MUZYKA
ZDJĘCIA
NA MOTYWACH "PIEŚNI LODU I OGNIA" G. R.R. MARTINA
GRA O TRON
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Nie wyglądasz dobrze, panie.
Znowu ty?
- Ostatni z wiernych. - Masz wielu przyjaciół.
Dziś rano twoja córka, Sansa, błagała o łaskę dla ciebie.
Na kolanach?
Śmiałeś się z innymi?
Źle mnie oceniasz. Nie pragnę twojej krwi.
Nie wiem, czego pragniesz. Wolę nie zgadywać.
Jako chłopiec, jeszcze nim obcięli mi jaja,
wędrowałem po Wolnych Miastach z trupą aktorów.
Nauczyłem się, że każdy ma do odegrania rolę.
Nawet na dworze.
Ja stoję w cieniu.
Przebiegły, posłuszny i pozbawiony skrupułów.
Jestem dobrym aktorem.
Uwolnisz mnie?
Mógłbym.
Ale czy to zrobię? Nie.
- Nie jestem bohaterem. - Czego ode mnie chcesz?
Wprost, bez ogródek.
Pokoju.
Wiesz, że twój syn wiedzie armię Północy?
Kochany chłopak. Chce uwolnić ojca.
Robb?
To jeszcze dziecko.
Młodsi od niego zwyciężali.
Lecz Cersei boi się nie jego, lecz brata... byłego króla.
Lord Stannis ma prawo do korony.
Jest znakomitym dowódcą i nie zna litości.
Stannis to prawowity następca Roberta. Tron mu się należy!
Sansa wybłagała dla ciebie łaskę. Skorzystaj z niej.
Cersei nie brakuje sprytu.
Wie, że poskromiony wilk jest lepszy niż martwy.
Mam służyć kobiecie, która zabiła króla,
wyrżnęła mi ludzi i okaleczyła syna?
Masz służyć królestwu!
Przyznaj się do zdrady, każ synowi odłożyć żelazo
i ogłoś Joffreya królem!
Cersei wie, że jesteś człowiekiem honoru.
Jeśli obiecasz, że zabierzesz jej sekrety do grobu,
pozwoli ci dożyć starości na Murze, w towarzystwie brata i syna.
Nie cenię życia na tyle,
by dla kilku lat nędznej wegetacji splamić honor rodu.
Wyrosłeś wśród aktorów.
Znasz swoje rzemiosło.
Ja dorastałem wśród żołnierzy.
Wiem, jak umrzeć z honorem.
Szkoda.
Wielka szkoda.
A co z życiem córki?
Jego też nie cenisz?
Życzenia urodzinowe dla prawnuczki Freya.
- Lub ukryta wiadomość. - Bądź czujny.
Nie możemy pozwolić, by ostrzegł Lannisterów.
To chorąży dziadka. Nie wesprze nas?
Po Walderze należy spodziewać się najgorszego.
Patrzcie.
Ojciec gnije w lochu.
Ile zostało mu czasu?
- Musimy przekroczyć Trident. - Podejdźmy pod mury.
Mamy więcej wojska. Możemy zdobyć Bliźniaki.
Nie zdążymy. Lord Tywin ruszył na północ.
Freyowie od 600 lat strzegą przeprawy. Każdy płaci im myto.
Osiodłajcie konia.
Chcesz jechać do Freya? Sprzeda cię Lannisterom!
Lub wtrąci do lochu, albo poderżnie gardło.
Musimy się przeprawić. Za wszelką cenę.
Wodzowie nie powierzają negocjacji podwładnym.
Zgadzam się.
Ja pojadę. Dobrze znam lorda Waldera.
Nie skrzywdzi mnie.
Chyba, że to mu się opłaci.
Czego chcesz?
Cieszyłam się na to spotkanie, lordzie.
Jestem pewien.
Twój chłopak jest zbyt dumny, by zjawić się osobiście.
- Mam rozmawiać z tobą? - Zapominasz się, ojcze.
Milcz! Jeszcze nie jesteś lordem.
- Czy wyglądam na martwego? - Ojcze!
Nie ucz mnie grzeczności, bękarcie!
Twoja matka doiłaby krowy, gdybym jej nie zapłodnił!
Dobrze. Chodź tu.
Formalności stało się zadość. Może teraz ten dureń się zamknie.
- Możemy porozmawiać? - Rozmawiamy.
Dobra. Wynoście się!
Wszyscy!
Ty też.
Widzisz?
Ma 15 lat.
Mój kwiatuszek.
Pełen słodkiego miodu.
Da ci wielu synów.
Twój ojciec nie przybył na ślub.
Zaniemógł.
Na dwóch poprzednich również go nie było.
Twój ród szcza na lorda Freya.
Wiesz, że to prawda.
Lord Tully nie chce słyszeć o związku naszych dzieci.
- Zapewne powody... - Powody mnie nie obchodzą.
Chcę się pozbyć bachorów. Widzisz, ile ich mam?
Czego ode mnie chcesz?
Byś otworzył bramy, lordzie.
Żeby mój syn i jego chorążowie mogli ruszyć dalej.
Przekonaj mnie.
Wejdź na mury. Stoi pod nimi 20 tysięcy ludzi.
Gdy przybędzie Tywin, będzie pod nimi 20 tys. trupów.
Nie strasz mnie, lady Stark.
Ned gnije w Czerwonej Twierdzy, a twój syn to smarkacz.
Jesteś chorążym mego ojca.
Złożyłem wiele przysiąg.
W tym jedną przed królem, o ile pamiętam.
Królem jest Joffrey,
a to znaczy, że twój syn i jego żywe trupy są buntownikami.
Gdybym chciał, rzuciłbym was na pożarcie lwom.
Nie chcesz?
Rody Starków, Tullych, Lannisterów, Baratheonów...
Dlaczego mam tracić czas na targi z tobą?
Kiedy będziesz mógł wziąć do ręki miecz?
Wkrótce.
To dobrze. Weźmiesz ten.
Tobie bardziej pasuje wilk niż niedźwiedź.
Ten miecz to Długi Pazur. Ma nową głowicę.
Nazwy zmieniać nie trzeba.
- Miecz z valyriańskiej stali? - Owszem.
Należał do mego ojca.
A przed nim do dziada. Przez 500 nosili go Mormontowie.
Ja dałem go synowi.
Jorah zhańbił ród, lecz, nim uciekł z Westeros, zostawił miecz.
- Nie mogę go przyjąć. - Możesz.
I zrobisz to.
Gdyby nie ty i twój wilk...
byłbym już martwy.
Weź miecz i nie mówmy już o tym. Zrozumiałeś?
Tak, panie.
Nie myśl, że pochwalam twój zamach na ser Allisera.
Zachowałeś się jak młokos, a ja nie dałem miecza młokosowi.
- Przeproszę ser Allisera. - Nie zrobisz tego.
Wysłałem go do stolicy.
Wziął ze sobą dłoń, którą przyniósł twój wilk.
Ma ją złożyć u stóp chłopca, który nami włada.
Może to przekona króla.
Wolałbyś, żeby Thorne dalej się nad tobą pastwił?
Zanieś miecz do siebie.
I podaj mi kolację.
Tak, panie.
Należy ci się.
Dobrze się spisałeś.
- Pokaż. - Co?
Miecz! Chcemy zobaczyć!
O co chodzi?
Nie mogę.
Czego?
Nie mogę powiedzieć.
Widzę, że chcesz to zrobić.
A zatem?
Przyleciał kruk. Przyniósł wieści.
- Chodzi o Robba. - Mów. Co się stało?
Ruszył na południe. Na wojnę.
Zebrał chorążych. Oni go obronią.
Powinienem tam być.
Przy nim.
Mów. Co powiedział?
Przepuści twoje wojska.
Da ci swoich ludzi.
Zostawi tylu, by nie przepuścić wrogich nam wojsk.
- Czego chce w zamian? - Jego syn ma być twoim giermkiem.
- A z czasem rycerzem. - Zgoda.
Co jeszcze?
Arya poślubi syna Waldera, Waldrona.
- Gdy dorosną. - Nie ucieszy się.
Co jeszcze?
Gdy walki ustaną,
poślubisz jedną z jego córek.
Którą zechcesz.
Ma ich wiele.
Rozumiem.
Przyjrzałaś się im?
Tak.
I co?
Jedna jest...
Odmawiasz?
A mogę?
Nie, jeśli chcesz przejść.
Zgadzam się.
Wzywałeś mnie, panie?
Owszem. Bądź tak łaskaw i pomóż starcowi.
Zastanawiałeś się kiedyś,
dlaczego bracia z Nocnej Straży nie biorą żon i nie płodzą dzieci?
Nie.
Żeby nie kochali. Miłość jest wrogiem powinności.
Gdyby twój ojciec musiał wybrać
pomiędzy honorem rodu, a tymi, których kocha,
jak by postąpił?
Słusznie. Bez względu na cenę.
W takim razie to człowiek niezwykły.
Innym brakuje jego siły.
Czy honor może zastąpić ukochaną kobietę?
Czy obowiązek wystarczy,
by wyrzec się radości jaką daje dziecko,
czy widok uśmiechu na twarzy brata?
Już wiesz.
Jesteśmy tylko ludźmi. Służymy, gdy cena jest niewielka.
Wtedy honor przychodzi nam łatwo.
Niestety, prędzej czy później, dla każdego z nas
wstaje dzień, w którym przestaje być łatwo.
Czas wyboru.
Mam wybrać? O to chodzi?
Wybór zawsze jest bolesny.
- Wiem. - Nie wiesz!
Nikt nie wie!
Jestem bękartem, ale mam ojca i brata.
Wobec mnie bogowie byli bardziej okrutni.
Zaczekali, aż się zestarzałem.
Kruk przyniósł wieści z południa.
O zagładzie rodu, hańbie.
Byłem bezradny. Słaby, ślepy.
Nic nie zrobiłem, gdy mordowali wnuka mojego brata,
syna owego wnuka i jego maleńkie dzieci!
Kim jesteś?
Moim ojcem był Maekar, Pierwszy Tego Imienia,
a moim bratem Aegon, który zasiadł na tronie, gdy ja nie chciałem.
Zaś wnuk mego brata, Aerys,
nazywany jest Szalonym Królem.
- Aemon Targaryen? - Maester z Cytadeli.
Wierny sługa swych braci z Nocnej Straży.
Nie pomogę ci w podjęciu decyzji.
Sam musisz dokonać wyboru.
I żyć z nim do końca swych dni.
Jak ja.
Mężu.
Moje słońce i gwiazdy!
Mój koń.
Muszę jechać.
Spadł z konia.
Kto nie ma siły utrzymać się w siodle, nie jest khalem.
To tylko zmęczenie. Musimy odpocząć.
Dość już przejechaliśmy. Rozbijcie obóz.
Nie możesz nam rozkazywać.
Choć jesteś khaleesi.
Powiedz wojownikom, że to słowa khala.
Od ciebie nie przyjmę rozkazu.
Sprowadźcie Mirri Maz Duur.
Maegi? Przyniosę ci jej głowę.
Zrób, co ci każę, albo o wszystkim dowie się khal.
Zwiadowcy meldują, że Stark ruszył na południe.
Prowadzi ludzi Freya.
Są o dzień drogi stąd.
Młokosowi brakuje doświadczenia, ale nie można odmówić mu...
odwagi.
Nie przerywaj sobie.
Oby twoi barbarzyńcy nie zmarnowali stali, którą im dajemy.
Ten włochaty żąda aż dwóch toporów.
- Ciężkich, dwustronnych. - Shagga lubi topory.
Ty i twoi ludzie pójdziecie w pierwszej linii.
W pierwszej?
Plemienni wojownicy?
Wyglądają na groźnych.
Groźnych?
W nocy Księżycowy Brat zabił Kamienną Wronę.
Wrony odnalazły go i zabiły.
Bronn ledwie powstrzymał Shaggę przed odcięciem trupowi kuśki.
Teraz Ulf domaga się zapłaty za życie wojownika,
a Shagga mu jej odmawia.
Za dyscyplinę w wojsku odpowiada dowódca.
Skoro chcesz mnie zabić, znajdź mniej ryzykowny sposób!
Nie zmienię zdania.
Straciłem apetyt.
Wybaczcie.
Gdzie znalazłeś taką ślicznotkę?
- Zabrałem ją. - Komu?
Jakiemuś... nie pamiętam.
Rudy, śpi w trzecim namiocie.
Nie sprzeciwił się?
Coś tam mówił.
Tak czy inaczej, nie zdąży się zemścić.
Idziemy w pierwszej linii.
Z tobą?
Poszukam jakiejś ślicznotki.
- Kim jesteś? - A kim mam być?
- Jak wołała cię matka? - Shae.
A ciebie twoja?
Zmarła w połogu.
Będziemy rozmawiać o matkach?
- Co to za akcent? - Obcy.
Czego ode mnie chcesz?
Od ciebie?
Dziel ze mną namiot, nalewaj mi wino,
śmiej się z moich dowcipów i masuj mi nogi.
Dopóki jesteśmy razem, nie przyjmuj innych.
I pieprz się ze mną, jakby to była ostatnia noc w moim życiu.
- Kto wie, czy nią nie jest. - Co dostanę w zamian?
Po pierwsze, zapewnię ci bezpieczeństwo.
Dopóki będziesz moja, nikt cię nie skrzywdzi.
Po drugie, przyjemność przebywania ze mną.
Podobno jest wielka.
Kto tak twierdzi? Inne, którym płaciłeś?
Po trzecie, więcej złota, niż zdążysz w życiu wydać.
Zgadzasz się?
Zacznijmy od ostatniej nocy.
Wejdź.
On jest silny. Nikt nie wie, jak bardzo.
- Tej nocy umrze. - Nie może.
Nie pozwolę mu.
Nawet królowa nie powstrzyma śmierci.
Musimy uciekać.
- W Asshai jest port. - Nie opuszczę go.
On już nie żyje.
Jeśli mój mąż umrze, ja nie ucieknę.
Jestem khaleesi, a mój syn będzie khalem.
Tu liczy się siła, nie więzy krwi.
Gdy Drogo umrze, zacznie się walka o władzę.
Zwycięzca zostanie khalem.
Po co mu rywal?
Odbierze ci syna i rzuci psom na pożarcie.
Nie zostawię męża.
- Rana się zaogniła. - To twoja wina, maegi!
Nie! Nie pozwalam jej tknąć.
Ty? Ty nie pozwalasz tknąć maegi?
Módl się, byś nie podzieliła jej losu.
Ty kazałaś wiedźmie leczyć khala!
Bacz na swoje słowa. To twoja khaleesi.
Dopóki krew z mojej krwi żyje!
Gdy on umrze, ona stanie się niczym.
Nigdy nie będę niczym. W moich żyłach płynie smocza krew.
Wszystkie smoki zginęły, khaleesi.
Lepiej włóż zbroję.
Tak zrobię.
- Znów mnie uratowałaś. - Teraz ty uratuj jego.
Za późno na zioła.
- Mogę jedynie skrócić mu cierpienia. - Ocal go, a cię uwolnię.
Na pewno znasz sposób.
Zaklęcia.
Istnieje jedno. Ale śmierć jest lżejsza.
Użyj go.
Spróbuj.
- A cena? - Zapłacimy.
Nie złotem, lecz krwią. Ceną za życie jest śmierć.
Moja?
Nie. Nie twoja.
Przyprowadźcie jego konia.
Nie rób tego, khaleesi.
- Pozwól mi ją zabić. - Martwa nie ocali khala.
Magia krwi jest zakazana!
Khaleesi decyduje, co jest zakazane.
Wyjdźcie. Teraz.
Oboje wyjdźcie. Już.
Ty też, pani.
Nie wchodź, dopóki nie skończę śpiewać.
W namiocie zatańczy dziś śmierć.
Nikt ci nie przeszkodzi.
Sprowadź mojego męża.
Coś ty zrobiła?
Próbuję ratować męża.
Bylibyśmy już 10 mil stąd.
Bezpieczni.
- Tak się nie godzi. - Ale tak będzie.
- To maegi! - Uspokój się.
Nie idź tam!
Ani kroku dalej.
- Jesteś ranna? - Dziecko.
Nadchodzi.
Sprowadź staruchy!
Nie przyjdą. Mówią, że khaleesi jest przeklęta.
Przyjdą, albo stracą głowy.
Maegi może odebrać poród. Zna się.
- Poddajesz się, lewku? - Nie.
Wyglądasz, jakbyś miał przegrać.
Twoja skóra płonie.
A niech cię! Nie czujesz bólu?
- Przywykłam do niego. - Pijecie.
Nowa gra.
Poznałem ją w Braavos. Gra się nożami.
- Mogę stracić palce? - Tylko jeśli przegrasz.
Nie. Żadnego ognia, żadnych noży.
Spróbujmy czegoś, w czym jestem dobry.
Czyli?
Umiem oceniać ludzi.
- Nudna gra. - Wcale nie. Słuchajcie.
Powiem coś o was.
Jeśli trafię, pijecie. Jeśli nie - ja piję. Nie wolno oszukiwać.
- Nie chcę w to grać. - Najpierw Bronn.
Ojciec cię bił.
Nie tak, jak matka.
Pierwszego przeciwnika zabiłeś będąc dzieckiem.
Kobietę.
Zaatakowała mnie.
Byłeś za Murem.
Po co?
- Pracowałem. - Dalej.
Kochałeś kobietę, nie wyszło, więc teraz boisz się kochać.
Nie, to o mnie.
Teraz ty, ślicznotko.
- Nie chcę. - Spróbuj.
Spójrz, jak się bawimy!
Twoja matka to kurwa.
Pij.
Twój ojciec zostawił matkę, gdy byłaś mała.
Pij.
- Nie wolno kłamać. - Pij.
Pragnęłaś innego życia. Lepszego.
Też mi rewelacja.
Sprecyzuję wypowiedź.
Zastanawiałaś się, jak osiągnąć cel.
Służba Siedmiu odpadła.
Chciałaś wyrwać się z biedy.
Pij.
- Jesteś pewna? - Pij!
Jeśli jeszcze raz ubliżysz moim rodzicom...
wydrapię ci oczy.
Wybacz, że cię obraziłem, pani.
- Moja kolej. - Jak chcesz.
Pytaj. Spróbuj przejrzeć moje tajemnice.
- W kim się kochałeś? - Nie tak gramy!
Nie dbam o zasady.
To była jego żona.
- Żona? - Skąd wiesz?
Grywam w kości z żołnierzami.
Kiedy indziej.
Nie. Dziś.
To smutna historia.
Popłaczę się.
Historie biedaków zawsze są smutne.
Miałem 16 lat. Jechałem z Jaimem. Usłyszeliśmy krzyk.
Dwóch zbirów goniło dziewczynę w podartej sukni.
Jaime odgonił napastników, ja okryłem dziewczynę.
Bała się. Mój brat ruszył w pościg,
a ja zabrałem biedaczkę do gospody.
Miała na imię Tysha.
Była sierotą i od dawna nie jadła.
Zamówiliśmy 3 kurczęta i dzban wina.
W tamtych czasach szybko się upijałem.
Byłem też nieśmiały.
Dziewczyny się ze mnie śmiały.
Inne się wstydziły, lub wypytywały o brata.
Przy niej zapomniałem o strachu.
W końcu trafiliśmy do łoża.
Po 3 kurczakach? Drogo.
Nie miałem pojęcia, co robić.
Była dla mnie dobra. Pocałowała mnie.
Zaśpiewała.
Rano byłem tak zakochany, że poprosiłem ją o rękę.
Znalazłem pijanego septona, który udzielił nam ślubu.
Gdy otrzeźwiał, pobiegł do mojego ojca.
- I na tym się skończyło? - Nie.
Ojciec kazał Jaime'owi powiedzieć mi prawdę.
To była kurwa.
Mój brat wszystko zaplanował.
Opłacił kurwę i gwałcicieli.
Chciał zrobić ze mnie mężczyznę.
Gdy się przyznał,
ojciec sprowadził moją żonę i oddał ją strażnikom.
Płacił jej sztukę srebra za każdego.
Która kurwa oprze się takiej pokusie?
A mnie kazał patrzeć.
Pod koniec Tysha miała tyle srebra,
że monety sypały się z niej na podłogę.
Zabiłbym każdego, kto by tak mnie urządził.
Mogłeś się domyślić.
Tak?
Byłem młody, pijany i zakochany.
Ofiary gwałtu nie zapraszają do łoża nieznajomych.
Byłem młody i głupi.
Nadal jesteś.
- Dlaczego mnie budzisz? - Chcesz przespać wojnę?
- Co? - Nadeszli nocą. Są o milę stąd.
- Zawołaj giermka! - Nie masz giermka.
Jeśli polegnę, płacz.
Nie będę wiedzieć, kiedy.
Ja będę.
- Trzymaj głowę nisko. - Ja?
Może cię nie zauważą.
Jestem szczęściarzem.
Wojownicy z Doliny!
Zbierzcie się!
Kamienne Wrony, Czarne Uszy, Spaleni!
- Księżycowi Bracia! - A psy?
I Psy!
Za chwilę zacznie się bój o Dolinę!
Ruszajcie po to, co wasze!
Półmężczyzna!
Do boju!
Gówniany z ciebie rycerz.
Żyję?
Tak.
- Wygraliśmy? - Inaczej bym z tobą nie rozmawiał.
Jak poszło plemionom?
Całkiem dobrze.
Wprawiają się.
Jesteś ranny?
Miło, że zauważyłeś.
- Podobno wygraliśmy. - Zwiadowcy się pomylili.
Stark wysłał 2 tysiące ludzi, nie 20 tysięcy.
- Pojmaliśmy go? - Nie mieliśmy jak.
To gdzie on jest?
Tam, gdzie jego wojsko.
Czyli?
- Powinniśmy jechać. - Nie.
Pani!
Nim się spostrzegli, było po wszystkim.
Lady Stark. Zaoferowałbym ci miecz, ale go zgubiłem.
Nie chcę twojego miecza.
Oddaj mi córki.
I męża.
- Ich też niestety nie mam. - Zabij go. A głowę poślij ojcu.
Zabił 10 naszych.
Więcej wart jest żywy.
Zabierzcie go i zakujcie.
Możemy zakończyć wojnę, chłopcze.
Ocalić ludzi. Ty będziesz walczyć za Starków, ja za Lannisterów.
Miecze, kopie, pazury... Wybierz broń.
Zakończmy to.
Jeśli cię posłucham, Królobójco, wygrasz.
Dlatego cię nie posłucham.
Chodź, pięknisiu.
2 tys. ludzi wysłałem na śmierć.
- Bardowie ułożą o nich pieśni. - Ale martwi ich nie usłyszą.
Jedno zwycięstwo niczego nie zmienia!
Nie uwolniliśmy ojca.
Nie uratowaliśmy moich sióstr.
Nie przepędziliśmy tych, co chcą nas zniewolić.
Wojna jeszcze się nie skończyła.
Mogę?
- Cytrynową, jakąkolwiek. - Trzy miedziaki.
- Może być gołąb? - Zjeżdżaj.
- Wezmę czerstwą, spaloną. - Zjeżdżaj.
- Co się dzieje? - Prowadzą go do septu!
- Kogo? - Namiestnika!
Baelor!
Jestem Eddard Stark, lord Winterfell.
Namiestnik.
Staję przed wami, by wyznać swe winy.
Wobec bogów i ludzi.
Zdradziłem króla i najbliższego przyjaciela, Roberta.
Przysiągłem bronić dzieci mego władcy,
lecz, nim jego krew ostygła, targnąłem się na życie Joffreya.
Chciałem zagarnąć tron.
Wielki Septon i Baelor Błogosławiony słuchają moich słów.
Joffrey Baratheon...
jest spadkobiercą Roberta.
Z łaski Siedmiu panem Siedmiu Królestw
i Obrońcą Królestwa.
Cierpimy tak, jak grzeszymy.
Ten człowiek wyznał winy.
Wobec bogów i ludzi.
Bogowie są sprawiedliwi,
lecz Baelor nauczył nas, że miłosierdzie nie jest im obce.
Jaki los czeka zdrajcę, Wasza Miłość?
Matka prosiła, by lord Eddard dołączył do Nocnej Straży.
Tam mógłby nadal służyć królestwu.
Dama mojego serca, Sansa, błagała o litość dla ojca.
Lecz serca kobiet są miękkie!
Dopóki ja jestem królem,
zdrada nikomu nie ujdzie płazem!
Ser Ilynie, przynieś mi jego głowę!
Powstrzymaj go!
To szaleństwo!
Na kolana!
- Nie patrz! - Puść mnie!
Milcz! Patrz na mnie!
Powstrzymajcie go!
Wersja polska na zlecenie HBO - SDI Media Polska
Tekst: Wojtek Stybliński
Na podstawie "Gry o tron" George'a R. R. Martina
wydanej przez Wydawnictwo Zysk i Spółka