-Þú hefur haft það betra. -Önnur heimsókn?
-Þú ert síðasti vinur minn. -Nei, margir unna þér enn.
Sansa fór fyrir konung til að beiðast vægðar.
Grátbað hún fyrir mína hönd? Hlóstu með öllum hinum?
Þú dæmir mig ranglega. Ég vil alls ekki að þú deyir.
Ég veit ekki hvað þú vilt og gefst upp á að giska.
Þegar ég var ungur, áður en þeir skáru undan mér með heitum hníf,
ferðaðist ég með leikhóp um Frjálsu borgirnar.
Þar lærði ég að hver maður ætti hlutverk, eins og í hirðinni.
Ég er meistari hvíslaranna og á að vera slægur, fleðulegur
og samviskulaus. Ég er góður leikari, herra.
-Geturðu frelsað mig héðan? -Ég gæti það.
En geri ég það? Nei.
-Ég er engin hetja. -Hvað viltu? Segðu mér það.
Engar gátur eða sögur. Segðu mér hvað þú vilt.
Frið.
Vissirðu að sonur þinn stefndi suður með her að norðan?
Dyggur drengur sem berst fyrir lausn föður síns.
Robb?
-Hann er aðeins stráklingur. -Þeir hafa reynst sigursælir.
En sá sem Cersei óttast mest er bróðir konungsins heitins.
Stannis á tilkall til krúnunnar.
Hann er frækinn herforingi og miskunnarlaus.
Stannis er arftaki Roberts og krúnan ætti að vera hans.
Sansa bað fallega fyrir lífi þínu og það yrði synd að fórna því.
Cersei er óvitlaus og veit að taminn úlfur gagnast betur en dauður.
Á ég að þjóna konu sem myrti konung og menn mína og lamaði son minn?
Ég vil að þú þjónir konungsríkinu. Samþykktu að játa landráð.
Segðu syni þínum að gefast upp og lýstu Joffrey sannan arftaka.
Cersei veit að þú ert heiðursmaður.
Ef þú tryggir frið og ferð með leyndarmálið í gröfina
leyfir hún þér að þjóna á Veggnum með bróður þínum og launsyni.
Heldurðu að líf mitt sé mér einhvers virði?
Að ég myndi fórna heiðrinum fyrir nokkur ár... af hverju?
Þú ólst upp með leikurum.
Þú lærðir iðn þeirra afar vel.
En ég ólst upp með hermönnum.
Ég lærði að deyja fyrir löngu.
Það er leitt að heyra. Synd og skömm.
Hvað með líf dóttur þinnar? Er það þér einhvers virði?
-Afmælisóskir til frænku hans. -Walder Frey vill að þú haldir það.
Skjóttu þá niður. Walder má ekki tilkynna Lannister um ferðir þínar.
Hann er bandamaður afa. Styður hann okkur ekki?
Aldrei ætlast til neins af Walder Frey.
Sjáið þarna.
Faðir minn þarf að dúsa í dýflissu. Hvenær verður hann hálshöggvinn?
-Við verðum að fara yfir ána strax. -Heimtaðu að komast yfir.
Við erum fimm sinnum fleiri og gætum hertekið þá.
Ekki tímanlega. Tywin Lannister stefnir norður.
Frey-ættin hefur átt brúna í 600 ár og ávallt rukkað sinn toll.
Söðlið hestinn minn.
Ferðu einn þangað? Hann selur þig til Lannisters.
Eða kastar þér í dýflissu eða sker þig á háls.
Faðir minn hefði gert hvað sem er til að koma okkur þangað yfir.
Ef ég ætla að stýra þessum her læt ég ekki aðra semja fyrir mig.
-Ég er sammála. Ég skal fara. -Hann drepur hana.
Ég hef þekkt Walder síðan í æsku.
-Hann gerir mér ekki mein. -Nema hann græði á því.
Hvað vilt þú?
Ánægjulegt að hitta þig eftir öll þessi ár.
Góða besta. Er sonur þinn of stoltur til að koma hingað sjálfur?
-Hvað á ég að gera við þig? -Faðir, þú gleymir einu.
-Lafði Stark er... -Hver spurði þig?
Þú verður ekki lávarður hér fyrr en ég drepst. Er ég dauður?
-Kæri faðir. -Kennir þú mér mannasiði, bastarður?
Móðir þín væri enn mjaltakona ef ég hefði ekki dælt þér í hana.
Gott og vel. Stígðu fram.
Nú hef ég sýnt þér virðingu og vonandi halda synir mínir kjafti.
-Hvar getum við rætt málin? -Við erum að ræða málin.
Gott og vel. Út með ykkur öll.
Þú ferð líka.
Sérðu þessa? Hún er 15 ára.
Lítið blóm og hunang hennar er aðeins mitt.
Þið eignist eflaust marga syni.
-Faðir þinn kom ekki í brúðkaupið. -Hann er fárveikur, herra.
Hann kom ekki heldur í síðustu tvö brúðkaupin mín.
Fjölskyldan þín hefur alltaf migið á mig.
-Herra. -Þú veist að það er satt.
Tully var of fínn til að láta börnin sín giftast mínum.
-Eflaust af ástæðu. -Ég þurfti ekki ástæður.
Ég þurfti að losna við börnin. Sérðu hvernig þeim fjölgar?
Hvers vegna komstu?
Til að biðja þig um að opna hliðin, herra.
Svo að sonur minn og menn hans komist leiðar sinnar.
Því ætti ég að leyfa það?
Ef þú ferð upp á virkisvegginn sérðu að hann er með 20.000 manna her.
20.000 lík þegar Lannister kemur. Ekki reyna að ógna mér, lafði Stark.
Maðurinn þinn rotnar í klefa
og sonurinn á engan feld til að verma punginn.
-Þú sórst föður mínum eið. -Já, ég sagði fáein orð.
Síðan sór ég líka konungi eið ef ég man rétt.
Joffrey er orðinn konungur.
Það þýðir að sonur þinn og líkin hans eru uppreisnarher.
Ég ætti með réttu að selja ykkur í hendur Lannister.
-Hvers vegna gerirðu það ekki? -Stark, Tully, Lannister, Baratheon.
Hvers vegna ætti ég að ómaka mig fyrir nokkurt ykkar?
-Hvenær geturðu notað höndina aftur? -Fljótlega.
Gott, þá geturðu farið að nota þetta.
Mér þótti úlfurinn henta þér betur en björninn.
Ég lét smíða nýtt klót. Sverðið kallast Langkló.
Það gengur bæði fyrir úlf eða björn.
-Þetta er Valyríustál. -Sverð föður míns.
Og föður hans. Mormont-ættin hefur borið það í fimm aldir.
Það var ætlað Jorah, syni mínum, en hann smánaði ættina.
En hann skildi sverðið eftir þegar hann flúði frá Westeros.
-Ég get ekki þegið slíka gjöf. -Þú getur það og gerir það.
Ég stæði ekki hérna án þín og skepnunnar.
Dauður maður reyndi að drepa mig.
Þú tekur við sverðinu og ekki orð um það meir.
-Er það skilið? -Já, herra.
En ég er samt ekki sáttur við ruglið á milli ykkar Allisers Thorne.
Það þarf karlmann til að beita þessu sverði.
-Ég bið Alliser afsökunar í kvöld. -Nei, ég sendi hann til Konungsvalla.
Höndin sem úlfurinn þinn sleit af kvikindinu...
Ég skipaði Thorne að leggja hana við fætur konungsins unga.
Það ætti að ná athygli Joffreys.
Og það tryggir góða fjarlægð á milli ykkar Thornes.
Settu nú sverðið á öruggan stað og færðu mér kvöldmat.
Já, herra minn.
-Vel gert, vinur. -Þú átt þetta skilið, Snow.
Vel af sér vikið.
-Sýndu okkur. -Hvað?
Sýndu okkur sverðið.
-Sverðið. -Sverðið! Sverðið! Sverðið!
Sverðið! Sverðið! Sverðið!
-Sýndu okkur. -Gerðu það.
Ég vil sjá það í birtunni.
Réttu mér það.
Hvað er að?
Ég get það ekki.
-Geturðu ekki hvað? -Varlega, það er hárbeitt.
-Ég má ekki segja það. -En þig langar að segja það.
Hvað langar þig að segja?
Það var hrafn. Ég las boðin fyrir Aemon meistara.
-Það er Robb, bróðir þinn. -Hvað?
-Hvað með hann? -Hann heldur suður í stríð.
Allir bandamennirnir fylgja honum. Þeir gæta hans vel.
Ég ætti að vera þar.
Ég ætti að fylgja honum.
Ef við gerum það komumst við aldrei aftur yfir.
Jæja? Hvað sagði hann?
Walder hefur samþykkt að hleypa þér í gegn.
Menn hans slást í hópinn.
Hann heldur 400 til að gæta þess að enginn elti þig.
Hvað vill hann í staðinn?
Olyvar, sonur hans, verður skjaldsveinn þinn.
-Hann býst við riddaratign síðar. -Ekkert mál.
Og hvað?
Arya giftist Waldron, syni hans, þegar þau ná aldri.
Hún verður ekki ánægð með það.
Og hvað?
Og... þegar átökunum er lokið...
kvænist þú einni dætra hans.
Hverri sem þér líst best á.
-Hann á margar vænlegar dætur. -Ég skil.
-Sástu dætur hans? -Ég gerði það.
Og hvað?
Ein þeirra var...
-Samþykkirðu þetta? -Get ég neitað?
Ekki ef þú vilt komast yfir.
Þá samþykki ég þetta.
-Sam sagði að þú vildir hitta mig. -Það er rétt.
Gætirðu nokkuð aðstoðað mig?
Veltirðu aldrei fyrir þér hvers vegna Næturvaktmennirnir
eignast hvorki konur né börn?
Nei.
Til þess að þeir elski ekki. Ástin er skyldunni yfirsterkari.
Ef faðir þinn yrði einhvern tíma neyddur til að velja
á milli sæmdar annars vegar og ástvina hins vegar,
hvað myndi hann gera?
Hann myndi gera það rétta, sama hvað.
Þá er hann einn af tíu þúsund. Fæstir okkar eru svo sterkir.
Hvað er heiðurinn í samanburði við ástir kvenmanns?
Hvað er skyldan í samanburði við nýfæddan son í fangi þínu?
Eða bros bróður?
-Sam sagði þér það. -Við erum allir mannlegir.
Við gerum skyldu okkar þegar það kostar engar fórnir. Það er auðvelt.
En fyrr eða síðar í lífi sérhvers manns
kemur dagur þar sem það er erfitt og hann er neyddur til að velja.
Er þetta sá dagur fyrir mér?
-Ertu að segja það? -Þetta er sárt, vinur.
-Já, ég veit það. -Þú veist það ekki.
Enginn veit það.
Ég er bastarður en hann er faðir minn og Robb er bróðir minn.
Guðirnir voru grimmir
og létu ekki reyna á eið minn fyrr en ég var orðinn gamall.
Hvað gat ég gert þegar hrafnarnir færðu fregnir að sunnan?
Um heimili í rúst og dauða fjölskyldu.
Ég var hjálparvana, blindur og veikburða.
En þegar ég heyrði að hann hefði drepið bróðurson minn
og son hans og öll börnin...
jafnvel þau yngstu...
Hver ert þú?
Faðir minn var Maekar fyrsti.
Aegon bróðir tók við völdum af honum þegar ég hafnaði krúnunni
og þar á eftir sonur hans, Aerys, sem var kallaður óði kóngurinn.
Ert þú Aemon Targaryen?
Ég er Meistari Borgríkisins.
Eiðsvarinn til að þjóna Svartakastala og Næturvaktinni.
Ég segi þér ekki hvort þú átt að vera kyrr eða fara héðan.
Þú verður að velja það sjálfur
og lifa með vali þínu til æviloka.
Eins og ég hef gert.
Herra minn. Sól mín og stjörnur.
Drogo.
Hestinn minn.
-Blóðherra minn. -Nei, ég verð að ríða lengra.
Hann féll af baki.
Khal sem fellur af hestbaki er alls enginn Khal.
Hann er bara þreyttur og þarf að hvílast.
Við höfum farið nógu langt í dag. Sláum upp búðum hérna.
Ekki hérna. Konur skipa okkur ekki fyrir. Ekki einu sinni Khaleesi.
-Sláum upp búðum fyrir Khal Drogo. -Þú skipar mér ekki fyrir.
-Sækið Mirri Maz Duur hingað. -Nornina? Ég færi þér höfuð hennar.
Færðu mér hana óskaddaða eða Drogo heyrir af óhlýðni þinni.
Herlið Starks hefur komist suður fyrir Tvíburana
og safnað mönnum Freys með sér. Þeir eru dagleið héðan.
Drenginn skortir reynslu og vit
en hann býr vissulega yfir kæruleysislegu sveitahugrekki.
Haltu áfram. Ég vil ekki trufla.
Vonandi koma villimennirnir að notum svo við sóum ekki stálinu.
Sá stóri loðni krafðist þess að fá tvær axir.
-Úr svörtu stáli, tvíeggjaðar. -Shagga er sjúkur í axir.
Þegar átökin hefjast verðið þið í fylkingarbrjósti.
Í fylkingarbrjósti? Á ég að berjast með þessum mönnum?
Þeir virðast ansi grimmir.
Grimmir?
Í gærkvöldi stakk einn Mánabróðir Steinkráku vegna pylsu.
Þrjár Steinkrákur tóku hann höndum og skáru á háls.
Bronn stöðvaði Shagga frá því að höggva delann af líkinu
en Ulf krefst bóta sem Shagga og Gunthor neita að greiða.
Ef hermenn skortir aga á foringinn sökina.
Þú getur drepið mig án þess að spilla stríðinu.
Við ræðum þetta ekki frekar.
Ég er víst ekki svangur. Hafið mig afsakaðan.
-Hvar fannstu eina svona fallega? -Ég tók hana bara.
-Hvaðan tókstu hana? -Frá herra... hvað heitir hann?
Rauðhærðum ræfli þrem tjöldum frá.
-Hafði hann ekkert að segja um það? -Hann sagði eitthvað.
Líkurnar á því að ég lifi nógu lengi til að hann hefni sín eru nú litlar.
Við verðum víst í broddi fylkingar á morgun.
Nú, jæja.
Ég ætla að finna aðra handa mér.
-Hver ert þú? -Hver viltu að ég sé?
-Hvað kallaði móðir þín þig? -Shae.
-Hvað kallaði móðir þín þig? -Hún dó af barnsförum.
Fékkstu mig hingað til að tala um mæður okkar?
-Hvaða hreimur er þetta? -Erlendur.
-Hvað viltu mér? -Hvað vil ég þér?
Ég vil að þú deilir tjaldinu, skenkir í glas og hlæir með mér
og nuddir fæturna á mér eftir erfiðan reiðtúr.
Ég vil ekki að þú sængir hjá neinum öðrum á meðan
og að þú ríðir mér eins og þetta sé síðasta nótt mín, því svo gæti verið.
Hvað fæ ég í staðinn?
Öryggi. Enginn gerir þér mein á meðan þú ert hjá mér.
Í öðru lagi færðu góðan félagsskap.
-Ég hef heyrt að ég sé skemmtilegur. -Frá konum sem þú borgaðir?
Í þriðja lagi...
færðu meira gull en þú getur eytt á þúsund árum.
Þiggurðu boð mitt?
Byrjum á síðustu nótt ævi þinnar.
-Khaleesi. -Komdu inn.
Hann er mjög sterkur. Sterkari en nokkurn grunar.
-Hann deyr í nótt, Khaleesi. -Hann má það ekki. Ég leyfi það ekki.
Jafnvel drottning hefur ekki vald yfir slíku.
Förum fljótt. Það er ágæt höfn í Asshai.
-Ég yfirgef hann ekki. -Hann er nú þegar látinn.
En jafnvel þótt hann deyi, því ætti ég að flýja?
Ég er Khaleesi og sonur minn verður Khal á eftir Drogo.
Þetta er ekki Westeros þar sem erfðirnar gilda.
Hér virða menn aðeins styrk. Þeir munu berjast þegar Drogo deyr.
Sigurvegarinn verður næsti Khal og mun ekki kæra sig um samkeppni.
Þeir hrifsa drenginn af þér og fleygja honum fyrir hundana.
Ég yfirgef hann ekki.
Það er komin ígerð í sárið.
-Þú gerðir þetta, norn. -Hættu þessu.
-Ekki gera henni mein. -Ekki? Má ekki gera henni mein?
Vertu fegin að við gerum þér ekki frekar mein.
Þú hleyptir þessari norn nálægt Khal okkar.
Gættu þín, hún er enn Khaleesi.
Aðeins á meðan herrann lifir.
Þegar hann deyr verður hún einskis virði.
Ég hef aldrei verið einskis virði. Ég er af ætt drekans.
Allir drekarnir eru dauðir, Khaleesi.
-Þú ættir að vera í brynju í kvöld. -Það er líklega rétt.
-Þú bjargaðir mér aftur. -Nú skalt þú bjarga honum.
Honum verður ekki bjargað. Ég get aðeins linað þjáningar hans.
Ef þú bjargar honum sver ég að frelsa þig.
Þú hlýtur að kunna ráð.
Einhvers konar töfra.
Það er til einn galdur en sumir segja dauðann hreinlegri.
-Gerðu það, bjargaðu honum. -Það kostar sitt.
-Við eigum nóg af gulli. -Það kostar ekki gull.
Þetta er blóðgaldur. Dauðinn er gjald lífsins.
-Dauði minn? -Nei, ekki dauði þinn, Khaleesi.
Færið mér hestinn hans.
Ekki gera þetta. Leyfðu mér að drepa nornina.
-Þá drepurðu Khal þinn. -Blóðgaldur er bannaður.
Ég er Khalessi og ég ákveð hvað er bannað.
-Farið núna. -Farðu með henni.
-Nei. -Farðu með henni.
Þú verður líka að fara.
Þegar ég syng má enginn koma inn. Hinir dauðu dansa hérna í nótt.
Enginn kemur inn.
Vektu hann aftur til lífsins.
-Hvað hefurðu gert? -Ég verð að bjarga honum.
Við hefðum getað verið komin töluvert nær Asshai, í örugga höfn.
-Það má ekki gera þetta. -Það verður að gerast.
-Norn. -Heyrðu, Qotho...
-Ekki gera það. -Khaleesi.
Ekki fara skrefi lengra.
-Meiddirðu þig? -Barnið er að fæðast.
-Sækið ljósmæðurnar. -Þær segja að hún sé bölvuð.
Þær koma eða ég afhöfða þær.
Nornin getur tekið á móti barni. Ég heyrði hana segja það.
-Ertu kvalinn, ljónið mitt? -Nei.
Þú virðist sárþjáður.
Eldurinn brennir sætu, mjúku húðina.
-Ertu ónæm fyrir sársauka, kona? -Ég er bara vön honum.
Drekktu.
Förum í nýjan leik.
Ég gæti kennt þér hnífaleik frá Braavos.
-Gæti ég misst fingur? -Ekki ef þú vinnur.
Nei, enga leiki með eldi eða hnífum.
Prófum eitthvað sem ég kann betur.
-Hvað kanntu? -Ég er frábær mannþekkjari.
-Leiðinlegur leikur. -Nei.
Hann virkar þannig að ég segi eitthvað um fortíð ykkar.
Ef ég giska rétt drekkið þið, annars drekk ég.
Bannað að ljúga. Ég sé lygarnar strax.
-Ég vil ekki fara í þennan leik. -Þá það. Bronn byrjar.
Faðir þinn barði þig.
En mamma barði mig fastar.
-Þú drapst mann fyrir 12 ára aldur. -Það var kona.
Hún réðst á mig með öxi.
Þú hefur farið norður fyrir Vegg.
-Hvers vegna fórstu þangað? -Vegna vinnu.
Og þú elskaðir konu fyrir löngu en það endaði illa.
Þú hefur ekki leyft þér að elska síðan þá.
Nei, bíddu. Það var ég.
-Nú þú, dularfulla erlenda dís. -Ég vil ekki vera með.
Það er svo gaman. Sérðu ekki hvað þetta er gaman?
Móðir þín var hóra.
Drekktu.
Jæja, faðir þinn fór frá ykkur þegar þú varst ung og kom ekki aftur.
Drekktu.
-Það er bannað að ljúga. -Drekktu.
Þú þráðir annað líf. Fórst en vildir enda annars staðar.
-Allur heimurinn drekkur fyrir því. -Já, meiri nákvæmni.
Þú vildir fara annað en hvernig komstu þangað?
Ég sé ekki fyrir mér líf þöglu systranna handa þér.
Hvað gæti stúlka af lágum stigum gert?
Drekktu.
-Ertu viss? -Drekktu.
Þú skalt aldrei minnast á móður mína eða föður
eða ég sker augun úr höfðinu á þér.
Afsakaðu ef ég hef móðgað þig, frú.
-Nú er komið að mér. -Fínt er.
Spyrðu bara og reyndu að komast til botns í ráðgátunni sem ég er.
-Hvaða konu elskaðirðu? -Leikurinn er ekki svona.
Mér er alveg sama.
-Herrann var eitt sinn kvæntur. -Varstu kvæntur?
-Hvar heyrðirðu það? -Í teningaspili með hermönnunum.
-Ræðum það eitthvert annað kvöld. -Nei, núna í kvöld.
-Það er ekki skemmtileg saga. -Kannski fer ég þá að gráta.
Við lafðin hljótum að eiga margar verri sögur en herrann.
Jæja þá.
Ég var 16 ára. Við Jaime vorum í reiðtúr og heyrðum öskur.
Hún hljóp út á veg í rifnum fötum með tvo menn á hælunum.
Jaime flæmdi þá í burtu og ég gaf henni yfirhöfn mína.
Hún var of hrædd til að vera ein svo á meðan Jaime elti nauðgarana
fylgdi ég henni á krá og gaf henni mat.
Hún hét Tysha. Hún var munaðarlaus dóttir hjólasmiðs og sársvöng.
Við kláruðum saman þrjá kjúklinga og vínkönnu.
Þótt ótrúlegt megi virðast var ég óvanur víni í þá daga.
Ég gleymdi hvað ég væri smeykur við stelpur
og hvernig ég beið þess að þær færu að hlæja,
líta vandræðalega undan eða spyrja um fallega bróður minn.
Ég gleymdi öllu öðru en Tyshu.
-Og við enduðum saman í rúminu. -Fyrir þrjá kjúklinga? Eins gott.
Það varði skammt því ég kunni ekki neitt en hún var góð við mig.
Hún kyssti mig eftir þetta og söng lag handa mér.
Um morguninn var ég ástfanginn og bað um hönd hennar.
Nokkrar lygar, smágull, drukkinn prestur og við vorum orðin hjón.
Í tvær vikur. Svo rann af prestinum og hann sagði föður mínum frá.
-Þá hefur því verið lokið. -Ekki beint.
Fyrst þurfti Jaime að segja mér sannleikann.
Stúlkan var hóra og Jaime hafði skipulagt þetta allt saman.
Reiðtúrinn, nauðgarana og allt. Hann vildi að ég kenndi kvenmanns.
Þegar hann hafði játað
lét pabbi sækja konuna mína og gaf hana vörðum sínum.
Hann borgði vel. Silfurpening á haus. Hve margar hórur fá slík laun?
Síðan neyddi hann mig til að fylgjast með.
Að lokum átti hún svo marga silfurpeninga
að þeir runnu á milli fingranna og niður á gólfið.
-Ég hefði drepið hann fyrir þetta. -Þú áttir að vita að hún væri hóra.
Í alvöru? Ég var 16 ára, drukkinn og ástfanginn.
Stúlka sem sleppur undan nauðgun sængar ekki hjá karli í kjölfarið.
Eins og ég sagði var ég ungur og heimskur.
Þú ert enn ungur og heimskur.
-Hvað viltu eiginlega? -Þú sefur stríðið af þér.
Þeir gengu í alla nótt og eru hálfan annan kílómetra frá.
-Sæktu skjaldsveininn. -Þú átt engan slíkan.
Ef ég dey skaltu gráta mig.
Þú verður dauður. Hvernig veistu af því?
Ég mun vita það.
Varaðu þig.
-Láttu lítið fyrir þér fara. -Lítið fyrir mér fara?
Ef heppnin er með þér tekur enginn eftir þér.
Ég fæddist heppinn.
Fjallamenn frá Dal, komið saman.
Steinkrákur, Svarteyru, Brenndu menn og Mánabræður.
-Lituðu hundarnir. -Og Lituðu hundarnir.
Tryggið nú yfirráðin yfir Dalnum. Berjist fyrir því sem ykkur ber.
-Hálfmenni! -Hálfmenni! Hálfmenni!
Hálfmenni! Hálfmenni!
-Hálfmenni! Hálfmenni! -Til orrustu!
Þú ert vonlaus hermaður.
-Er ég á lífi? -Þú ert á lífi.
-Unnum við bardagann? -Annars værum við ekki hérna.
Hvernig stóðu Fjallamenn sig?
Já, bara vel.
Frábært hvað þeim kemur vel saman.
-Þú ert særður. -Takk fyrir að taka eftir því.
-Við unnum víst. -Njósnurum okkar skjátlaðist.
Þetta voru 2.000 menn Starks frekar en 20.000.
-Náðum við Stark-piltinum? -Hann var ekki hér.
-Hvar var hann? -Hjá hinum 18.000 mönnunum.
En hvar eru þeir?
-Við skulum fara, lafði. -Nei.
Lafði.
Þegar þeir áttuðu sig var það orðið um seinan.
Lafði Stark, ég myndi færa fram sverðið en ég týndi því.
Ég hef ekki áhuga á sverði þínu.
-Skilaðu dætrum mínum og eiginmanni. -Ég hef víst týnt þeim öllum líka.
Dreptu hann og sendu föður hans höfuðið.
Hann drap tíu menn, þú sást það.
-Hann er meira virði á lífi. -Takið hann og setjið hann í járn.
Við gætum lokið stríðinu núna og bjargað þúsundum mannslífa.
Þú berst fyrir Stark og ég Lannister.
Sverð, spjót, tennur eða neglur. Veldu vopn og ljúkum þessu hérna.
Ef við gerum þetta á þinn hátt, Konungsbani, sigrar þú.
Við gerum það ekki á þinn hátt.
Komdu nú, fagri maður.
Ég sendi 2.000 menn í gröfina.
-Það verður sungið um fórn þeirra. -Já, en þeir dauðu heyra það ekki.
Einn sigur gerir okkur ekki að sigurvegurum.
Björguðum við föður mínum eða systrum mínum frá drottningunni?
Frelsuðum við Norðrið undan þeim sem vilja knésetja okkur?
Þessu stríði er alls ekki lokið.
Gæti ég fengið eitt svona með sítrónu eða hvernig sem er?
-Þrjá koparpeninga. -Hvað með spikfeita dúfu?
Snáfaðu héðan. Farðu nú.
-Áttu gamalt eða brennt brauð? -Burt með þig.
-Hvert eru allir að fara? -Þeir færa hann að Baelor-musteri.
-Hvern? -Hönd konungsins.
Svikari!
Líttu á Baelor. Baelor!
Ég er Eddard Stark, lávarður Vetrarfells og Hönd konungs.
Ég vil játa mig sekan um landráð frammi fyrir guðum og mönnum.
Ég brást konungi mínum og trausti vinar míns, Roberts.
Ég sór að vernda börnin hans.
En áður en hann dó lagði ég á ráðin um að myrða son hans
og taka völdin sjálfur.
Svikari!
Megi æðsti prestur og Baelon blessaði hlýða á játningu mína.
Joffrey Baratheon er réttborinn arftaki Járnhásætisins
og af náð allra guðanna er hann leiðtogi ríkjanna sjö
og Verndari konungsríkisins.
Syndum okkar fylgir þjáning.
Þessi maður hefur játað glæpi sína frammi fyrir guðum og mönnum.
Guðirnir eru sanngjarnir.
En Baelor hefur líka kennt okkur að þeir geti verið miskunnsamir.
Hvað eigum við að gera við svikarann, yðar náð?
Móðir minn vill að Eddard gangi í Næturvaktina.
Sviptur titlum og völdum myndi hann þjóna ríkinu í útlegð til æviloka.
Mín kæra lafði Sansa bað mig um að þyrma föður sínum.
En þær eru góðhjartaðar konur.
Á meðan ég verð konungur ykkar verða landráð aldrei liðin.
Sir Ilyn, færðu mér höfuðið af honum.
-Hættu þessu. -Nei, stöðvaðu hann.
Hættu þessu, sonur.
Niður með hann.
-Ekki horfa. -Slepptu mér.
Þegiðu og horfðu á mig.
Nei, hættið þessu!
Svikari!
Stöðvið hann! Hættið þessu!
Nei, ekki gera það!
Þýðing: Jóhann Axel Andersen