пробам вашето вино. Само голтка.
Госпоѓо, од Вестерос сте?
Имате чест да разговарате со Данерис од Таргариенови,
калисата на луѓето што јаваат и принцезата на Седумте кралства.
Принцезо. -Станете! Уште сакам да го пробам виното.
Ова? Тоа е дорнски оцет недостоен за принцеза.
Имам суво црно од Сеница. Нектар на боговите.
Ќе ви подарам буренце. Како подарок.
Ми правите чест, сер. -Честа е моја.
Во татковината многумина се молат да се вратите.
Се надевам, еден ден ќе ви возвратам. -Спушти го буренцето.
Нешто не е во ред? -Жеден сум. Отвори го.
Виното е за калисата, не за некој како вас. -Отвори го.
Тури. -Би било злосторство да се пие олку јако вино,
а да не се остави да дише. -Направете што ви рече.
Како ќе каже принцезата.
Слатко е, нели? Го мирисате ли овошјето, сер?
Пробајте го и кажете ми дека тоа не е најдоброто вино
што ви го допрело јазикот.
Вие прв.
Јас? Извинете, но јас не сум достоен за оваа берба.
Впрочем, сиромашен е трговецот што си ја пие стоката. -Ќе пиете!
Дојдете.
Дојдовте како разбојници, крадци, силувачи, убијци и грабачи.
Дојдовте сами, во синџири.
Немавте ни пријатели, ни чест.
Дојдовте богати, дојдовте сиромашни.
Некои од вас носат имиња на горди домови,
други носат имиња на копилиња или немаат имиња.
Не е важно. Сето тоа е минато.
Овде, на Ѕидот, сите сме еден дом.
Смееш да изгледаш среќно. Ќе бидеш извидник.
Нели го сакаше тоа? -Сакам да го најдам стрико ми.
Жив е таму некаде. Знам дека е.
Штета што не можам да ти помогнам. Но не сум извидник.
Мене ме чека живот на служител. -Чесно е да си служител.
Не баш. Но има јадење.
Овде почнувате одново.
Човек од Ноќната стража живее за кралството.
Не за крал или кнез, ниту за честа на овој или оној дом,
не за злато или слава или љубов на жена.
Туку за кралството! И за сите луѓе во него!
Сите ја имате научено заклетвата.
Добро размислете пред да ја изговорите.
Казната за дезертерство е смрт.
Вечерва може да ја положите заклетвата. В самрак.
Ги почитува ли некој од вас старите богови? -Јас, господару.
Тогаш, ќе положиш заклетва пред дрвото на срцето како стрико ти.
Да, господару. -Ќе го најдеш суд-дрвото милја северно од Ѕидот.
А, можеби и своите богови. -Господару...
Може и јас да одам? -Зар Тарлиеви ги почитуваат старите богови?
Не, господару. Именуван сум на светлите Седум.
Како и татко ми и татко му.
Тогаш, зошто би се одрекол од боговите на татко ти и домот?
Ноќната стража е сега мојот дом.
А, Седумте никогаш не ме услишале. Може ќе ме чујат старите богови.
Како сакаш, момче.
Секој од вас сместивме во некој ред,
согласно со нашите потреби и вашата вештина.
Халдер, градители. Пип, служители.
Жабец, градители. Грен, извидници.
Семвел, служители. Матар, извидници.
Дареон, служители. Балијан, извидници. Раст, извидници.
Џон, служители. Рансер, градители.
Сите богови нека ве чуваат.
Извидници, по мене! -Градители!
Семвел, ќе ми помагаш во гавранското гнездо и библиотеката.
Пип, ќе му се јавиш на Боуен Марш во кујната.
Лук, оди кај Едноокиот Џо во шталите.
Дареон, те праќаме во Источната стражарница.
Јави се на Боркас кога ќе стигнеш. Без коментари за неговиот нос.
Џон Сноу, Врховниот заповедник Мормонт те побара
за свој личен служител.
Ќе му служам јадења и ќе му носам вода за бањање? -Сигурно.
И ќе го одржуваш огнот. Ќе му менуваш постелнина
и ќе правиш се што ќе побара Врховниот заповедник.
Ме сметате за слуга? -Сметавме дека си човек на Ноќната стража,
но можеби сме се излажале. -Може да си одам? -Ако сакаш.
Џон! Чекај! Не гледаш ли што прават? -Одмазда на сер Алисер.
Ја сакаше и ја доби! Служителите се слуги!
Подобар мечувалец и јавач сум од сите вас. Не е фер! -Фер?
Му пеев на благородник во Желадвор
кога ми рече да му го покажам курот. Го турнав
и рече дека ќе ми ги исечат рацете поради крадење.
Сега сум на крајот на светот и им пеам на старци и гомна како тебе.
Нема да ги видам веќе моите. Нема да бидам во жена. Какво фер?
Нели те фатиле како крадеш сирење за гладната сестра?
На странци ли ќе им кажувам како благородник ми го сакал курот?
Ќе ми испееш една песна, Пип? Сакам да чујам песна.
Слушај ме сега! Старецот е Врховен заповедник на стражата.
Ќе бидеш со него дење и ноќе. Да, ќе му ја чистиш облеката.
Но ќе му ги носиш и писмата, ќе го следиш на состаноците,
ќе му бидеш штитоносец во битките. Се ќе знаеш. И ќе бидеш дел од се.
А, тој те побарал. Сака да те подготви за заповедништво.
Само, отсекогаш сум сакал да бидам извидник.
Јас отсекогаш сум сакал да бидам волшебник.
Што е? Сериозен сум.
Тогаш, ќе останеш и ќе ги кажеш своите зборови со мене?
Кнезу Старк! Момент!
Насамо, ако може.
Ве именувал за заштитник. -Да. -Нејзе и е сеедно.
Дајте ми еден час и ќе ви соберам сто мечеви.
А, што да правам со сто мечеви? -Нападнете!
Вечерва, додека дворецот спие! Да го земеме Џофри од мајка му.
Заштитникот на кралството знае, кралството е на оној со кралот.
Секој момент на одложување и дава време на Керсеј да се подготви.
Додека Роберт умре, ќе биде доцна за нас двајца. -А, Станис?
Да се спасат Седумте кралства и да му се дадат на Станис?
Чудно го штитите кралството! -Станис ви е постар брат.
Не се работи за редот на наследување! Тоа не беше важно
кога се побунивте против Лудиот крал и не е важно сега.
Што е најдобро за кралствата? За луѓето со коишто владееме?
Сите го знаеме Станис. Не вдахновува ни љубов, ни верност.
Тој не е крал. Јас сум!
Станис е заповедник. Има водено луѓе во војна. Двапати!
Ја уништи флотата на Грејџој. -Добар војник е. Како и Роберт.
Кажете ми, уште ли верувате дека добрите војници се добри кралеви?
Нема да ги извалкам последните часови на Роберт со крвопролевање
и влечење исплашени деца од кревет.
Вечерва ќе отпловиш за Аждеркамен.
Ќе му го предадеш ова на Станис Баратеон лично.
Не на неговиот слуга, ниту на заповедникот на стражата,
ниту на жена му.
Само лично на Станис. -Да, господару.
Оди сега.
Кнезу заштитнику.
Кралот нема законски синови.
Џофри и Томен се копилиња на Џејми Ланистер.
Кога ќе умре кралот... -Тронот преоѓа на брат му Станис.
Така изгледа. Само... -Нема само. Тој е законски престолонаследник.
Тоа не менува ништо. -Не може до тронот без вас.
Би било мудро да не му го дадете и да му го дадете на Џофри.
Имате ли ронка чест?
Сега сте Намесник и заштитник на кралството. Целата власт е ваша.
Вие треба само да ја испружите раката и да ја земете.
Смирете се со Ланистерови. Ослободете го Ѓаволчето.
Омажете ја ќерката за Џофри. Имаме време да го откачиме Станис.
А, ако Џофри биде проблем, ќе ја откриеме неговата тајна
и ќе го поставиме кнезот Ренли место него. -Ние?
Ви треба некој да ви помогне со товарот. Ве уверувам
дека мојата цена е скромна. -Предлагате предавство.
Само ако изгубиме.
Велите да се смирам со Ланистерови.
Се обидоа да ми го убијат синот.
Само со непријателите можеме да се смируваме. Затоа е смирување.
Нема да го направам тоа. -Тогаш, Станис и војна. -Нема друг избор.
Тој е наследникот. -Зошто ме викнавте?
Очигледно не за мојата мудрост.
И ветивте на Кетлин дека ќе ми помогнете.
Кралицата има стомина вооружени.
Ќе ми ги совлада стражарите. Ми требаат Златните наметки.
Градската стража има 2000 души и ќе го штити кралскиот мир.
Видете се. Знаете што сакате да сторам и дека мора така.
Но тоа не е чесно, па зборовите ви застануваат во грлото.
Кога кралицата ќе прогласи еден крал, а Намесникот друг,
чиј мир ќе го штитат Златните наметки? Кого ќе слушаат?
Оној што ги плаќа.
Чујте ги моите зборови и бидете сведоци на мојата заклетва.
Ноќта паѓа, а мојата стража почнува сега.
Нема да заврши до мојата смрт.
Нема да земам жена, ни да имам земја, ни да бидам татко.
Нема да носам круна, ниту ќе извојувам слава.
Ќе живеам и ќе умрам на своето место.
Јас сум мечот во темнината. Јас сум набљудувачот на ѕидовите.
Јас сум штитот што го штити кралството на луѓето.
Ги заветувам својот живот и чест на Ноќната стража,
оваа ноќ и сите ноќи што следат.
Клекнавте како момчиња.
Сега станете како мажи на Ноќната стража!
Браво!
Што носи? -Дојди, Духу! Донеси!
Богови, смилувајте се!
Што ќе му направите?
Кога ќе јавне каласарата, ќе го врзат за седло
и ќе мора да трча по коњот колку што може. -А, кога ќе падне?
Имам видено еден што издржа девет милји.
Кралот Роберт сака да ме убие. -Овој беше прв, но не и последен.
Мислев дека ќе ме остави на мир по смртта на брат ми.
Никогаш нема да ве остави на мир.
И двајцата ќе ве следи до најтемниот Ашаи.
Ако отпловите до Базилисовите Острови,
неговите шпиони ќе му кажат. Нема да престане да ве лови.
Вие сте последната од Таргариенови.
Син ви ќе има таргариенска крв и 40.000 јавачи зад себе.
Нема да го добие син ми. -Нема да ве добие ни вас, калиса.
Месечино на мојот живот. Повредена ли си?
Џора Андалски, чув што си направил.
Избери кој било коњ и твој е.
Ти го давам тој подарок.
А, на син ми, пастувот што ќе го јавне светот,
исто му ветувам подарок.
Ќе му дадам железно столче на коешто седел таткото на мајка му!
Ќе му ги дадам Седумте кралства!
Јас, Дрого, ќе го направам тоа!
Ќе ја одведам каласарата на запад, каде што завршува светот,
и ќе јаваме на дрвени коњи преку црната солена вода
како што ниеден Кал не направил порано.
Ќе ги убијам луѓето во железо и ќе им ги срушам камените куќи!
Ќе им ги силувам жените, ќе им ги земам децата за робови
и ќе ги донесам нивните скршени богови во Вас Дотрак!
На тоа се колнам јас, Дрого, синот на Барбо.
Се колнам пред Мајката на сите планини, ѕвездите ми се сведоци.
Додека ѕвездите гледаат како сведоци!
Кнезу Старк!
Во ред е, пуштете го.
Кнезу, кралот Џофри и регентката ве бараат кај Тронот.
Кралот Џофри? -Кралот Роберт е мртов.
Боговите да му дадат вечен мир.
Се е подготвено. Градската стража е ваша. -Добро.
Ќе ни се придружи ли кнезот Ренли?
За жал, кнезот Ренли го напушти градот.
Еден час пред зори пројавал низ старите градски порти
со сер Лорас Тирел и педесетина стражари.
Последен пат се видени како галопираат на југ.
Зад вас сме, кнезу Старк.
Поздравете ја сите неговата Милост,
Џофри од домовите на Баратеон и Ланистер, прв од своето име,
кралот на Андал и на Првите луѓе, господарот на Седумте кралства
и заштитникот на кралството.
Му наредувам на советот да изврши подготовки за крунисувањето.
Сакам да се крунисам за две недели.
Денес ќе примам заклетви за верност од моите советници.
Сер Баристан, никој од присутните не се сомнева во вашата чест.
Печат на кралот Роберт. Недопрен е.
Со ова Едард Старк се прогласува за заштитник на кралството
да владее како регент додека наследникот не стане полнолетен.
Може да го видам тоа писмо, сер Баристан?
Заштитник на кралството?
Ова требаше да ви биде штитот, кнезу Старк? Парче хартија?
Тоа беа кралски зборови. -Сега имаме нов крал.
Кнезу Едард, последниот пат ми понудивте совет.
Ќе ви ја возвратам услугата.
Свиткајте го коленото, кнезу.
Свиткајте го коленото и заколнете се на верност на син ми
и ќе ви дадеме да отидете во пустелијата што ја викате дом.
Син ви нема право на престолот. -Лажго!
Се осудувате со сопствените зборови, кнезу Старк.
Сер Баристан, фатете го предавникот.
Сер Баристан е добар и верен човек. Не повредувајте го.
Мислите дека стои сам?
Убијте го! Убијте ги сите, ви наредувам!
Заповеднику, одведете ги кралицата и нејзините деца в затвор.
Одведете ги до одаите и задржете ги таму под стража.
Градска стражо!
Не сакам крвопролевање.
Кажете им на луѓето да ги спуштат мечевите и никој нема да умре.
Сега!
Ве предупредив да не ми верувате.
Превод: Александар Зафировски