WYSTĘPUJĄ
GRA O TRON
Masz się stawić przed królewskim sądem,
by odpowiedzieć za zbrodnie Góry.
Albo zostaniesz ogłoszony nieprzyjacielem korony.
Biedny Stark. Odważny, lecz mało przewidujący.
Atakując go postąpiłeś głupio.
A Lannisterowie nie postępują jak głupcy.
Powiesz coś mądrego?
Spróbuj.
Catelyn Stark porwała Tyriona.
- Czemu on wciąż żyje? - Tyrion?
Ned Stark.
Nie zdążyłem go zabić. Wtrącił się nasz człowiek.
Czemu nadal żyje?
- Nie chciałem stracić honoru. - Honoru?
Za bardzo przejmujesz się zdaniem innych.
Nie dbam o zdanie innych.
- Chcesz, żeby tak myślano. - Naprawdę nie dbam.
Nie przeszkadza ci, że nazywają cię Królobójcą?
Oczywiście, że przeszkadza.
Lwy nie przejmują się tym, co myślą owce.
Szczęściem twa próżność równoważy brak rozwagi.
Dam ci połowę naszych sił. 30 tys. ludzi.
Powiedziesz ich w rodzinne strony Catelyn
i przypomnisz Tullym, że Lannisterowie płacą swe długi.
Nie wiedziałem, że tak cenisz życie Tyriona.
Jest Lannisterem.
Najnędzniejszym z rodu, ale zawsze.
Im dłużej pozostaje w niewoli,
tym bardziej cierpi nasza godność.
- Czyżby lew bał się opinii owiec? - To nie opinia, lecz fakt.
Kogo można bezkarnie chwytać i przetrzymywać,
tego nie trzeba się bać.
Twoja matka nie żyje. Wkrótce i ja umrę.
I ty, twój brat i twoja siostra, nawet dzieci.
Wszyscy skończymy martwi, w ziemi.
Liczy się tylko dobre imię rodu.
Bo tylko ród przetrwa.
Nie twoja sława, twój honor,
jedynie twój ród.
Pojmujesz?
Takich jak ty jest niewielu.
Należysz do najpotężniejszego rodu w królestwie.
I jesteś młody.
Jaki użytek z tego zrobiłeś?
Byłeś chłopcem na posyłki dwóch królów.
Szaleńca i pijaka.
Wkrótce rozstrzygnie się los naszego rodu.
Albo damy początek dynastii, która przetrwa wieki,
albo znikniemy, jak Targaryenowie.
Musisz stać się synem, którego potrzebuję.
Nie za rok, nie jutro.
Teraz.
Cierpisz.
Bywałem już ranny.
Wróć do domu.
Południe ci nie służy.
Znam prawdę, która kosztowała Jona Arryna życie.
Naprawdę?
Poprosiłeś mnie tu, by bawić zagadkami?
Robił to wcześniej?
Jaime by go zabił.
- Mój brat jest od niego lepszy. - Twój brat czy kochanek?
Targaryenowie przez 300 lat żenili się między sobą.
My nie jesteśmy zwykłym rodzeństwem.
Dzieliliśmy łono.
Razem przyszliśmy na świat i razem żyjemy.
Mój syn was zobaczył.
- Kochasz dzieci? - Całym sercem.
- Ja swoje też. - Bo są Jaime'a.
Dzięki Bogom.
Pijanego Roberta, gdy przypadkiem trafi do łoża, zaspokajam inaczej.
- Rano nic nie pamięta. - Zawsze nim gardziłaś.
Gardziłam? Ja go ubóstwiałam.
Śniły o nim wszystkie niewiasty w królestwie, a on był mój.
Gdy zobaczyłam go w sepcie Baleora,
szczupłego, zwycięskiego, byłam najszczęśliwsza na świecie.
W nocy wlazł na mnie, pijany, i zrobił to, co mógł, czyli niewiele.
Po czym szepnął: "Lyanno!".
Twoja siostra była martwa, ale kochał ją bardziej niż mnie.
Gdy wróci z polowania, powiem mu prawdę.
Do tego czasu musisz uciec. Z dziećmi.
Nie chcę mieć na rękach waszej krwi.
Uciekaj najdalej, jak zdołasz, z ludźmi, których zdołasz zebrać.
Bo gdziekolwiek się udasz,
ścigać cię będzie gniew Roberta.
A co z moim gniewem? Mogłeś wtedy zasiąść na tronie.
Jaime opowiedział mi o upadku stolicy.
Siedział na tronie, a ty zmusiłeś go, by zszedł.
Wystarczyło zająć jego miejsce.
Popełniłeś błąd.
Wiele razy się myliłem, ale nie tamtego dnia.
Nie masz racji.
W grze o tron wygrywa się, albo umiera.
Innego wyjścia nie ma.
Nie, nie, nie, nie.
Tego nauczyli cię na Północy?
I ciebie, skądkolwiek jesteś?
Te jęki budzą jedynie śmiech.
Pojęłyście choć słowo z tego, co mówiłem?
Tak, panie.
Zacznijmy od początku.
Ty będziesz mężczyzną, a ty kobietą.
Do roboty!
Powoli.
Nie oszukacie ich. Dobrze wiedzą, komu płacą.
Wiedzą, że udajecie.
Wy macie sprawić, by o tym zapomnieli.
Do tego trzeba czasu.
Nie wolno wam się śpieszyć.
Dalej.
Powoli.
Wygrywa, choć tego nie chcesz.
Zaczynasz odczuwać przyjemność.
A on chce ci uwierzyć.
Jego kutas daje mu przyjemność, to i tobie powinien.
Wie, że jest lepszy od innych.
Zawsze o tym wiedział, a teraz ma na to dowód.
Jest tak dobry,
że wydobył z ciebie emocje, o których istnieniu nie wiedziałaś.
Odmienił naturę kurwy.
Dołącz do nas, panie.
Czekam na inną.
Czego oczy nie widzą...
Głupie powiedzenie.
To, czego nie widzimy, zwykle nas zabija.
Musi być piękna.
Nie. Ale wywodzi się ze znamienitego rodu.
Mój pan jest zakochany?
Od lat. Odkąd sięgam pamięcią.
Teraz dupa.
Ona też mnie kocha.
Byłem jej małym powiernikiem, towarzyszem zabaw.
Mnie mogła powiedzieć wszystko.
Mówiła o koniach, które kochała,
o zamku, w którym chciała żyć,
o mężczyźnie, którego chciała poślubić.
Z Północy.
O szczęce jak kowadło.
Wyzwałem go na pojedynek. W księgach wszyscy to robią.
I potem mały bohater tryumfuje nad wielkim łotrem.
Moja ukochana nawet nie pozwoliła mnie zabić.
To tylko chłopiec. - powiedziała. Nie rób mu krzywdy.
Zostawił mi wielką bliznę i zabrał ukochaną.
Jest jego żoną?
Nie. Dał się zabić jeszcze przed ślubem.
Ona wyszła za jego brata, równie imponującego osła.
Kocha go, niestety.
Rozumiem ją.
Kto może się z nim równać? Jest taki...
Dobrze.
Wiecie, czego nauczył mnie przegrany pojedynek?
Że walcząc otwarcie nie wygram. Bo to nie moja gra.
Nie moje zasady.
Nie mogę więc grać. Muszę oszukiwać.
Tyle wiem.
Taki już jestem.
A tylko znając prawdę o sobie, można osiągnąć to, co się chce.
A czego chcesz, panie?
Wszystkiego, moja droga.
Wszystkiego, co można mieć.
Umyjcie się. Obie dziś pracujecie.
Miałaś wyjątkowe szczęście.
Na moich wyspach nie litują się nad zbrodniarzami.
Gdybyś tam zaatakowała młodego lorda,
poranny przypływ zastałby cię na plaży.
Dłonie i stopy miałabyś przykute.
Woda byłaby coraz bliżej.
Widziałabyś zbliżającą się śmierć.
Skąd jesteś?
Z Żelaznych Wysp.
To daleko?
Nie słyszałaś o nich?
Ty też nie słyszałeś o miejscu, z którego pochodzę.
Ty też nie słyszałeś, lordzie.
Nie jesteś już w dziczy.
U nas do lepszych od siebie zwraca się z należnymi im tytułami.
Czyli jak?
Lordzie.
Dlaczego?
Jak to?
Moim ojcem jest Balon Greyjoy, lord Żelaznych Wysp.
To on, a ty?
Albo on jest lordem, albo ty.
- Będę nim, gdy już... - Ale nie jesteś.
Nie...
Kpisz sobie ze mnie?
Próbuję zrozumieć Południowców.
- Nie jestem Południowcem. - Mieszkasz na południe od Muru.
Dla mnie jesteś.
A ty jesteś impertynencką zdzirą.
Może, lordzie.
Nie wiem, co to znaczy.
Impertynencka, czyli niegrzeczna.
Krnąbrna.
Zdjąć ci łańcuch?
Theonie!
Dama jest naszym gościem.
Raczej jeńcem.
Zapomniałeś, skąd sam się tu wziąłeś?
Następnym razem może mnie nie być w pobliżu.
Przywykłam do gorszych.
Takich, którzy zjedliby go na śniadanie i wypluli kości.
Dlaczego tu zostałaś?
Nie chciałam.
Uciekałam na południe.
Najdalej, jak to możliwe.
- Żeby zdążyć przed długą nocą. - Dlaczego? Czego się boisz?
Niektóre istoty za dnia śpią, a w nocy polują.
- Sowy, cieniokoty? - Nie je mam na myśli.
Istoty, o których mówisz,
odeszły tysiące lat temu.
Nie odeszły.
Zasnęły.
A teraz już nie śpią.
Tęsknię za dziewczętami.
Nie za rozmowami, bo ich unikają,
ale za patrzeniem na nie. Słuchaniem chichotów.
Tobie ich nie brak?
Jeźdźcy! Musimy zadąć w róg. Szybko!
Dlaczego jest sam?
Jeden sygnał na powrót strażnika, dwa na Dzikich,
- trzy... - To nie jeździec.
To koń Benjena!
Gdzie mój wuj?
Ned!
To Robert! Polowaliśmy. Wyskoczył na nas odyniec...
Za mało spędzałem z tobą czasu.
Nie pokazałem ci, jak być mężczyzną.
Nie nadaję się na ojca.
Idź. Nie chcesz na to patrzeć.
Moja wina.
Za dużo wypiłem. Chybiłem go.
Śmierdzi.
Śmierdzi trupem.
Znam ten zapach.
Odpłaciłem bydlakowi.
Wbiłem mu nóż w łeb, spytaj, jeśli nie wierzysz.
Niech to będzie najwspanialsza stypa w historii królestwa.
Niech każdy spróbuje dzika, który mnie zabił.
Zostawcie nas. Chcę porozmawiać z Nedem.
- Robercie... - Wynoście się!
Przeklęty głupcze!
Papier i inkaust są na stole. Zapisuj moje słowa.
Ja, Robert Baratheon,
Pierwszy... wpisz te wszystkie cholerne tytuły...
Nakazuję, by Eddard z rodu Starków, twoje tytuły...
po mojej śmierci
objął rządy jako Lord Regent i Obrońca Królestwa.
By władał za mnie, dopóki mój syn, Joffrey, nie osiągnie pełnoletności.
Daj.
Oddaj to radzie... po mojej śmierci.
Przynajmniej to jedno zrobiłem właściwie.
Teraz ty będziesz władał.
Znienawidzisz to bardziej niż ja.
Ale poradzisz sobie lepiej.
Dziewczyna...
Daenerys...
Miałeś rację,
w przeciwieństwie do Varysa, Littlefingera i mojego brata.
Tylko ty potrafiłeś mi odmówić.
Nikt inny.
Pozwól jej żyć. Powstrzymaj ich, jeśli nie jest za późno.
Tak zrobię.
I mój syn.
Pomóż mu.
Niech będzie lepszy ode mnie.
Zrobię, co w mojej mocy, by uczcić pamięć o tobie.
Pamięć o mnie?
Król Robert Baratheon,
zaszlachtowany przez świnię.
Daj mi coś na ból i pozwól umrzeć.
Dajcie mu mleko makowe.
Chwiał się od wypitego wina.
Kazał nam się odsunąć.
Zawiodłem.
Nie mogłeś uchronić go przed nim samym.
Ser Barristanie, kto podał królowi wino?
Jego giermek, z królewskiego bukłaka.
Giermek? Lannister?
Biedak robił, co mógł, żeby król miał co pić.
Mam nadzieję, że nie czuje się winny.
Jego Miłość zmienił zdanie odnośnie Daenerys Targaryen.
Cokolwiek zaplanowałeś, zrezygnuj z tych planów. Teraz.
Ptaszki już wyfrunęły.
Dziewczyna zapewne już nie żyje.
Rumak, który przemierzy świat nie potrzebuje żelaznych stołków.
Zgodnie z przepowiednią dotrze na kraniec ziemi.
Ziemia kończy się czarną, słoną wodą.
Trującą dla koni.
Wcale się nie kończy.
W tej wodzie jest też piach. Gdzie się urodziłam.
Nie mówi się piach, tylko ziemia.
Masz rację.
W Wolnych Miastach są statki. Drewniane konie.
Nie mówmy o żelaznych stołkach i drewnianych koniach.
To nie stołek.
To... tron.
Tron?
Stołek, na którym zasiada khal.
Albo... khaleesi.
Khalowie nie potrzebują stołków. Jedynie koni.
Jak mam sprawić, by zrozumiał?
Dothrakowie robią to, co chcą i kiedy chcą. Cierpliwości.
Wrócimy do domu. Obiecuję.
Mój brat był głupcem, ale i prawowitym władcą Westeros.
Co cię śmieszy?
Twój przodek, Aegon Zdobywca, nie miał praw do tronu,
tylko je sobie wywalczył.
Miał smoki.
To znacznie ułatwiłoby sprawę.
- Nie wierzysz w smoki? - Widziałaś jakiegoś?
Ja wierzę w to co widzę i słyszę.
Kto wie, co naprawdę zdarzyło się 300 lat temu?
Wybacz mi. Poszukam kapitana. Może ma dla mnie listy.
- Pójdę z tobą. - Nie trzeba.
Kontynuuj wycieczkę. Wkrótce wrócę.
Jorahu z Andalów.
Pająk przesyła pozdrowienia i gratulacje.
Ułaskawienie. Możesz wracać do domu.
Wina, wina czerwone!
Słodkie wina czerwone z Lys, Volantis i Arbor!
Gruszkowa brandy, cierpka andalska! Tylko u mnie!
Skosztujesz, khaleesi?
Mam słodkie wino z Dorne.
Jeden łyk, a w nagrodę dasz swojemu synowi moje imię.
Mój syn ma imię, ale chętnie spróbuję twego letniego wina.
Pochodzisz z Westeros, pani?
Stoisz przed Daenerys Targaryen.
Khaleesi Dothraków i księżniczką Siedmiu Królestw.
- Pani. - Wstań.
- Dasz mi spróbować? - Tego?
Pomyje z Dorne niegodne księżniczki.
Mam wino z Arbor.
Boski napitek.
Dam ci beczkę. W prezencie!
Dziękuję.
To ja ci dziękuję, pani.
- Wielu modli się o twój powrót. - Kiedyś odpłacę ci za twą dobroć.
Odstaw beczkę.
- Co się stało? - Jestem spragniony. Otwórz.
To wino dla khaleesi.
Otwórz.
Nalej.
Tak dobre wino musi pooddychać.
Zrób, co mówi.
Oczywiście.
Czujesz, panie?
Owoce.
Spróbuj. Powiedz, czy to nie najlepsze wino, jakie piłeś.
Ty pierwszy.
Ja?
Nie jestem godzien.
Poza tym z zasady nie kosztuję własnych towarów.
Tego skosztujesz.
Chodźmy.
Przybyliście tu jako banici.
Kłusownicy, gwałciciele,
mordercy i złodzieje.
Samotnie, często w łańcuchach.
Nie mieliście ani przyjaciół, ani honoru.
Niektórzy z was bogaci, inni biedni.
Jesteście potomkami znamienitych rodów,
bękartami, lub sierotami.
To już nieważne.
To wszystko przeszłość.
Tu, na Murze,
mamy jeden ród.
Udawaj zadowolonego. Będziesz strażnikiem.
Nie tego chciałeś?
Teraz chcę znaleźć wuja.
On żyje. Wiem to.
Chciałbym ci pomóc, ale żaden ze mnie strażnik.
Będę zarządcą.
To wielki zaszczyt.
Nie taki wielki. Ale przynajmniej nas karmią.
Tu zaczniecie od nowa.
Brat z Nocnej Straży
żyje dla królestwa.
Nie dla króla, czy lorda,
nie dla honoru wielkiego rodu,
nie dla złota czy sławy,
nie dla kobiety,
lecz dla królestwa
i jego mieszkańców.
Znacie słowa przysięgi.
Wypowiadajcie je z rozwagą.
Karą za dezercję jest śmierć.
Przysięgę złożycie tutaj, o zmierzchu.
Kto czci dawnych bogów?
Ja, lordzie.
Chcesz przysięgać przed drzewem sercem?
Tak.
Znajdziesz je milę na północ od Muru.
Może będą tam też twoi bogowie.
Lordzie, ja również chcę jechać.
- Ród Tarlych czci dawnych bogów? - Nie, panie.
Imię otrzymałem w sepcie, jak mój ojciec i dziad.
Dlaczego chcesz porzucić wiarę ojców?
Należę do Nocnej Straży.
Siedmiu nie odpowiedziało na moje modły.
Może dawni bogowie to zrobią.
Twoja wola.
Każdy z was trafi tam,
gdzie go potrzebują,
i gdzie się nadaje.
Halder do budowniczych.
Pyp do zarządców.
Ropucha do budowniczych, Grenn do zwiadowców,
Samwell do zarządców,
Matthar do zwiadowców, Dareon do zarządców,
Balian do zwiadowców, Rast do zwiadowców,
Jon do zarządców...
Niech was strzegą bogowie.
Strażnicy za mną!
Budowniczowie!
Samwellu, zajmiesz się klatkami i biblioteką.
Pyp ma pomagać Bowenowi w kuchni.
Luke znajdzie zatrudnienie w stajniach.
Daeronie, ty pojedziesz do Wschodniej Strażnicy.
Po przybyciu pokaż się Borcasowi,
lecz nie waż się żartować z jego nosa.
Jonie Snow, Lord Dowódca poprosił, byś był jego zarządcą.
Mam mu podawać posiłki i nosić wodę na kąpiel?
Oczywiście. A także palić w kominku,
codziennie zmieniać pościel
i robić wszystko, czego od ciebie zażąda.
- Macie mnie za służącego? - Za brata z Nocnej Straży.
Czyżbyśmy się mylili?
- Mogę odejść? - Oczywiście.
Zaczekaj!
- Nie rozumiesz? - Ser Alliser się zemścił.
Zrobił, co zapowiadał. Zarządcy są służącymi!
Najlepiej walczę i jeżdżę konno.
- To niesprawiedliwe! - Czyżby?
Śpiewałem dla lorda, kiedy położył mi rękę na nodze
i kazał pokazać kutasa.
Odepchnąłem go, a on oskarżył mnie o kradzież.
I tak trafiłem na koniec świata, pomiędzy starców i gówniarzy.
Nigdy już nie ujrzę rodziny. Nigdy nie posmakuję kobiety.
- To jest sprawiedliwe? - Myślałem, że ukradłeś ser
dla głodującej siostry.
Miałem się przyznać obcym, że lord chciał mnie złapać za kuśkę?
Zaśpiewasz mi coś?
Bardzo cię proszę.
Posłuchaj.
Mormont to Lord Dowódca Nocnej Straży.
Nie odstąpisz go na krok. Co z tego, że będziesz mu czyścić ubrania?
Będziesz też pisać listy, brać udział w spotkaniach,
jeździć z nim do bitwy. Będziesz wiedział wszystko.
Sam o ciebie poprosił!
Szykuje sobie następcę!
Ale ja... chciałem być zwiadowcą.
A ja czarodziejem.
Co?
Pojedziesz złożyć ze mną przysięgę?
Lordzie Stark! Pozwól na słowo.
Na osobności.
Mianował cię Obrońcą Królestwa?
Tak.
To nie wystarczy. Daj mi godzinę, a przyprowadzę ci sto mieczy.
Po co mi one?
Żaby uderzyć! W nocy, dopóki zamek śpi!
Musimy odebrać Joffreya matce.
Ten, kto ma króla, sprawuję władzę w królestwie.
Im dłużej zwlekasz, tym więcej czasu ma Cersei.
Gdy Robert umrze, nic już nie osiągniemy.
A Stannis?
Chcesz ocalić królestwo przed Cersei dając je Stannisowi?
Dziwny z ciebie Obrońca.
- Jest od ciebie starszy. - Zapomnij o sukcesji!
Tak, jak zrobiłeś to buntując się przeciw Aerysowi.
Co będzie lepsze dla królestwa? Dla ludzi, którymi władamy?
Dobrze znasz Stannisa.
Nie wie co to lojalność, miłość.
On nie jest królem.
Ja nim jestem.
Stannis jest dowódcą.
Dwukrotnie wiódł ludzi na wojnę.
- Zniszczył flotę Balona. - Umie walczyć, jak Robert.
Nadal wierzysz, że dobry żołnierz może być dobrym królem?
Nie znieważę Roberta przelewając krew w jego zamku
czy porywając przerażonych chłopców.
Wieczorem popłyniesz na Smoczą Skałę i oddasz to pismo Stannisowi.
Nie jego zarządcy, nie kapitanowi straży,
nie żonie Stannisa.
Jemu osobiście.
Jak każesz, panie.
Zostaw nas.
Lordzie Protektorze.
Robert nie ma prawowitego syna.
Joffrey i Tommen to bękarty Jaime'a.
Gdy król umrze...
Tron obejmie jego brat, lord Stannis.
Na to wygląda.
- Ale... - Żadnego "ale"!
Stannis jest prawowitym następcą.
Bez ciebie nie zasiądzie na tronie. Roztropniej będzie poprzeć Joffreya.
Czy ty nie masz honoru?
Jesteś Królewskim Namiestnikiem i Obrońcą Królestwa.
Władza należy do ciebie. Musisz tylko...
sięgnąć po nią. Zawrzyj pokój z Lannisterami.
Wypuść Krasnala, wydaj córkę za Joffreya.
Stannisa zawsze zdążymy się pozbyć,
a jeśli Joffrey zacznie sprawiać kłopoty
wyjawimy jego tajemnicę i koronujemy Renly'ego.
- My? - Sam nie udźwigniesz brzemienia.
Nie zażądam wiele.
To oznacza zdradę.
Tylko jeśli przegramy.
Zawrzeć pokój z Lannisterami?
Którzy chcieli zabić mi syna?
Pokój zawiera się z wrogami.
Na tym polega koncept.
Nie.
- Nie zrobię tego. - Wolisz Stannisa i wojnę?
Nie mam wyboru.
- On jest następcą. - Dlaczego mnie wezwałeś?
Nie dla moich rad, to jasne.
Obiecałeś mi pomóc. Królowa ma 12 rycerzy i setkę zbrojnych.
Dość, by pokonać niedobitki moich ludzi.
Potrzebne mi Złote Płaszcze.
Miejska Straż ma 2 tys. ludzi, którzy przysięgali bronić pokoju.
Spójrz na siebie.
Wiesz, o co poprosić i wiesz, co trzeba zrobić,
ale to sprzeczne z honorem, więc słowa więzną ci w gardle.
Królowa obwoła królem Joffreya, a ty Stannisa.
Za kim opowiedzą się Złote Płaszcze?
Za kim pójdą?
Za tym, kto zapłaci.
Wysłuchajcie mych słów i przyjmijcie moją przysięgę.
Nadciąga noc, zaczyna się moja warta.
Nie skończy się aż do samej śmierci.
Nie wezmę żony, nie przyjmę ziemi, nie spłodzę dzieci.
Nie będę walczyć ani o koronę, ani o chwałę.
Będę żyć i umrę na posterunku.
Jestem mieczem w ciemności.
Jestem Strażnikiem na Murze.
Jestem tarczą, która chroni królestwo ludzi.
Moje życie i mój honor należą do Nocnej Straży.
Na tę noc i wszystkie, które nadejdą.
Klęknęliście jako chłopcy. Wstańcie jako bracia.
- Co on ma w pysku? - Chodź, Duch. Pokaż.
Na bogów!
Co z nim zrobią?
Gdy ruszymy, wezmą go na smycz
i każą biec za koniem, dopóki zdoła.
A jeśli się potknie?
Niektórzy biegną i 9 mil.
- Król Robert chce mnie zabić. - Nie poprzestanie na jednej próbie.
Myślałam, że po śmierci Viserysa zostawi mnie w spokoju.
Nigdy tego nie zrobi.
Jego zabójcy podążą za tobą do Asshai,
jego szpiedzy nie opuszczą cię nawet na chwilę.
Nigdy nie przerwie polowania.
Jesteś Targaryenem. Ostatnim z rodu.
A twój syn będzie mieć na rozkazy 40 tys. jeźdźców.
Jego nie zabije.
Ciebie również nie.
Księżycu mojego życia!
Nic ci się nie stało?
Jorahu z Andalów, słyszałem, czego dokonałeś.
Wybierz konia, którego zechcesz. Będzie twój.
To mój dar dla ciebie.
Mój syn, rumak, który przemierzy świat,
również otrzyma ode mnie dar.
Dam mu żelazny stołek,
na którym zasiadał ojciec jego matki.
Dam mu Siedem Królestw.
Tak przysięgam ja, Drogo.
Powiodę khalasar na zachód, gdzie kończy się świat
i na drewnianych koniach pojadę przez słoną wodę.
Jako pierwszy z khalów!
I zabiję wojowników w żelaznych ubraniach
i zburzę ich murowane domy!
Zgwałcę ich kobiety!
Zniewolę ich dzieci.
A ich pokonanych bogów przywiozę do Vaes Dothrak.
To wam przysięgam!
Ja, Drogo, syn Bharbo.
Przysięgam przed Matką Gór a moimi świadkami są gwiazdy!
Biorę je na świadków!
Lordzie Stark!
Spokojnie. Przepuśćcie go.
Król Joffrey i Królowa Regentka wzywają cię do sali tronowej.
Król?
Król Robert umarł. Bogowie dali mu odejść.
Udało się. Miejska Straż jest twoja.
Dobrze. Czy lord Renly nas poprze?
Obawiam się, że lord Renly opuścił miasto.
Odjechał jeszcze przed świtem,
z ser Lorasem Tyrellem i 50 ludźmi.
Oddalił się na południe, w pośpiechu.
Możesz na nas liczyć, lordzie Stark.
Pokłońcie się Joffreyowi z rodów Baratheonów i Lannisterów,
królowi Andalów i Pierwszych Ludzi,
władcy Siedmiu Królestw i Obrońcy Królestwa.
Niech rada zajmie się przygotowaniami do koronacji.
Macie dwa tygodnie.
Teraz przyjmę hołdy lenne od członków małej rady.
Ser Barristanie, twojego honoru nikt nie waży się kwestionować.
Pieczęć Roberta. Nienaruszona.
Lord Stark ma rządzić jako Obrońca i Regent Królestwa,
aż prawowity następca Roberta osiągnie pełnoletność.
Mogę zobaczyć edykt?
Obrońca Królestwa?
To twoja tarcza, lordzie?
Kawałek papieru?
To słowa króla.
Mamy nowego władcę.
Podczas ostatniej rozmowy udzieliłeś mi rady.
Odwdzięczę się tym samym.
Zegnij kolano i złóż hołd memu synowi,
a pozwolimy ci dożyć swych dni na pustkowiu, które zwiesz domem.
Twój syn nie ma prawa do tronu.
- Kłamca! - Wydałeś na siebie wyrok.
Odbierz mu miecz, ser Barristanie.
Ser Barristan jest wierny kornie. Zostawcie go!
Ser Barristan nie jest sam.
Zabijcie ich! Rozkazuję wam!
Dowódco!
Proszę pojmać królową oraz jej dzieci, odprowadzić do komnat
- i trzymać pod strażą. - Strażnicy!
Nie chcę jatki.
Każ swoim ludziom odłożyć miecze. Nikt nie musi ginąć.
Teraz!
Ostrzegałem, żebyś mi nie ufał.
Tekst: Wojtek Stybliński