GRA O TRON
Spójrz na mnie! Spójrz!
Pamiętasz mnie, chłopcze?
Dobrze.
Pójdziesz ze mną.
I będziesz siedzieć cicho.
Nie odzywaj się.
- Nie jestem chłopcem! - Mądrym na pewno nie!
Chcesz żyć?
Ruszamy na Północ, chłopcze.
Miał trzecie oko.
Kazał mi za sobą iść.
Zaprowadził mnie do krypty.
- Był tam mój ojciec. - Twojego ojca nie ma w krypcie.
I szybko do niej nie trafi.
Boisz się. Tak, jak Hodor.
To tylko dziura w ziemi.
Żyłaś za Murem. Nie musisz się bać.
Ja, kaleka, chcę tam wejść.
To mój dziad, lord Rickard.
Szalony Król spalił go żywcem.
To Lyanna, siostra ojca.
Miała poślubić króla Roberta,
lecz Rhaegar ją uprowadził.
Robert chciał ją odbić.
Zabił Rhaegara, ale Lyanna umarła.
Tu widziałem ojca.
Spójrz. Nie ma go.
- Spokój, Kudłacz! - Rickon?
Tę bestię trzeba wziąć na łańcuch!
- On nie lubi łańcuchów. - Co tu robisz?
- Wracaj na górę. - Nie. Chcę zobaczyć ojca.
Mówiłem, że on jest w stolicy!
Z Sansą i Aryą!
Ale ja go widziałem.
Kiedy?
W nocy.
We śnie.
Chodź, Kudłacz.
Tęsknicie za nim.
Nic dziwnego, że mieszka w waszych snach.
To nie znaczy, że on...
Zniszczyłeś ostrze.
Zabiję ich.
Wszystkich.
Zabiję.
Pamiętaj o siostrach.
Musimy ratować dziewczynki.
Potem ich zabijemy.
Zabawne.
Zręczne rymy.
Piękna pieśń.
Ludziom się podoba?
Wybacz mi, Wasza Miłość.
Więcej jej nie zaśpiewam.
Co bardziej cenisz:
Ręce, czy język?
Słucham?
Ręce, czy język? Co wolisz zachować?
Mogę uciąć ci głowę.
- Bez rąk nie da się żyć. - Świetnie.
- A zatem język. - Błagam!
Ser Illynie, ty wiesz, co trzeba zrobić.
Wystarczy.
Resztę spraw zostawiam tobie, matko.
Nienajgorzej wyglądasz.
- Dziękuję, panie. - Wasza Miłość. Jestem królem.
Przejdźmy się. Chcę ci coś pokazać.
Rób, co każe, dziecko.
Gdy zaczniesz krwawić, dam ci syna.
Tak mówi matka.
Nie!
Ta jest twojego ojca.
Ta.
- Oto, co spotyka zdrajców. - Obiecałeś łaskę.
I okazałem ją. Dałem mu czystą śmierć.
Patrz.
Pozwól mi wrócić do Winterfell.
Mam cię poślubić. Zostaniesz i będziesz mi posłuszna.
Spójrz na niego!
Jak długo mam patrzeć?
Dopóki nie każę ci przestać.
- Chcesz zobaczyć resztę? - Co mój król rozkaże.
Tam jest twoja septa.
Będę miły. Sprawię ci podarunek.
Gdy już zbiorę armię i zabiję twojego brata, dam ci jego głowę.
Albo on da mi twoją.
Matka mówi, że królowi nie wypada bić dam.
Ser Merynie.
Dziewczyno.
Będziesz posłuszna?
Jedna lekcja wystarczy?
Trzymaj się blisko mnie.
Nie prowokuj go.
Niech ma, czego chce.
Jeszcze ci się przyda.
Wyjście jest jedno.
Przysięgnijmy królowi Renly'emu i połączmy siły.
Renly nie jest królem.
Chyba nie opowiesz się za Joffrey'em, panie? Zabił ci ojca.
Renly nie jest królem.
To młodszy brat Roberta.
Ja mam pierwszeństwo przed Branem, a Stannis przed Renlym.
Mamy poprzeć Stannisa?
- Tak trzeba! - Lordowie!
Lordowie!
Oto co myślę o królach z południa!
Renly Baratheon nic dla mnie nie znaczy. Stannis tak samo.
Dlaczego mają rządzić nami południowcy?
Co oni wiedzą o Murze, Wilczym Lesie?
Nawet bogów mają złych!
Po co szukać sobie pana?
Pokłoniliśmy się smokom, a smoki nie żyją!
Tu siedzi jedyny król, przed którym zegnę kolano.
Król Północy!
Na to się godzę.
Niech siedzą w Czerwonej Twierdzy, na żelaznym krześle.
Król Północy!
Jestem ci bratem?
Teraz i zawsze.
Mój miecz należy do ciebie. Na dobre i złe czasy.
Aż do mojej śmierci.
Król Północy!
- Lady Stark. - Chcę go zobaczyć.
Teraz.
Zostaw nas.
Pięknie wyglądasz, lady Stark. Wdowieństwo ci służy.
Nie masz z kim dzielić łoża. Dlatego przyszłaś?
Nie czuję się najlepiej, ale chyba podołam zadaniu.
Podciągnij suknię, spróbujemy.
- Uwielbiam brutalne kobiety. - Zabiję cię, panie.
A twoją głowę odeślę królowej.
To łatwe.
Musisz tylko bić dalej.
Jesteś silna, dasz radę.
Chcesz mnie przekonać, że nie lękasz się śmierci?
Nie lękam.
Każdego ogarnie noc. Czego mam się bać?
Tego, że wyrokiem bogów, trafisz do najgorszego z piekieł.
Których bogów?
Drzew, do których modlił się twój mąż?
Gdzie były drzewa, gdy ścięto mu głowę?
Jeśli wasi bogowie istnieją i są sprawiedliwi,
dlaczego na świecie nie ma sprawiedliwości?
Przez takich jak ty.
Tacy jak ja nie istnieją.
Jestem wyjątkowy.
Mój syn, Bran.
Dlaczego spadł z wieży?
Bo go zrzuciłem.
Dlaczego?
Miałem nadzieję, że wypadek go zabije.
Dlaczego?
Prześpij się, pani. To będzie długa wojna.
Nie wierzę, że toczymy wojnę.
Pamiętasz poprzednią, z dni twojej młodości?
Co to za wieści?
Pojmaliśmy Robba Starka?
- Jakie mamy plany? - Zamknij się.
Wracaj do łoża.
Pojmali mojego syna.
Młody Stark okazał się sprytny.
Powiadają, że jego wilk zabił tuzin rycerzy.
- A Stannis i Renly? - Obaj gromadzą siły.
Jaime w niewoli, a jego armia rozproszona. Katastrofa.
Prośmy o pokój.
Oto twój pokój.
Dzięki mojemu bratankowi możemy o nim zapomnieć.
Łatwiej będzie poskładać ten puchar,
niż nakłonić Robba Starka do rozmów.
Jest górą. Nie widzisz?
Mamy jego siostry.
Musimy wykupić ser Jaime'a.
Żadnego rozejmu.
- Ruszajmy w bój. - Jak tylko uzupełnimy siły.
Pojmali mojego syna!
Wynoście się.
Ty zostań.
Trafnie oceniłeś sytuację.
Gdyby Eddard żył, mielibyśmy pokój z Winterfell i Riverrun.
I czas, by rozprawić się z braćmi Roberta.
To było szaleństwo. I głupota.
Miałem cię za niewyrośniętego głupca. Jak widać się myliłem.
W połowie.
Nie znam się na strategii,
ale otaczają nas trzy armię. Musimy się cofnąć.
Oczywiście.
Dam ser Gregorowi pięciuset ludzi.
On dopilnuje, by Dorzecze stanęło w ogniu.
Ja cofnę się do Harrenhal.
Ty pojedziesz do stolicy.
Po co?
Żeby władać. W moim zastępstwie obejmiesz godność Namiestnika.
Zapanujesz nad gówniarzem i jego matką.
Jeśli Baelish, Varys, lub Pycelle knują zdradę...
Ich głowy przyozdobią mury. Dlaczego nie Kevan?
- Czemu właśnie ja? - Bo jesteś moim synem.
Jeszcze jedno.
Kurwy na dwór nie weźmiesz.
Zrozumiano?
Ostrożnie.
Gdzie jest mój syn? Dajcie mi go.
Gdzie on jest?
Chłopiec nie przeżył.
Opowiadaj.
- O czym? - Jak umarł mój syn?
Urodził się martwy.
- Kobieta mówi... - Co dokładnie?
- Że dziecko było... - Potworem.
Wynaturzeniem.
Ja je odebrałam.
Miało łuski, jak jaszczurka,
błoniaste, nietoperze skrzydła i było ślepe.
Gdy go dotknęłam, skóra z niego opadła,
odsłaniając wnętrze pełne robactwa.
Ostrzegałam. Za życie płaci się śmiercią.
Znałaś cenę.
Gdzie jest khal?
Pokaż mi go.
Pokaż, co kupiłam za życie swego syna.
Jak każesz, pani.
Chodź. Zaprowadzę cię.
- Przyjdzie na to czas. - Chcę go zobaczyć!
Khalasar odjechał.
Khal, który spadnie z konia, nie jest khalem.
Dothrakowie wierzą w siłę.
Przykro mi, księżniczko.
Drogo!
Moje słońce i gwiazdy!
- Dlaczego tu leży? - Napawa się ciepłem.
Żyje. Tego chciałaś.
- Za to zapłaciłaś. - Kiedy wrócą mu siły?
Gdy słońce wstanie na zachodzie.
Gdy morza wyschną, a góry ulecą na wietrze.
Jak liście.
Odejdźcie.
Nie zostawię cię z wiedźmą.
Już nie muszę się jej obawiać.
Idź.
Wiedziałaś, co dostanę. Znałaś cenę.
Spalili moją świątynię.
- Rozgniewali Pasterza. - To nie wina bogów!
- Mój syn był niewinny! - On?
Rumak, który przemierzy świat?
Paliłby miasta, niszczył miasta i ludy.
Obroniłam cię. Ocaliłam.
Mnie?
Nim to zrobiłaś, trzy razy zostałam zgwałcona.
Widziałam, jak płonie moja świątynia.
Ja w niej leczyłam, ratowałam życie.
Widziałam odciętą głowę piekarza, który dawał mi chleb.
Chłopca, którego wyleczyłam ledwie trzy miesiące wcześniej.
Za co mam ci być wdzięczna?
Za życie.
Spójrz na swojego khala.
Tyle warte jest życie, gdy straci się wszystko inne.
Nie możesz.
Zejdź mi z drogi.
Znajdą cię. Roześlą kruki!
Będą cię ścigać!
Wiesz, co spotyka dezerterów?
Lepiej niż ty.
Co chcesz zrobić?
Odnajdę brata.
A potem poderżnę Joffreyowi gardło.
Nie możesz odejść.
Jesteś potrzebny!
- Z drogi. - Nie przepuszczę cię.
- Z drogi! - Nie.
Namiestnik?
Na to wygląda.
Ojciec zabronił ci zabrać nas do stolicy?
Zabronił mi zabrać ciebie.
- Wyraził się jasno. - Wymówił moje imię?
- Co? - Zabronił ci zabrać Shae?
Użył słowa kurwa.
Wstydzisz się mnie? Myślisz, że będę paradować nago?
Rozbawiłam cię? Taka jestem śmieszna?
Mój ojciec to zapewne najpotężniejszy człowiek w kraju.
Na pewno najbogatszy.
Nikt nie sprzeciwia się jego woli.
Zawsze był sukinsynem.
Damy dworu wiele się od ciebie nauczą.
Jedź ze mną.
Jako dama namiestnika.
Król potrzebuje namiestnika, a ten...
Wiem, czego trzeba namiestnikowi.
Duch!
Ocaliło go sadło.
- Wracaj z nami. - Mam brata.
- Masz wielu braci. - Zabiją cię.
I was, bo za mną pojechaliście.
- Wracajcie. - Samwell nam powiedział.
- Wiemy. - To niczego nie zmienia.
Złożyłeś przysięgę.
- Muszę. - Nie możesz!
- Wypowiedziałeś słowa. - Nie dbam o nie!
Przyjmijcie moją przysięgę.
- Idźcie precz! - Nadciąga noc.
Zaczyna się moja warta. Nie skończy się do śmierci.
Będę żyć i umrę na posterunku.
- Jestem mieczem w ciemności. - Strażnikiem na Murze.
Tarczą, która chroni królestwo ludzi.
Moje życie i mój honor należą do Nocnej Straży.
Na tę noc i wszystkie, które nadejdą.
Pamiętasz naszą pierwszą wyprawę, moje słońce i gwiazdy?
Jeśli słyszysz te słowa, daj mi znak.
Jesteś wojownikiem. Zawsze nim byłeś.
Nie poddawaj się.
Wiem, że jesteś daleko.
Wróć do mnie, moje słońce i gwiazdy.
Gdy słońce wzejdzie na zachodzie,
a zajdzie na wschodzie,
wtedy wrócisz do mnie, moje słońce i gwiazdy.
O królach? O królach mogę powiedzieć ci wszystko.
Ty musisz wiedzieć o nich jedno.
Przez ostatnie 67 lat dane mi było poznać
tylu królów, ilu większość z żyjących nie pamięta.
Królowie to ludzie skomplikowani,
lecz ja wiem, jak im służyć,
by móc służyć im dalej.
Aerys Targaryen.
Ze wszystkich przekleństw, jakie zsyłają na ludzi bogowie,
najgorsze jest szaleństwo.
Był dobrym człowiekiem. Potrafił zjednywać sobie ludzi.
Patrzyłem na jego śmierć.
Bez reszty pochłonęły go sny o ogniu i krwi.
Robert Baratheon był zupełnie inny.
Silny mężczyzna. Wspaniały wojownik.
Niestety zdobycie tronu i zasiadanie na nim to dwie różne sprawy.
Powiadają, że ci, co pędzą przez życie z opuszczonymi przyłbicami
nie widzą wrogów, których mają za plecami.
Teraz służę jego synowi,
królowi Joffreyowi,
oby bogowie mu sprzyjali.
To silny chłopak. Ma umysł wielkiego wodza.
Jest twardy.
A kto broni królestwa, musi być twardy.
Jest za wcześnie, by dywagować, jakim będzie królem,
lecz wróżę naszemu młodemu władcy wielką przyszłość.
Wielką.
Co muszę wiedzieć?
Ty?
Powiedziałeś, panie, że o królach muszę wiedzieć jedno.
- Słucham? - Na początku...
Nieważne.
- Odprowadzę cię, dziecko. - Nie trzeba.
Do zobaczenia.
Jak wyobrażasz sobie siebie w roli władcy?
Korona pasuje?
Lordowie, którzy z ciebie drwili, gną się w pokłonach?
Ciężko im się giąć. Nie mają głów.
Ambicja i brak skrupułów to groźne połączenie.
Co ty byś zrobił, przyjacielu, gdyby przyszło ci zasiąść na tronie?
Jako jeden z nielicznych nie pragnę korony.
Jako jeden z nielicznych nie jesteś mężczyzną.
Stać cię na więcej.
Odjęli ci same kulki, czy razem z kolumną?
Ciekawi cię, co mam między nogami?
Zapewne dziurę, taką jak kobiety.
- Mylę się? - Często o tym myślisz?
Jak się czujesz w Królewskiej Przystani?
Większość tutejszych tobą gardzi,
- wszyscy się ciebie boją. - Dobrze wiedzieć.
Często nie możesz spać, myśląc o mojej dziurze?
Lecz ty trwasz, szepcząc do uszu kolejnym królom.
Podziwiam cię.
A ja ciebie, lordzie.
Wywodzisz się z podrzędnego rodu, lecz masz możnych protektorów.
- Lub protektorki. - Mam do tego talent.
Stoimy naprzeciw siebie, podziwiając się i szanując.
Grając swoje role.
- Służąc nowemu królowi. - Oby rządził długo.
- Panie mój. - Panie.
Lordowie.
Zaczynamy?
Nazywasz się Arry.
Jesteś sierotą.
Nikt nie wypytuje sierot. Nikogo nie obchodzi ich los.
- Jak ci na imię? - Arry.
Czeka cię długa droga w złym towarzystwie.
Znalazłem dwudziestu ochotników na Mur.
Twój ojciec dał mi skazańców, a te łotry nie wiedzą, co to honor.
Połowa nie namyślając się wiele wydałaby cię królowej.
Druga najpierw by cię zgwałciła, a potem wydała królowej.
Masz się pilnować i sikać w samotności.
Nie próbuj uciekać, chłopcze,
bo zamknę cię w klatce razem z tymi trzema.
Uważaj, karle!
- On ma miecz. - Po co szczurowi żelazo?
Może to giermek?
On? Wygląda jak baba!
Pewno ukradł miecz.
Sprawdźmy.
Przyda mi się miecz.
- To mu zabierz. - Dawaj żelazo!
Oddaj Gorącej Bułce miecz. Raz już zabił chłopaka.
Powaliłem go i kopnąłem w jaja, a potem kopałem, aż umarł.
Rozgniotłem go.
Dawaj miecz!
Chcesz? Proszę.
Raz już zabiłem grubasa.
Ty oszukujesz.
Jesteś łgarzem.
Ja nie. Umiem zabijać grubasów.
I lubię to robić.
Bijesz mniejszych od siebie?
10 lat spędziłem przy kowadle.
Gdy uderzam, stal śpiewa. Ty też mi zaśpiewasz?
Świetna robota.
- Gdzie go ukradłeś? - To dar.
Nieważne.
Na Mur biorą wszystkich.
Gwałcicieli, złodziei, rozbójników,
morderców.
Kim ty jesteś?
Terminowałem u płatnerza.
Mój pan miał mnie dość i trafiłem tutaj.
Ruszcie się, kurwie syny!
Od Muru dzielą nas tysiące mil,
a zima nadchodzi!
Szynka.
Ile jeszcze dni będziesz mnie raczyć szynką?
Daj piwa.
Marnie wyglądasz.
Wyczerpała cię nocna przejażdżka?
Nie bój się. Gdybyśmy ścinali każdego, kto wymknie się na noc,
Muru strzegłyby duchy.
Ty przynajmniej nie pojechałeś na kurwy.
Honor kazał ci jechać i honor zawrócił.
Zawrócili mnie przyjaciele.
Nie mówiłem o twoim honorze.
- Zabili mi ojca. - A ty go ożywisz?
Nie? Świetnie.
Dość już o tym.
Nasi zwiadowcy znaleźli porzucone wioski.
Wysoko w górach nocami płoną ognie.
Schwytany Dziki przysięga, że plemiona się jednoczą.
Jedni bogowie wiedzą, po co.
Ludzie Cottera Pyke'a znaleźli 4 błękitnookie trupy.
Byli mądrzejsi od nas. Od razu je spalili.
Naprawdę sądzisz, że wojna twojego brata
jest ważniejsza, niż nasza?
- Nie. - Trupy polują na ludzi.
Czy to ważne, kto siedzi na Żelaznym Tronie?
- Nie. - To dobrze.
Bo jutro, gdy ruszymy za Mur, twój wilk i ty macie być z nami.
Za Mur?
Nie będę potulnie czekał, aż ludzi ogarnie mróz.
Dowiem się, co nas czeka.
Nocna Straż wyjdzie naprzeciw zagrożeniu, które narasta za Murem.
Znajdziemy Benjena Starka, żywego, lub umarłego.
Osobiście poprowadzę ludzi.
Pytam ostatni raz, lordzie Snow.
Jesteś bratem z Nocnej Straży,
czy bękartem, który chce się bawić w wojnę?
Tego pragniesz, khaleesi?
Twojemu mężowi nie przydadzą się smocze jaja.
Sprzedaj je! Wrócisz do Wolnych Miast i będziesz bogata!
Jaja nie są przeznaczone na sprzedaż.
Królowo.
Przysięgam ci służyć, strzec cię i zginąć za ciebie,
lecz pozwól mu odejść samemu.
Wiem, co zamierzasz. Nie rób tego.
Muszę.
Nie rozumiesz.
Nie będę patrzeć, jak wchodzisz w płomienie.
Jak płoniesz.
Tego się lękasz?
Będziecie moim khalasarem.
Widzę przed sobą niewolników.
Uwalniam was!
Zdejmijcie pęta i, jeśli tego chcecie, odejdźcie.
Jeśli zostaniecie, będziecie mieć braci i siostry,
mężów i żony!
Przywiąż ją do stosu.
Przysiągłeś mi posłuszeństwo.
Jestem Daenerys, Zrodzona w Burzy,
z rodu Targaryenów!
Płynie we mnie krew Valyrii! Jestem córką smoków!
Przysięgam wam,
że ci, co was skrzywdzą umrą w mękach!
- Mojego krzyku nie usłyszysz. - Usłyszę.
Ale nie pragnę twojego krzyku,
tylko życia.
Krew z mojej krwi.
Tekst: Wojtek Stybliński