ИГРА НА ТРОНОВИ
Погледни ме!
Ме паметиш ли, момче? Ме паметиш?
Паметно момче.
Доаѓаш со мене, момче. И да не си писнал.
Да не си писнал, момче. -Не сум машко!
Не си паметно момче. Тоа сакаш да го кажеш? Сакаш да живееш?
Северот, момче. Одиме на север.
Имаше три очи. Ми рече да дојдам по него и тргнав.
Отидовме до криптата. Таму беше и татко ми.
Татко ти не бил таму, кнешче. И нема да биде уште долго.
Се плашиш. Како и Ходор. -Не се плашам од дупка во земјата.
Си живеела зад Ѕидот. Од што се плашиш?
Јас сум сакат, а сакам да отидам таму.
Тоа е дедо ми, кнезот Рикард. Лудиот крал Ерис го запалил жив.
Тоа е Лијана, сестрата на тато. Била свршена со кралот Роберт,
но Рагар Таргариен ја грабнал.
Роберт ја почнал војната за да ја врати.
Го убил Рагар, но таа сепак умрела.
Таму го видов татко ми. -Гледаш? Не е тука!
Дојди, Кадравко! -Рикон!
Тој ѕбер би требало да биде во окови! -Не сака окови.
Што правиш тука? Дојди горе со нас. -Не! Дојдов да го видам тато.
Ти реков дека е во Кралебран со Санса и Арија!
Тука беше. Го видов. -Кога?
Синоќа. Додека спиев. Дојди, Кадравко!
Ви недостига. Природно е да ви е во мислите и сните.
Тоа не значи... -Брен.
Госпоѓо.
Роб.
Роб!
Си го упропасти мечот.
Ќе ги убијам сите!
Сите!
Ќе ги убијам сите. -Добро момче.
Ги држат твоите сестри. Треба да ги спасиме.
И после ќе ги убиеме сите.
Забите на вепрот голем го разболеа кралот Роберт.
Ѕверката беше дебела како и самиот Роберт.
Но храбриот крал викна: Направи што можеш, ќе ти летне главата!
Не си опасен како во мојата постела лавот.
Кралот Роберт ја изгуби битката и последниот испит не го помина.
Лавот му ги искорна јајцата,
а вепрот го умре.
Многу забавно! Нели е смешна песната?
Фала за изведбата. Сигурно била примена подобро во меаната.
Жал ми е, Милост. Нема веќе да ја пеам. Жими се.
Кажи ми, што ти е помило? Прстите или јазикот?
Милост? -Прстите или јазикот? Да можеш да задржиш едно - што?
Можам да ти го исечам и грлото.
Секому му требаат рацете, Милост. -Добро. Тогаш, јазикот.
Милост, ве молам.
Сер Илин, кој е подобар од вас за казната? -Ве молам!
Милост, ве молам. Нема веќе никогаш да ја пеам. -Доста беше.
Ти ги оставам другите работи тебе, мајко.
Убаво изгледаш. -Ви благодарам, господару.
"Милост", сега сум крал.
Прошетај со мене. Сакам да ти покажам нешто.
Направи што ти вели, дете.
Штом ќе прокрвариш, ќе ми родиш син. Мама вели, брзо ќе биде.
Немојте, ве молам!
Тоа е татко ти. Оној онде.
Види што им се случува на предавниците.
Ветивте дека ќе бидете милостив. -Бев. Му дадов чиста смрт.
Види го! -Пуштете ме дома. Се колнам, нема да предадам никој.
Мама вели дека морам да се оженам со тебе, па ќе останеш
и ќе бидеш послушна. Погледни го!
Па? -Колку време треба да гледам?
Додека сакам.
Сакаш да го видиш останатото? -Ако го сака тоа Милоста.
Таму ти е септата.
Вака, ќе ти подарам нешто.
Откако ќе кренам војска и ќе го убијам твојот предавнички брат,
ќе ти ја подарам и неговата глава.
Или тој ќе ми ја даде вашата.
Мајка ми вели дека крал не смее да ја удира својата госпоѓа.
Сер Мерин.
Повели, девојко.
Ќе бидеш ли послушна сега? Или ти треба уште една лекција?
Ќе те побарам на дворот.
Поштеди се од болка и дај му што сака, девојко.
Пак ќе ти треба тоа.
Јасно е. Да се заколнеме на кралот Ренли и да одиме на југ
за да ги соединиме силите со него. -Ренли не е крал!
Нема белким да се заколнете на Џофри. Го уби татко ви.
Ренли не е крал поради тоа. Тој му е најмлад брат на Роберт.
Брен не може да биде кнез на Сурозимје пред мене,
а Ренли не може да биде крал пред Станис. -Ќе застанеме со него?
Господа!
Јас ќе им го кажам следново на тие двајца кралеви.
Ренли Баратеон не ми е ништо! Ни Станис!
Зошто тие да владеат врз мене и моите
од некој град на југот? Што знаат тие за Ѕидот или Волчјата шума?
Дури и боговите им се погрешни.
Зошто пак да не владееме сами?
Клекнавме пред аждерите, но аждерите се мртви сега!
Онаму седи единствениот крал пред кој ќе свиткам колено!
Крал на Северот!
Се согласувам на тоа! Нека им ги црвениот замок и железниот стол!
Крал на Северот!
Дали сум ти брат сега и секогаш? -Сега и секогаш!
Мојот меч е твој во победа и пораз од денес до мојот последен ден.
Крал на Северот!
Госпоѓо Старк. -Сакам да го видам.
Веднаш!
Оставете не.
Многу убаво изгледате вечерва. Добро ви стои вдовиштвото.
Креветот ви е осамен. Затоа дојдовте?
Не сум во најдобра состојба, но можам да послужам.
Соблечете го фустанот, па ќе видиме дали можам.
Сакам насилни жени. -Ќе ве убијам вечерва, сер.
Ќе ви ја ставам главата во кутија и ќе и ја пратам на сестра ви.
Ќе ви покажам како. Удрете ме пак. Преку увото. И пак.
Посилна сте отколку што изгледа. Ќе бидете брза.
Сакате да поверувам дека не се плашите од смрт? -Не се плашам.
Темнината доаѓа по сите нас. Зошто да се плаче поради тоа?
Затоа што ќе одите во најдолниот од седумте пеколи, ако има правда.
На кои богови?
На дрвјата на кои им се молеше мажот ви?
Каде беа дрвјата кога му ја исекоа главата?
Ако вашите богови се вистински и праведни,
зошто светот е полн со неправда? -Поради луѓето како вас.
Нема луѓе како мене. Само јас сум.
Син ми, Брен. Како падна од кулата? -Го турнав од прозорецот.
Зошто?
Се надевав дека ќе го убие падот. -Зошто?
Наспијте се. Војната ќе биде долга.
Не ми се верува дека сме во војна.
Беше ли олку возбудливо и минатиот пат? Кога бевте млад.
Што пишува? Сме го заробиле ли Роб Старк?
Што ни е следниот потег? -Престани да зборуваш. Врати се во кревет.
Го држат син ми.
Синот на Старк не бил толку зелен.
Чув дека неговиот волк убил дванаесет луѓе и коњи.
Вистина ли е за Станис и Ренли? -Браќата Баратеон се против нас.
Џејми е заробен. Војската му е растурена. Катастрофа!
Може треба да бараме мир.
Ете ви го мирот. Џофри се погрижи за тоа
кога реши да му ја скине главата на Нед Старк.
Полесно ќе пиете од таа чаша отколку што ќе седнете со Роб.
Победува, ако не забележавте. -Уште ги имаме неговите сестри.
Првин треба да го откупиме сер Џејми. -Нема примирје.
Не смееме да изгледаме слабо. Да ги нападнеме.
Да се вратиме прво во Гребенот на фрлачот... -Го држат син ми!
Надвор! Сите!
Ти не.
Имаше право за Едард Старк.
Да беше жив, ќе преговаравме со Сурозимје и Рекотек.
Така ќе добиевме време да ги суредиме браќата на Роберт. Но...
Лудост. Лудост и глупост.
Отсекогаш сум те сметал за закржлавен будала.
Можеби згрешив. -Половина.
Нов сум за стратегијата, но ако не сакаме да не опколат 3 војски,
не може да останеме овде. -Никој нема да остане овде.
Сер Грегор ќе појде со 500 јавачи
и ќе го запали Рекоземје од Божјото око до Црвениот чатал.
Останатите, ќе се прегрупираме кај Харенхал.
Ти одиш за Кралебран.
И, што ќе правам таму? -Ќе владееш!
Ќе служиш како кралски Намесник место мене.
Ќе го спастриш момчето крал. И мајка му, ако треба.
А, ако макар насетиш предавство од Балиш, Варис, Пајсел...
Глави, колови, ѕидови?
Зошто не чичко ми? Или некој друг? Зошто јас?
Ти си ми син.
Уште една работа.
Нема да ја одведеш онаа курва на дворот. Разбираш?
Сер Џора...
Полека.
Син ми. Каде е? Го сакам.
Каде е?
Момчето не поживеа.
Кажете ми. -Што да кажам? -Како умре син ми?
Не ни поживеа, моја принцезо. Жените велат... -Што велат жените?
Велат дека детето било... -Чудовишно.
Изопачено. Самата го извлеков.
Имаше крлушки како гуштер. Беше слепо
и имаше кожени крилја како лилјак.
Кога го допрев, кожата му падна од коските,
а однатре беше полн со гробни црви.
Ве предупредив дека само со смрт може да се плати живот.
Ја знаевте цената. -Каде е Кал Дрого? Покажи ми го!
Покажи ми што купив со животот на синот! -Како ќе кажете.
Дојдете, ќе ве одведам кај него.
Има време за тоа. -Сакам сега да го видам!
Калисарата си отиде. -Кал што не може да јава не е Кал.
Дотракијците ги следат силните. Жал ми е, принцезо.
Дрого.
Мое сонце и ѕвезди!
Зошто е сам овде? -Изгледа, ја сака топлината, принцезо.
Жив е. Баравте живот. Плативте за живот. -Ова не е живот.
Кога ќе се врати? -Кога сонцето ќе изгрее на запад, а зајде на исток.
Кога морињата ќе пресушат, а планините ќе ги однесе ветрот.
Оставете не. -Не сакам да бидете сама со маѓесничката.
Веќе не морам да се плашам од таа жена. Одете!
Знаеше што купувам и ја знаеше цената.
Згрешија што го запалија храмот. Го налутија Големиот Пастир.
Тоа не е божјо дело! Моето дете беше невино! -Невино?
Ќе беше пастувот што ќе го јавне светот. Сега нема да пали градови,
неговата калисара нема да меле народи во прав.
Застанав во твоја одбрана. Те спасив. -Ме спасивте?
Тројца јавачи веќе ме силуваа пред да ме спасиш, девојко.
Видов како гори куќата на мојот бог
во којашто излечив неброено многу мажи и жени.
На улицата видов глави. Главата на пекарот што ми правеше леб.
Главата на момчето што го излечив од треска пред три месеци.
Кажете ми пак што точно сте спасиле? -Твојот живот.
Види го својот Кал.
И ќе видиш колку вреди животот кога ќе снема се друго.
Не смееш!
Истави ми се, Сем! -Ќе им јават на сите.
Ќе пратат гаврани. Луѓето ќе те гонат.
Знаеш ли што прават со дезертерите?
Подобро од тебе. -Што ќе правиш? -Ќе го најдам брат ми.
И ќе му заријам меч на кралот Џофри в грло.
Може да не оставиш сега. Ни требаш овде! -Тргни се!
Не ти давам да одиш! -Тргни се! -Нема!
Кралски Намесник. -Така изгледа.
А, татко ти вели дека не смееш да земеш никого?
Не, рече дека не смеам да те земам тебе. Беше одреден.
Знаеше како се викам?
Молам? -Рече "немој да ја земеј Шај во Кралебран"?
Мислам дека рече "курвата". -Се срамиш ли од мене?
Се плашиш дека ќе танцувам по дворот со разголени цицки?
Сега сум смешна? Сега сум Шај, смешната курва.
Татко ми може да е најмоќниот човек во земјата.
Сигурно е најбогат. Ги има сите Седум кралства в џеб.
Сите насекаде мораат да прават како што ќе им каже татко ми.
Отсекогаш бил пичка.
Мислам дека дворските дами ќе можат да научат многу од тебе.
Зошто да не дојдеш со мене? Биди дамата на Намесникот.
Затоа што на кралот му треба Намесник, а на Намесникот...
Знам што му треба на Намесникот.
Дух?
Семвел!
Го уловивме ли?
Имаш среќа што си мек.
Те водиме каде што припаѓаш. -Му припаѓам на братот.
Ние сме ти браќа. -Ќе те убијат ако дознаат.
И вас, ако дознаат дека сте тргнале по мене. Вратете се.
Сем ни кажа се. Жал ни е за татко ти. -Не е важно.
Се заколна. Не смееш да си одиш. -Морам. -Не смееш!
Ги кажа зборовите. -Гајле ми е.
Чујте ги моите зборови и бидете сведоци на мојата заклетва. -Марш!
Ноќта паѓа, а мојата стража почнува сега.
Нема да заврши до мојата смрт. Ќе живеам и ќе умрам на своето место.
Јас сум мечот во темнината. -Набљудувач на ѕидините.
Јас сум штитот што го чува кралството на луѓето.
Ги заветувам својот живот и чест на Ноќната стража,
оваа ноќ и сите ноќи што следат.
Се сеќаваш ли на нашето прво јавање, мое сонце и ѕвезди?
Ако си тука и не си отишол, покажи ми.
Ти си борец. Отсекогаш си бил. Сега мора да се бориш.
Знам дека си далеку, но врати ми се, мое сонце и ѕвезди.
Кога сонцето ќе изгрее на запад, а ќе зајде на исток,
тогаш ќе ми се вратиш, мое сонце и ѕвезди.
Кралеви? Ќе ти кажам се што знам за кралевите.
Треба да сфатиш една работа за кралевите...
Во последните 67 години запознав повеќе кралеви
од кој и да е.
Сложени луѓе се тоа, но јас знам да им служам и ќе им служам.
Ерис Таргариен.
Од илјадниците маки што ги даваат боговите, лудоста е најлоша.
Тој беше добар човек. Вистински шармер.
Го гледав како се топи пред свои очи.
Како го голтаат кошмари за оган и крв.
Роберт Баратеон беше поинакво животно.
Моќен човек. Голем воин.
Но едно е да освоиш, а друго да владееш со кралство.
Тие што низ животот минуваат со спуштен штитник за лице,
често не го гледаат непријателот отстрана.
Сега му служам на неговиот син, кралот Џофри.
Боговите да го благословат неговото владеење.
Тој е способно момче. Силен, војнички ум.
Строг е. Но строгоста не е маана кога се брани земјата.
Рано е да се суди каков крал ќе биде,
но чувствувам величина кај нашиот нов крал.
Вистинска величина.
Тогаш, што е работата? -Која работа?
За кралевите. Рековте дека треба да разберам нешто за кралевите.
Работи... -Кога почнавте... Не е важно.
Да те испратам, мила. -Во ред е. Нема потреба.
До следниот пат.
Кога се замислувате горе, како изгледате? Ви стои ли круната?
Ви се клањаат господата и дамите што со години ве исмејувале?
Тешко им е да се клањаат без глави.
Човек со големи амбиции и без морал. Не би одел против вас.
А, што би направиле вие, пријателе, ако се најдете горе?
Јас сум еден од ретките мажи што не сакаат да бидат крал.
Еден од ретките мажи што не е маж.
Ајде, можете вие и подобро.
Го срушиле ли и столбот со темелите, кога ве кастрирале?
Да? Многу размислувате за она што ми е меѓу нозете?
Замислувам процеп. Како женски. Така ли е?
Ми ласка што воопшто ме замислувате.
Сигурно ви е чудно по толку години.
Човек од друга земја. Презрен од повеќето, страшен за сите. -Да?
Добро е што знам. Вие лежите буден и се плашите од мојот засек?
Но вие продолжувате, им шепотите на кралевите во уво.
Ви се восхитувам. -И јас ви се восхитувам вам, кнезу Балиш.
Алчен човек од мала куќа со голем талент за спријателување
со моќни мажи и жени. -Корисен талент, нели?
Значи, стоиме овде и меѓусебно си се восхитуваме.
Си ги играме улогите. -Му служиме на новиот крал. -Долго да владее.
Кралу мој! -Кралу мој! -Господа. Ќе почнеме ли?
Сега си Ари сирачето. Сирачињата не ги прашуваат ништо.
Затоа што никој не се грижи. Како се викаш? -Ари.
Пред тебе претстои долг пат и друштвото не ти е добро.
Ги имам дваесетина. Мажи и момчиња што одат на Ѕидот.
Твојот татко кнез ми даде да бирам од занданата,
но таму не најдов господинчиња.
Половина од овие би те предале на кралот за помилување.
А и другата половина би го сторила истото, но прво би те силувале.
Држи се подалеку од нив и оди да мочаш сама во шумата.
Остани со овие. И остани. Зашто ќе те заклучам со овие тројца.
Внимавај, џуџе!
Овој има меч. -Што прави уличар како тебе со меч?
Можеби е штитоносец. -Не е, види го! Изгледа како девојче!
Сигурно го украл мечот. -Да видиме!
Добро би ми дошол таков меч! -Земи го. -Дај ми го, џуџе!
Види го! Подобро да му го дадеш мечот на Жешка пита.
Еднаш изудира едно момче до смрт. -Го соборив
и го удирав по јајцата додека не умре!
Го растурив на парчиња.
Подобро да ми го дадеш мечот! -Го сакаш? Ќе ти го дадам!
Веќе убив еден дебелко. Сигурно не си убил никого.
Сигурно лажеш, но јас не. Добар сум за убивање дебели.
Уживам да убивам дебели.
Сакаш да се закачаш со малечки? Удирав по наковална 10 години.
Кога ќе удрам челик, пее. И ти ќе пееш кога ќе те удрам.
Челиков е искован во замок. Каде си го украл? -Подарок ми е.
Не е важно сега. Таму каде што одиме не прашуваат што си сторил.
Имаме силувачи, крадци, бандити, убијци.
Што си ти? -Чирак на оружар. Но му здодеав на мајсторот.
Затоа сум тука. -Одиме, бедни курвини синови!
Има илјада лиги одовде до Ѕидот, а иде зимата!
Шунка. Колку дена по ред може да се почне денот со шунка?
Барем донеси ми пиво.
Изгледаш исцрпено.
Толку ли те измори полноќното јавање?
Не изгледај толку преплашено.
Да ги убивавме сите што одат за една ноќ, духови ќе беа на Ѕидот.
Барем не си се курвал во Кртоград.
Честа те натерала да одиш и честа те натерала да се вратиш.
Пријателите ме натераа да се вратам.
Не реков дека се работи за твојата чест.
Го убиле татко ми! -А, ти ќе го оживееш?
Нема? Добро! Доста ми е од тоа.
Извидниците од зад Ѕидот јавуваат дека цели села се напуштени.
Ноќе гледаат огнови во планината од самрак до зори.
Еден заробен дивјак се колне
дека племињата се собираат во тајни крепости, којзнае зошто.
Кај Источната стражарница луѓето на Котер Пајк
нашле четири синооки трупови.
Но, за разлика од нас, биле помудри, па ги изгореле.
Мислиш дека војната на твојот брат е поважна од нашата?
Не. -Кога мртовци и пострашни работи ќе дојдат по нас во ноќта,
мислиш дека ќе биде важно кој седи на Железниот трон? -Не.
Добро. Затоа што ве сакам тебе и твојот волк со нас
утре кога ќе јавнеме зад Ѕидот.
Зад Ѕидот? -Нема само да седам и да ги чекам снеговите.
Имам намера да дознаам што се случува.
Ноќната стража ќе јавне против дивјаците, белите одачи
и се што има таму.
Ќе го најдеме Бенџен Старк, жив или мртов.
Лично ќе заповедам, па ќе те прашам само еднаш, кнезу Сноу.
Брат си на Ноќната стража или копиле што сака да си игра војна?
Тоа ли го заповедате, Калиса?
На Дрого нема му вредат аждерските јајца таму. Продајте ги.
Можете да се вратите во Слободните градови
и да живеете богато цел живот. -Не ми се дадени да ги продадам.
Калиса, кралице моја. Се заколнав да ви служам и да ве слушам.
Ќе умрам за вас ако треба. Но оставете го.
Знам што ви е намерата и не правете го тоа. -Морам!
Не разбираш. -Не барајте да гледам како влегувате во огнот!
Нема да гледам како горите! -Од тоа ли се плашите?
Вие ќе бидете мојата калисара.
Гледам лица на робови. Ве ослободувам.
Симнете ги оковите и одете. Никој нема да ве сопре.
Но ако останете, ќе останете како браќа и сестри, мажи и жени.
Сер Џора, врзете ја женава за кладата.
Се заколнавте дека ќе ме слушате.
Јас сум Данерис Родена во бура
од куќата Таргариен, од крвта на Валирија. Јас сум аждерска ќерка!
И ви се колнам дека оние што ќе ве повредат ќе умрат врескајќи.
Мене нема да ме чуете да врескам. -Ќе те чујам.
Но не го сакам твоето врескање.
Само твојот живот.
Крв од мојата крв.
Превод: Александар Зафировски