ИГРА НА ТРОНОВИ
Лево високо, лево ниско.
Десно ниско. Исчекор!
Ако скршите нешто, септа ќе ме убие...
Сестра ви знае дека си одиме. Како можела да заборави... -Знае.
Секое утро е со учителот по танц. Секогаш се враќа целата модра.
Трапава е. -Тишина!
Врати се во соба и заклучи се! Не отварај на непознати!
Што се случува? -Направи што ти реков! Трчај!
Десно!
Сега си мртва! -Рече "десно", но нападна одлево.
И сега си мртва. -Само зашто излажа. -Мојот јазик излажа.
Но моите очи ја врескаа вистината.
Ти не ја виде. -Ја видов!
Гледав... -Да гледаш не е исто што и да виѓаваш, мртва девојко.
Вистински да видиш. Тоа е суштината на мечувањето.
Арија Старк, дојдете со нас, татко ви ве бара.
Зошто кнезот Едард праќа луѓе на Ланистер, а не свои?
Глеј си работа, учителу по танц! Ова не е твоја работа.
Татко ми не би ве пратил вас.
Не морам да дојдам ако не сакам.
Фатете ја! -Мажи ли сте или змии? Се заканувате на дете?
Истави ми се, човече.
Јас сум Сирио Форел. -Странско копиле!
А, ти ќе ми се обраќаш со повеќе почит.
Убијте го Бравосиецот! Фатете го девојчето.
Арија, чедо, завршивме со танцот денес. Оди кај татко ти.
Глупаци едни! -Оди, Арија. -Дојди со мене!
Бегај! -Првиот меч на Бравос не бега.
Што му велиме на богот на смртта?
Не денес.
Оди.
Не денес.
Подалеку од мене!
Ќе му кажам на татко ми! Ќе и кажам на кралицата.
Што мислиш, кој ме прати?
Иглата!
Ене ја. -Што сакаш ти? -Тебе, волчице. Дојди.
Остави ме! Татко ми е кнез. Ќе те награди.
Таа ќе ме награди. Кралицата!
Бегај!
Кнезу Старк, сигурно сте жеден.
Варис? -Се колнам дека не е отруена.
Зошто никој никогаш не му верува на евнухот?
Немојте така, кнезу. На ваше место би ја чувал.
Овде најмногу се умира од жед.
Што е со моите ќерки? -Изгледа, помалата избегала.
Дури ни моите мали птици не можат да ја најдат. -А, Санса?
Уште е свршена со Џофри. Керсеј ќе ја држи близу до себе.
Другите од вашата придружба се мртви, за жал. Не сакам крв.
Гледаше како ги колат и не направи ништо.
И би го повторил тоа.
Немав ни оружје, ни оклоп, и бев опкружен со Ланистери.
Кога ќе ме погледнете, гледате ли јунак?
Каква лудост ве натера да и кажете
на кралицата дека знаете за Џофри?
Лудоста на милоста.
За да може да ги спаси децата. -Деца. Секогаш страдаат невините.
Виното не го уби Роберт. Ниту вепарот.
Виното го забавило, а вепарот го распарал.
Но вашата милост го уби кралот.
Претпоставувам, знаете дека сте мртов човек, кнезу Едард?
Кралицата не може да ме убие. Кет го држи нејзиниот брат.
Погрешен брат, за жал. А и останала без него.
Жена ви дозволила да и избега Ѓаволчето.
Ако е така, заколете ме сега и завршете ја работата.
Не денес, кнезу.
Кажи ми нешто, Варис. Кому всушност му служиш?
На кралството, кнезу. Мора некој.
Тоа е Отор. Несомнено.
Другиот е Џејфер Флауерс, но без раката што ја одгриза волкот.
Има ли траги од Бенџен или останатите?
Само овие двајца, господару. Би рекол дека долго се мртви.
Мирисот.
Кој мирис?
Го нема. Ако се долго мртви, нели треба да се распаѓаат?
Би требало да ги изгориме. -Сноу не греши.
Огнот е добар за нив. Тоа е начинот на дивјаците.
Сакам првин да ги прегледа стопанот Ејмон.
Можеби си кукавица, Тарли, но не си глупав.
Однесете ги внатре. -Го чувте!
Врховен заповеднику, стопанот Ејмон ве чека во своите одаи.
Гавран од Кралебран. -Мрдајте, момци!
Донеси ми рог пиво, Сноу. Тури си и себеси.
Кралот е мртов.
Има ли вести за татко ми? -Седни.
Кнезот Старк е обвинет за предавство.
Велат дека ковал заговор со браќата на Роберт
да му го земат престолот на принцот Џофри.
Се надевам, не мислиш да направиш нешто глупаво.
Твојата должност е сега овде. -Моите сестри се во Кралебран.
Сигурен сум дека ќе бидат нежни со нив.
Татко ви се покажал како грозен предавник.
Телото на кралот Роберт уште било топло
кога кнезот Едард почнал да планира да го грабне престолот.
Не би го направил тоа. Знае колку го сакам Џофри. Не!
Тоа е грешка. Викнете го татко ми. Ќе ви каже.
Кралот му беше пријател. -Санса, душо, знаеме дека ти си невина.
Но, ќерка си на предавник.
Како да ти дозволам да се земеш со син ми?
Дете на предавник не е за кралска сопруга. Сега изгледа мила,
но којзнае какви предавства ќе смислува за десет години.
Нема! Ќе му бидам добра жена. Ќе видите!
Ќе бидам кралица како вас. Ветувам! Ништо нема да смислувам.
Девојката е невина, Милост. Треба да може да ја докаже верноста.
Гулабице, пиши им на кнегињата Кетлин и на својот најстар брат.
Како се викаше? -Роб.
Брзо ќе дознаат за апсењето на татко ти. Подобро од тебе.
Сакаш да му помогнеш на татко ти? Кажи му на братот да одржи мир.
Нека дојде во Кралебран да се заколне на верност на Џофри.
Ако може да го видам татко ми, да разговараме за...
Ме разочара, чедо. Ти рековме дека татко ти е предавник.
Зошто сакаш да разговараш со предавник? -Мислев...
Што ќе се случи со него? -Зависи. -Од што? -Од брат ти.
И од тебе.
Предавство? Ова го напишала Санса?
Ракописот е нејзин, но зборовите се на кралицата.
Повикан сте во престолнината да се заколнете на верност.
Џофри го фрлил татко ми во окови, а сега сака да му го лижам газот?
Ова е кралска наредба, господару.
Ако одбиете да ја послушате... -Нема да одбијам.
Неговата Милост ме вика во Кралебран и ќе одам. Но не сам.
Собери ги вазалите.
Сите, господару? -Се заколнале да го бранат татко ми, нели? -Да.
Сега ќе видиме колку им вреди зборот.
Се плашиш ли?
Така изгледа. -Добро.
Зошто е тоа добро? -Значи дека не си глупав.
Ова е кај тебе од зората? -Ми го прати мене, не тебе.
Ти го покажав само од почит. -Почит?!
Маж ми е заробен. Син ми планира да објави војна. -Војна?
Син ти против Ланистерови?
Оди и научи го да биде трпелив.
Нед скапува во зандана, а ти зборуваш за трпение.
Брат ти е по брак. Зар семејството не ти значи ништо?
Семејството ми е се. Но нема да го ризикувам животот на Робин
за да учествувам во уште една војна на мажот ти. -Гладен сум.
Тивко. Предмалку јадеше. -Нема да не поддржиш? Добро те сфатив?
Но гладен сум! -Набрзо, љубов моја.
Секогаш си добредојдена тука, сестро.
Но ако бараш да ги пратам луѓето од Долината во војна... -Да!
Оди, душичке. Време е за бањање. Ќе те нахранам после.
Ако се плашиш за безбедноста на син ти... -Се разбира!
Глупава ли си? Го убија мажот ми! Син ти го фрлиле од прозорец.
Тие луѓе ќе направат се. -Затоа мора да ги сопреме!
Витезите на Долината ќе останат тука и ќе го штитат кнезот.
Ќе замолчиш ли?
Насекаде се планинските племиња.
Ако треба да умрам, барем да умрам со песна.
Треба да ти ја земам храната и да те оставам. Што ќе правиш тогаш?
Веројатно ќе умрам од глад. -Мислиш, не би го сторил тоа?
Што сакаш, Брон? Злато? Жени?
Златни жени? Остани со мене и ќе го добиеш сето тоа.
Додека сум овде и ни момент подолго.
Но, го знаеше тоа и затоа храбро ја бранеше мојата чест.
Чесно. Но не барај да клечам секогаш кога ќе сереш.
Не сум ти слуга и не сум ти пријател.
Би го ценел твоето пријателство,
но повеќе ме интересира твојата вештина за убивање.
И, ако некогаш дојде ден кога ќе посакаш да ме предадеш, запомни.
Колку и да ти понудат, јас ќе ти дадам повеќе. Сакам да живеам.
Тирион!
Дојдете, повелете покрај огнот. Послужете се со нашата коза.
Кога ќе ги сретнете своите богови,
кажете им дека ве пратил Шага, синот на Долф од Камените чавки.
Јас сум Тирион, синот на Тивин од кланот Ланистер.
Како сакаш да умреш, Тирион, син на Тивин?
Во својот кревет. На осумдесет години.
Со стомак полн со вино и усни на девојка околу курот.
Земете го малиот. Може да танцува за децата. Убијте го другиот.
Не!
Мојата куќа е богата и моќна. Ако не испратите преку планините,
татко ми ќе ве опсипе со злато. -Не ни користат ветувања на џуџе.
Можеби сум џуџе. Но не се плашам од непријателите.
А, Камените чавки? Се кријат и треперат од витезите на Долината?
Тоа е најдоброто оружје што сте можеле да го украдете?
Добро е за убивање овци, но овците не возвраќаат.
Ланистерските ковачи серат подобар челик.
Мислиш дека можеш да не придобиеш со дрангулии?
Таа дрангулија е повредна од се што има твоето племе.
Но ако ни помогнете, Шага, сине на Долф,
нема да ви дадам дрангулии, туку ова.
Што е тоа?
Долината. Кнезовите на Долината плукаат на планинските племиња.
Кнезовите на Долината ме сакаат мртов.
Мислам дека е време за нови кнезови на Долината.
Ова е редок призор. Не е само копиле, туку копиле на предавник.
Џон, немој!
Престани! -Спушти го!
Се гледа дека сте иста крв. Ќе висиш поради ова, копиле.
Ти реков да не правиш глупости.
Ќе бидеш затворен во својата соба. Оди!
Духу, што е?
Има некој надвор?
Заповеднику!
Остани!
Има некој?
Кој е таму?
Заповеднику?
Сноу! -Заповеднику!
Ајде!
Што направиле?
Овчиот народ се добри робови.
Кал Дрого ќе ги подари на трговците со робови,
а тие ќе ни дадат злато.
И свила и челик.
Мислев дека Дотракијците не веруваат во пари.
Тоа е злато за бродовите.
Бродовите со коишто ќе отпловат за Вестерос.
Џора, натерај ги да престанат. -Калиса? -Ме слушна.
Луѓево пролеале крв за Калот, сега си ја земаат наградата.
Таа е овча девојка, Калиса.
Јавачите и прават чест.
Ако нејзиното офкање и пречи на Калисата,
ќе ви го донесам нејзиниот јазик.
Принцезо, нежна сте, но ова е отсекогаш вака. -Не сум нежна!
Направете што реков или ќе дознае Кал Дрого!
Дојди.
Што да направиме со неа? -Доведете ми ја. И женине онде.
Не може да ги земете сите. -Можам. И ќе ги земам.
Месечино на мојот живот,
Маго вели дека си му го зела пленот,
ќерката на овчи човек што тој смеел да ја јавне.
Кажи ми ја вистината за тоа.
Маго ја кажува вистината, мое сонце и ѕвезди.
Зедов многу ќерки денес, па никој не може да ги јава.
Вака се војува. Тие жени се сега робови
и ќе правиме со нив што сакаме.
Сакам да бидат на сигурно.
Ако твоите јавачи сакаат да ги јаваат, нека ги оженат.
Се пари ли коњ со овци?
Аждерот се храни и со коњи и со овци.
Ти си странкиња. Не ми заповедаш.
Јас сум Калиса. Ти заповедам.
Гледаш колку жестока стана?
Тоа е мојот син во неа. Пастувот што ќе го јавне светот.
Ја исполнува со својот оган.
Не сакам веќе ништо да чујам.
Маго, најди си нешто друго во што ќе го пикаш курот.
Кал што слуша наредби од странска курва не е Кал!
Нема да дозволам да ти го изгорат телото.
Нема да ти ја дадам таа чест.
Бумбари ќе ти ги јадат очите.
Црви ќе ти лазат по белите дробови.
Дожд ќе паѓа по твојата кожа што се распаѓа!
Се додека од тебе не остане ништо освен коските!
Првин ќе мора да ме убиеш! -Те убив!
Моето сонце и ѕвезди е ранет.
Тоа е гребнатинка, месечино на мојот живот.
Каде се видарите?
Ова е каснување на мува.
Јас можам да му помогнам на големиот јавач со рани.
На Калот не му треба помош од робови што лежат со овци.
Моја е. Нека каже.
Благодарам, сребрена госпоѓо.
Кој си ти? -Се викам Мири Маз Дур. Бев свештеничка на храмов.
Вештерка!
Мајка ми исто беше свештеничка.
Ме научи да правам лековити чадови и масти.
Сите луѓе се исто стадо.
Големиот Пастир ме прати да ги лечам овците.
Премногу зборови. Зборовите на вештерката ги трујат ушите.
Овца или лав, неговите рани мора да се измијат, инаку ќе загнојат.
Дозволи да ти ги исчисти раните, мое сонце и ѕвезди.
Ме боли кога те гледам како крвавиш.
30 години претворам мажи во трупови!
Јас сум човекот што сакаш да ја води претходницата.
Галбарт Гловер ќе ја води претходницата.
Проклетиот Ѕид ќе се стопи пред Амбер да маршира зад Гловер!
Јас ќе ја водам претходницата или си ги земам луѓети и одам дома.
Слободно, кнезу Амбер.
Кога ќе завршам со Ланистерови, ќе одмарширам на север,
ќе ве исфрлам од замокот и ќе ве обесам како прекршител!
Прекршител?!
Нема да седам овде и да голтам навреди од момче
што е толку зелено што моча трева!
Татко ми учеше дека смртна казна е да се крене меч на господарот.
Но не се сомневам дека Големиот Џон сакаше само да ми исече месо.
Вашето месо...
Е многу тврдо!
Што се случи? -Во ред е.
Каде одиш? -На југ. По тато. -Но, полноќ е.
Ланистерови имаат многу шпиони. Не сакам да знаат дека идеме.
Имаат повеќе луѓе од нас. -Да, имаат.
Може да дојдам со тебе? Сега можам да јавам. Виде.
И нема да пречам... -Секогаш мора да има Старк во Сурозимје.
Додека не се вратам, тоа си ти.
Не смееш да го напушташ замокот додека не нема. Разбираш ли?
Слушај го стопанот Лувин и пази го братчето. -Добро.
Ќе праќам писма кога можам, но ако нема, не плаши се.
Додека се вратам.
Колку време се криеш тука? Роб ќе те бара да се простите.
Сите отидоа. -Брзо ќе се вратат. Роб ќе го ослободи тато.
И ќе се врати со мама. -Нема.
Чувајте ги Роб и другите луѓе од Сурозимје. Дури и Теон.
Ги слушаш ли, момче?
Старите богови ти одговараат.
Што правиш тука? -Тие се и мои богови.
Зад Ѕидот се единствени богови. И робовите смеат да се молат.
Ти не си робинка.
Па, твојот пријател ми стави нож под грло.
Не се жалам, господару. Само ја кажувам вистината.
Како тоа мислеше, дали ги слушам боговите?
Ги праша и ти одговараат.
Отвори ги ушите.
Тоа е само ветрот.
А, што мислиш, кој го праќа ветрот ако не боговите?
Те гледаат, момче. Те слушаат.
Нема да му помогнат на твојот брат таму каде што оди.
Старите богови немаат моќи на југот.
Таму судбо-дрвата се одамна исечени.
Како да гледаат кога немаат очи?
Голем човек. Има крв на џиновите во себе, или јас сум кралица.
Оди најди облека, Ходор. Оди да се облечеш. -Ходор!
Навистина ли има џинови зад Ѕидот?
Џинови и полоши работи од нив.
Се обидов да му кажам на брат ти дека оди во погрешна насока.
Сите тие мечеви би требало да тргнат на север.
На север, не на југ!
Доаѓаат студени ветрови.
Ги допреле белите одачи. Затоа се вратиле.
Затоа очите им беа сини.
Само оган може да ги сопре. -Од каде знаеш?
Прочитав во книга. Во стара книга од библиотеката на Ејмон.
Што друго пишува во книгата?
Белите одачи спијат под мразот илјадници години.
А, кога ќе се разбудат... -Што кога ќе се разбудат?
Се надевам, Ѕидот е доволно висок.
Летен снег, госпоѓо. -Роб го довел северот со себе.
Речните кнезови се повлекуваат, а Џејми Ланистер ги следи.
Кнезот Тивин води друга војска од југот.
Извидувачите велат дека е поголема од онаа на Кралеубиецот.
Една војска или две.
Кралевите на Северот имаат одбиено десетпати поголеми сили.
Мајко!
Добро изгледаш! -Кнегињо Кетлин!
Добредојдена глетка сте во овие времиња.
Не ве очекувавме, госпоѓо. -Не мислев да бидам овде.
Сакам да разговарам насамо со син ми. Знам дека ќе ми простите.
Ја чувте. Мрдајте. Надвор!
И ти, Грејџој! Глув ли си?
Не плашете се. Ќе ги зариеме мечевите во газот на Тивин.
А, потоа одиме во Црвената крепост да го ослободиме Нед.
Родриг, ѓаволу стар. -Џон!
Се сеќавам на денот кога дојде на свет. Црвен во лицето и врескав.
А сега водиш војска во војна. -Немаше никој друг. -Никој?
Кои беа луѓето овде? -Не се Старкови. -Сите биле во војна.
Ако мислиш да ме пратиш во Сурозимје... -Би, да можам.
Дојде писмо.
Од Санса. -Мислиш, од кралицата.
Не ја спомнуваат Арија. -Не.
Колку луѓе имаш? -Осумнаесет илјади.
Ако клекнам пред Џофри... -Не би те пуштиле да си одиш. Не!
Нашата најдобра надеж е да ги поразиш на поле. -А, ако изгубам?
Знаеш што им се случи на децата на Таргариени кога падна Лудиот крал?
Беа заклани во сон. -По наредба на Тивин Ланистер.
Годините не го омекнале.
Ако изгубиш, татко ти ќе умре, а и твоите сестри. Ние ќе умреме.
Тогаш, тоа ги поедноставува работите. -Изгледа, така е.
Најдобро ќе биде јас и Брон да продолжиме сами одовде.
Најдобро за Тирион, синот на Тивин, но не и за мене.
Ако џуџето не предаде, Шага, синот на Долф,
ќе ја отсече неговата машкост... -И ќе ја даде на козите!
Добро. Време е да го запознаете татко ми.
Тирион. -Стрико, татко.
Вестите за твојата смрт се лажни. -Извини што те разочарав.
А, кои се твоите придружници?
Ова е Шага, син на Долф, главатар на Камените чавки.
Тимет, син на Тимет, владетел на Изгорените.
А, прекраснава дева е Чела, ќерка на Чејк, водач на Црните уши.
А, ова е Брон, синот на... -Сигурно не го знаете.
Ви го претставувам татко ми, кнезот.
Тивин, син на Титос од Ланистерови,
кнез на Гребенот на фрлачот, владетел на Западот.
Убаво од тебе што си тргнал во војна поради мене.
Не ни остави избор. Честа на куќата беше во прашање.
Брат ти не би го заробиле толку лесно. -Се разликуваме.
Тој е похрабар, а јас сум поубав. -Се кити со слава.
Џејми ги разби речните кнезови кај Златниот заб.
Сега го опседнува Рекотек, татковината на Кетлин Старк.
А, Старкови? Кнезот Едард? -Заложник ни е.
Нема да ја води војската од затвор.
Како го наговорила сестричката кралот да го затвори Нед?
Роберт Баратеон е мртов. Џофри владее во Кралебран.
Мислиш, сестра ми владее. -Синот на Старк собрал војска.
Иде на југ со неа. -Зелено момче.
Една битка, и ќе избега во Сурозимје со подвиткан опаш.
Можеби. Но момчето е воинствено. Би ти се допаднало.
Кога сме веќе кај војната, им ветив нешто на пријателите.
А, Ланистер си ги плаќа долговите.
Ни требаат 3000 шлемови и штитови.
Но и мечеви, копја, штитници за врат, боздогани...
Извинете, господару. Сер Адам јавува
дека северњаците ја минале Превлаката.
Волкот брза во лавјите челусти. Нека биде така.
Кеван, кажи му на тапанарот да ја собере војската.
И јави му на Џејми дека поаѓам на Роб Старк. -Веднаш, кнезу.
Велат дека мажите од планините се големи воини.
Јавајте со мене и ќе добиете што ви ветил син ми и повеќе.
Само ако џуџето се бори со нас.
Додека не го фатиме челикот што ни го вети, малиот лав е наш.
Извидниците јавуваат дека Тивин тргнал на север.
Одиме на карстно тло што е незгодно за витезите. -Не!
Да го обиколиме и да ја разбиеме Џејмиевата опсада на Рекотек.
Тогаш ќе ни се придружат и речните кнезови.
Мора да ја преминеме реката. Еден премин е кај Близнаците.
Кнезот Фреј го држи мостот. Вазал на татко ви.
Татко ми го вика "Кнезот Фреј Задоцнилов".
На Трозабец се појавил дури кога завршила битката.
Некои се посериозни со своите заклетви од други.
Роб има право. Ни треба тој мост. -Тогаш, што правиме?
Одиме на Џејми или на кнезот Тивин?
Простете, господари. Фативме извидник на Ланистерови.
Не грижи се. Нема да излезе од шаторот со глава.
Каде го најдовте? -Во грмушките над логорот. Изгледа, броеше.
И, колку изброја? -20.000, можеби и повеќе.
Не мора да го направите тоа сам. Татко ви би разбрал...
Татко ми разбира милост кога има место за неа.
И разбира чест.
И храброст.
Пуштете го.
Роб!
Кажи му на кнезот Тивин дека зимата доаѓа по него.
Дваесет илјади северњаци маршираат на југ
да видат дали вистина сере злато. -Да, господару. Ви благодарам.
Луд ли си, момче? Пуштање... -Наречи ме момче пак.
Ајде!
Неговата Милост повела
неговиот верен слуга Џанос Слинт, заповедник на градската стража,
веднаш да биде подигнат во чест на кнез
и да му се додели древниот замок Харенхал,
па неговите синови и внуци да ја имаат таа чест во веки веков.
Наместо предавникот Старк,
желба на неговата Милост е Тивин Ланистер,
кнез на Гребенот на фрлачот и владетел на Западот,
да биде именуван за кралски Намесник.
Конечно, во ова време на предавство и немири,
советот смета
дека безбедноста на кралот Џофри треба да биде најважна.
Сер Баристан Селми.
Милост, повелете.
Станете, сер Баристан. Симнете го шлемот.
И служевте на круната долго и верно.
Секој маж и жена ви должи благодарност.
Но, време е да ги симнете оклопот и мечот.
Време е да се одморите и со гордост да гледате на службата.
Милост, Кралската гарда е братство
на кое се служи до смртта.
Само смртта може да не ослободи од должноста. -Чија смрт?
Ваша или на вашиот крал? -Дозволивте да умре татко ми.
Престар сте да штитите кој било.
Милост... -Советот реши Џејми Ланистер да го преземе
вашето место како заповедник на Кралската гарда.
Тој го извалка мечот со крвта на кралот што го штитеше!
Внимателно! -Немам ништо освен благодарност за вашата служба.
Ќе ви дадеме добра крепост покрај морето
и слуги што ќе се грижат за вас.
Сала за умирање и луѓе што ќе ме закопаат.
Јас сум витез! И ќе умрам како витез!
Како гол витез, изгледа.
И сега би можел да ве исечам вас петмина како торта.
Еве ти, дете! Растопи го и стави го со другите!
Ако уште некој има нешто да реши со кралот,
нека зборува сега или нека молчи.
Ваша милост. -Истапете, госпоѓо.
Госпоѓа Санса од Старкови.
Имате ли работа со кралот и советот, Санса? -Имам.
Дозволете ми да побарам милост за татко ми, кнезот Едард Старк,
којшто беше кралски Намесник. -Предавството е плевел.
Треба да се искорне... -Оставете ја да зборува.
Сакам да чујам што има да каже. -Ви благодарам, Милост.
Го одрекувате ли неговото злодело?
Не. Знам дека му следува казна.
Само барам милост. Знам дека татко ми се кае.
Му беше пријател на кралот Роберт и го сакаше. Сите знаете.
Не сакаше да биде Намесник додека кралот не му побара.
Сигурно го излажале. Кнезот Ренли или Станис или некој друг.
Рече дека не сум крал. Зошто го кажа тоа? -Беше тешко ранет.
Стопанот Пајсел му даваше афионово млеко. Не беше присебен.
Инаку никогаш не би го рекол тоа.
Детска вера. Толку слатка невиност.
А, велат дека мудроста често излегува од детска уста.
Предавството си е предавство!
Уште нешто?
Ако уште имате љубов во срцето за мене, направете ми го ова.
Вашите слатки зборови ме трогнаа.
Но татко ви мора да се покае.
Мора да признае дека сум крал.
Инаку нема да има милост за него.
Ќе се покае.
Превод: Александар Зафировски